Kozmik odada sivil hâkim

27 Mayıs darbesinden sonra Türkiye''de gerçek devletin ordu olduğunu anlamamak için aptal olmak gerekir.

12 Eylül darbesiyle askeri vesayetin tamamlandığını bilmemek de sistemi tanımamak demektir.

Siyasiler askerin izin verdiği ölçüsünde iktidar olabilmişlerdir.

Asker, darbeler haricinde siyasilerin tepesine silah dayamamışlardır.

Silahtan daha etkili bir sistem kurmuşlar, vesayeti anayasa, yasa, talimat, tüzük, genelge ve benzeri yasal yollarla somutlaştırmışlardır. MİT''ten MGK genel sekreterliğine, TRT''den RTÜK''e, mahkemelerden YÖK''e kadar, okullardan camilere hatta belediyelere müdahale edebilecek kıvamda bir sistem ihdas edilmiş; asker de attığı her adımı anayasa, yasa ya da genelgeler gereği yapmıştır.

Hele iç hizmet kanununun 35. maddesine istinaden durumdan vazife çıkarmak gibi bir gerekçe ile kah kürsüde konuşan seçilmişlere müdahale etmişler, kah bir caddenin ortasına heykel dikecek kadar kendilerini yetkili zannetmişlerdir.

Onlar kendi mantıkları içinde attıkları her adımı yasalara dayanarak atmışlardır.

Bence haklıdırlar da.

Anayasa ve yasaların verdiği haklara sahip çıkmamak ve görevleri yapmamak da suçtur.

Evet yazılı yasaları göz önünde bulundurursak durum böyledir, yani yasaldır.

İşte bu noktada sormamız gereken en önemli soru şudur: Askere yetki veren bahse konu anayasa maddeleri, yasalar, genelgeler ve benzerleri, hukukun üstünlüğüne uygun demokratik kurallar mıdır, yoksa darbeler ve baskılar sonucu ortaya çıkmış antidemokratik ve çağdışı kurallar mıdır?

Askeri vesayet rejimini kuran 12 Eylül anayasası, öncesinde ve sonrasında çıkarılan kanun, tüzük genelge ve benzeri birçok yazılı metnin antidemokratik ve çağdışı olduğu hemen hemen bütün hukukçuların ittifak ettiği bir konudur.

Bunun içindir ki özellikle son on yıldır getirilen bütün reform paketleri hem anayasayı hem yasaları bu darbe izlerinden silmeye matuf düzenlemeler içermiştir.

Özellikle son yedi yılda yapılan değişiklikler askeri vesayetin izlerini silme ve yasaları demokratikleştirme istikametinde çok ciddi mesafe kat etmiştir.

Sistem demokratikleştikçe, makam mevki ve yetkisini darbe mahsulü metinlere borçlu olan kesimin rahatsızlığı artmıştır. Sistem demokratikleştikçe şeffaflaşmaya, şeffaflaştıkça karanlık dönemlerin hukuk dışı çarpık yapılanmaları orta yere saçılmakta, birilerinin kabahatleri faş oldukça saldırganlıkları da artmaktadır.

Son on yıl özellikle son yedi yıl içinde sistem demokratikleştirmekte ve darbe izleri silinmektedir.

Bununla birlikte askeri vesayet sona ermiş değildir, devam etmektedir.

Genelkurmay Başkanının muharip bir gemiden savaş kıyafetiyle sivillere ders vermesi vesayetin bitmediğinin en bariz ve en son örneğidir.

İşin olumlu yanı bu ders verme sitilini toplumun büyük kesiminin beğenmemesi ve başkanın kendisini savunmaktan bile aciz kalmasıdır.

Kimse bizim ordu karşıtı olduğumuzu düşünmesin. Ordu bizim gözbebeğimizdir, ordumuzun güçlü olması devletimizin de güçlü olması demektir. Ordumuzun düşmanı dış güçlerdir ve bizi dış düşmanlara karşı korumakla görevlidir. Bizim itirazımız ordumuzu idare edenlerin milletin verdiği silahı darbelerde olduğu gibi millete çevirmeleri, milletin seçtiklerine çevirmeleri, milli iradeyi ortadan kaldırmaları ve 27 Nisan benzeri açıklamalarla milli iradeye karış tavır almalarıdır.

Sistem demokratikleştikçe ordu da asli görevine yönelecek ve ülkemiz asıl o zaman daha güçlü olacaktır.

Sivil bir hâkimin kozmik odada günlerce inceleme yapıyor olmasını, Genelkurmayın demokratikleşmeye katkısı olarak görmek istiyorum.