Terörle mi yoksa teröristle mi mücadele

Ne çabuk tahrik oluyoruz ya da ediliyoruz. Şunun şurasında birkaç bin terörist. Sanki vatan elden gitmiş gibi yer yerinden oynuyor. Sokaklara dökülüyoruz. Dükkan yağmalıyor, insanları linç ediyoruz.

Hamaset o kadar öne çıkıyor ki akıllıca bir çift söz edenler neredeyse hainlikle damgalanacak oluyor. Gelen şehit haberleri hepimizin yüreğini dağlıyor, içini yakıyor, acıtıyor sızlatıyor. Terörle mücadele yöntemimiz bu şekilde devam ederse Allah korusun daha çok canlar yanacak, ocaklar sönecek demektir.

Çünkü bizim ülke olarak yaptığımız terörle mücadele değil teröristle mücadeledir. Ülkemize yönelik terörü bertaraf edemediğimiz için bertaraf ettiğimiz her teröristin yerine bir başkası geçiyor.

Sinek üreten bataklık orada duruyor biz kenarda sineklerle mücadele ediyoruz.

Bataklığın adı terördür. Bu bataklığı kurutmamız lazım.

Bugün güvenlik güçlerimizin yaptığı mücadele(teröristle mücadele), terörle mücadelenin sadece yüzde 20''sine tekabül ettiğini bütün uzmanlar belirtiyor ve altını kalın çizgilerle çiziyorlar. Geriye kalan yüzde 80''lik mücadele ise hükümetlere sivil toplum örgütlerine ve diğer birimlere düşmektedir.

Terör örgütünü içeriden ve dışarıdan (özellikle de dışarıdan daha birkaç ün önce İran''a karşı kullanmak amacıyla PKK''yı kimlerin desteklediğini bir Amerikalı gazeteci açıklamadı mı?) besleyen finans kaynakları kurutulmadıkça ve terörün diğer nedenlerini ortadan kaldırmadıkça güvenlik güçlerimiz ne kadar terörist imha ederse etsin, yerlerine yenileri gelecektir.

Terörün öncelikle olarak finans kaynağını ve diğer nedenlerini bertaraf etmek güvenlik güçlerinin işi değildir. Önce hükümetlerin işidir. Hükümetler terörü finanse eden güçleri ikna etmek durumundadır. Bu ne kadar yapılmıştır derseniz gelişmelerden öyle anlaşılıyor ki hemen hemen hiç yapılmamış. Üyesi olmaya çalıştığız AB ülkelerinde bile henüz terör örgütü ve yandaşları hakkında yeterli duyarlılığı maalesef göremiyoruz.

Bizim büyükelçiliklerimiz temsilciliklerimiz bulundukları ülkelerde içlerine kapanık, kamuoyunu doğu bilgilendirmekten aciz bir anlayışla görev yaptıklarından dolayı dışarıda terör örgütünün palazlanmasına engel olamamışlardır. Hoş suç onların da değildir. Asıl suç ya da sorumluluk onları görevlendiren ve çalıştıran siyasi iradenindir, hükümetlerindir.

Dış dünyada terör örgütü lehine oluşturulan kamuoyu o noktaya gelmiştir ki, örgütün ne idügünden habersiz olan halklar sırf insani duygularla terör örgütüne destek vermişlerdir.

Bu söylediğim olayın sadece bir yönü.

Terör baş gösterdiğinde, hükümetler diplomasiyi devreye sokarak terör örgütüne destek olan ülke yönetimlerini ikna çalışmalarına başlamalı ve sivil toplum örgütleri de kamuoyunu yönlendirmeliydi.

Avrupa''daki terör yandaşları oradaki vatandaşlarımızın belki yüzde birine bile tekabül edemeyecek kadar azılıktadırlar ama başından beri kamuoyunu o azınlık yönlendirmekte ve sokağa onlar hükmetmektedirler! Oralardaki milletimize ait güçlü sivil toplum örgütleri ise geçmişte hükümetlerimiz tarafından kara listeye alındığı için varlık gösterememişlerdir.

Aynı manzara yurt içinde de pek faklı değildir. Terörle mücadele siyasiler tarafından güvenlik güçlerine bırakıldığı için çeyrek asır geçtiği halde sonuç alınamamıştır. Çünkü güvenlik güçlerimiz teröristle mücadele etmektedir terörle değil. Güvelik güçleri teröristle mücadele ederken ona yurt içinde destek veren kaynakları kurutmak ta yine hükümetlere ve sivil toplum örgütlerine düşer. Maalesef ne hükümetler bölgeye gereken ihtimamı göstermişler ne de sivil toplum örgütlerini bölgeye yönlendirebilmişlerdir. Olağanüstü hal sebebiyle bölge tamamen güvenlik güçlerinin kontrolünde olduğu için terörle mücadelede etkin olması gereken sivil toplum örgütleri ise istese de herhangi bir misyon ifa edememişlerdir.

58 ve 59. hükümetlerin terörle mücadeledeki başarısını 22 Temmuz seçimleri gayet açık bir şekilde ortaya koymuştur. Bölge halkının sandıklara yansıttığı mesaj gayet nettir.

Evet içerdeki ve dışarıdaki finans kaynakları ve destekleri ortadan kaldırılmadan yani bataklık kurutulmadan, terörün siyasi, sosyal, etnik, ideolojik nedenlerini ortadan kaldırılmadan terörü sadece askeri yöntemlerle bitirmek mümkün değildir.

Unutmayalım terör örgütü çok güçlü değil, onu güçlendiren bizim terörle mücadeledeki isabetsiz yöntemimizdir.

Daha söylenecek çok şey var. Bugünlük bu kadar.