Şiir ve istihbarat

Öyle anlaşılıyor ki ülkemizde büyük bir istihbarat savaşı yaşanıyor.

Milletimize ve onun geçmişi gibi geleceğinin de gurur ve şeref dolu olacağına dair inancımızı ve güvenimizi koruyarak, teyakkuz halinde izliyoruz bu savaşları.

Yumruk attığımızda seviniyor, yumruk yediğimizde sendeliyoruz adeta.

Milletin örgütlü hali demek olan "devlet"in saldırı hedefi olması anlaşılabilir bir durumdur; fakat saldırının millet bütünlüğüne yönelmesi tehlikesi derhal bertaraf edilmelidir.

Bir kere sosyal ve ekonomik düzende bir iç çatışma yaşanmaya görsün, aynı anda ülkenin ve milletin gerçek düşmanları saldırıya geçer. Atalarımız bu durumu çokça tecrübe etmişler ve "kurt, dumanlı havayı sever" sözünü unutulmaması gereken bir uyarı olarak söylemişlerdir. "Bulanık suda balık avlamak" deyimi de böyle durumlar içindir.

Eskiden düşman harekete geçmek için, görünüşte düşmanlık içermediği farzedilen bir iç çatışmanın siyasal ortamı bulandırmasını beklerken günümüzde, iletişim teknolojilerinin de marifetiyle bu "bulandırma" işlemini de bizzat kendileri başlatıyorlar.

Bunu da yalan haberle, sahte fotoğrafla, bir yanlışı kabul ettirmek için onun önüne arkasına diyelim beş doğru yerleştirip kamufle etmekle gerçekleştiriyorlar.

Haber, bilgi içerdiği için ve gerçekle yalanın; doğruyla yanlışın ayırt edilmesi yeryüzünün en önemli sınavı olduğundan, onu taşıyan "haberci"nin güvenilirliği hayatî önemdedir.

"Muhaberesiz muharebe olmaz!" ilkesi bugün çok daha katı bir gerçeklik olmuştur. Öyle ki artık sadece "muhabere" (haberleşme) ile yapılabilen savaşlar sözkonusudur.

Ne yazık ki ülkemizde medya düzeni; tam da "fasık haberci" tarifine uyan bir profil vermektedir.

Zannedildiği gibi çatışma bilgi ile bilgisizlik arasında değildir; bilgi ile yanlış bilgi arasındadır. Yani yanlış bilgi de bir "bilgi" türüdür ve insanı saptırır.

Ülke, devlet ve millet meselelerinde bir karışıklık; bir bulanıklık oluştuğunda kime güvenecek, hangi bilgiye itibar edeceğiz diye tereddüde düştüğümde şahsen "devlet tecrübesi" kavramı bana yol gösterici olur.

Devletin en saygın kurumlarını yıllarca idare eden, istihbarat kurumlarını yöneten, en üst devlet toplantılarına yüzlerce kere katılmış, kararlar almış saygın insanların söylediklerine değil de, ne idüğü belirsiz, kime hizmet ettiği şüpheli ajan kılıklı sözde gazetecilerin haberlerine mi itibar edeceğim?

İstihbarat savaşlarında "düşman" şaşırtmacasının tuzağına düşmek; yalan haberine kanıp yumruğu yemek istemiyorsanız, başka devletlere değil; kendi devletinize kulak kesilin derim.

Unutmayın, "ya devlet başa, ya kuzgun leşe!"

Yazıya başlamadan önce koyduğum "Şiir ve istihbarat" başlığına gelince.

Bir toplum için gerçek ve güvenilir haber aslında o toplumun büyük şairlerinin şiirlerindedir. Milletinin vicdanı olmayı başarmış soy şairlerin saf şiirlerinde yazan her şey gerçektir. Sadece düzlemi farklı ve azcık şifrelidir. Haber anlamında okunursa "doğru haber"dir.

Hatta şair sadece olan biteni değil; geleceği de haber eder.

Tecrübeli büyük devlet adamlarına kulak vermeye kıyasla biraz daha zor bir yöntemdir ama güvenilir haber elde etmek için kesinlikle sonuç vericidir.