Kürtçe

Kürtçe resmî dil olmalı mı? Olabilir mi? Kimileri, Türklerin Almanya''da Türk Okulu açılması hususundaki talebini işaret ederek Türk hükümetinin çifte standart uyguladığını ileri sürüyor: Türkçeyi okutmak üzere bir başka devletten talepte bulunurken Kürtçenin okutulmasına engel olunuyor, demek istiyorlar.

Bu iki durum birbirinden farklıdır: Türkler Almanya''dan Türkçenin orada resmi dil olması talebinde bulunmuyor, orada Türk okullarının açılmasını talep ediyor. Oysa Türkiye''de Kürtçe öğrenmek üzere kurs açılabiliyor.

Dolayısıyla eğer bu iki durum arasında bir ilişki kurulmak isteniyorsa, hâlihazırda Türkiye''de Kürtçe tedrisat yapan okulların açılmasıyla yetinilmek istendiği sonucuna varmak gerekir.

Oysa sorun bu değil. Sorun, Kürtçenin resmî dil olarak kabul edilip edilmemesi... Kürtçe resmî dil olmalı mı, olabilir mi, sorularına cevap aranıyor. Bu soruları, ulus-devlet telakki tarzı önümüze getiriyor.

Şimdiki durumda Amerikan veya İtalyan koleji türünden Kürt Okulu açılmasının önünde engel varsa, onların kaldırılması sağlanmalıdır.

Öte yandan Kürtçenin resmî dil olarak kabulü konusu (bu bağlamdaki engel) ulus-devlet telakkisi bertaraf edilmedikçe çözüm ummak söz konusu olamaz.

Kimileri Kürtçenin önündeki engelin yürürlükteki anayasa olduğunu düşünüyor. Anayasa Madde 42(son fıkra): “Türkçeden başka hiçbir dil, eğitim ve öğretim kurumlarında Türk vatandaşlarına ana dilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez.” hükmünün Kürtçenin ana dil olarak okutulamayacağı konusunda engel oluşturduğu ileri sürülüyor. Fakat acaba?

Kürtçenin okutulmasının önündeki engel bu madde midir, yoksa aşılması çok daha zor olan bir başka husus mu söz konusu? O husus zihniyet engeli olmasın!

Aslında, hâlihazırdaki her türlü antidemokratik uygulamanın önünde işbu kafa yapısı yer alıyor. Başörtüsü sorununun önündeki engel de aynı kafa yapısının ürünü. Yoksa yasalarda başörtüsünü yasaklayan herhangi bir hüküm mevcut değil.

Yasakçı kafa yapısının üstesinden gelmedikçe başörtüsü sorunu da, Kürtçe sorunu da çözülemez. Ve diğer antidemokratik sorunlar da...

Benim kişisel görüşüm Kürtçe tedrisat yapan okulların açılmasıyla yetinmeyi reddetse bile süregelen konjonktürün daha fazlasına açık olup olmadığı sorgulanabilir.

Son yapılan anayasa değişikliği ile demokrasinin önünün açılması hususunda hatırı sayılır bir adım atılmıştır. Ancak görüyoruz ki, yetmiyor. Yetmeyeceğini de zaten bizimle birlikte herkes söylüyordu...