Sevgilisiymiş!

Bazı şeylerin muhafazakarı-liberali, laiki- antilaiki olmaz. Sizin mahalle, bizim mahalle ayrımı olmaz bazı şeylerde.

Mahallelerimiz ne kadar karışmasa da birbirine; Güngören''den Bebek''e, Ümraniye''den Nişantaşı''na bir "yol" vardır her zaman.

Vaktiyle âşıkların kalbinden girilirdi bu yola.

Yazık ki yazık, zengin kız fakir oğlan aşkı eski filmlerde kaldı.

Çünkü "yeni kültür" bu yolu da tahrip etti.

Zaten bütün güzel yolları berhava eden "yolsuzluğun" adıdır "yeni kültür".

Bu öyle bir "yolsuzluktur" ki, çalıp çırpma anlamındaki maddi yolsuzluk bunun içinde küçük bir cüzden ibaret kalır.

Şimdi de bir yol var mahalleleri birbirine bağlayan ama sapkın yol bu!..

Muhammet Fırtına adlı 6 yaşındaki bir çocuk, annesi ve suç ortakları tarafından katledilip Çorlu''da buğday tarlasına atılıyor; Münevver Karabulut adlı genç bir kızın kesik başı Etiler''de çöp konteynerine.

Hepimiz aynı kirliliğin, aynı çürümüşlüğün mahkûmlarıyız artık…

Biz çağdaşız; tiyatro, opera, arya biliriz, bizde böyle rezillikler olmaz denilemeyeceği gibi, biz dindarız; bizim kapımızı böyle ahlaksızlıklar çalmaz da denilemez.

"Bu dünya fanidir, ebedî olan öte dünyadır" inancına sahip olduğunu iddia ettiği halde, "onu da götüreyim, bunu da" yollu doymak bilmez bir iştiyakla "dünyaya baki, ahirete fani" muamelesi çeken "ahlaksız dindarlarla", ebedi telakki ettiği dünyaya ahiret muamelesi çeken "dinsiz dindarlar" arasındaki farkın "yeni kültür" nezdinde hiçbir kıymeti yoktur.

"Yeni kültür" mahreçli "kokuşmuşluk" ayrım yapmaksızın her mahalle sakinini katar önüne…

Çamur deryasındaki ellerimizi tutup felaha kavuşturacak "imkânlar" da hoyratça tüketiliyor.

Mesela, Kenan Doğulu, "Onuncu Yıl Marşı"na yaptığına benzer bir şekilde, Hazreti Mevlana''yı popülerleştirmek istediğini falan söylemişti, Saba Tümer''in programında.

Elif Şafak çok şükür böyle söylemiyor, ama, yalan yanlış bilgilerle Hazreti Pir''i romanına "meze" yapmaktan da öteye geçmiyor.

Sayın Tuğrul İnançer''in Gerçek Hayat Dergisi''nden Gülcan Tezcan''a verdiği mülakatta belirttiği üzre, 1243''ün Bağdat''ında bir derviş patlıcan soyamaz; çünkü patlıcan da, domates ve biber gibi Amerika''dan gelmiştir.

Tamam, romanındaki buna benzer maddi hataları Elif Şafak''ın yüzüne vurmayalım; ya "Mevlana''nın eşi Kerra"ya söylettiklerini ne yapalım?

"Müslümanlığa geçerken" Meryem''i terk etmek zorunda kalan mühtedi kadın imajını Elif Şafak''ımız nerden öğrendi acaba?

Ortaçağ romanslarından mı?

Burada keselim; maksadımız "Yeni kültür"ün nasıl bir heyula olduğuna örnek vermekti sadece.

"Piç" bir kültür bu: Helali harama, günahı sevaba, hakkı batıla katıp karıştıran; el attığı her kutsalın içini boşaltan…

Çürüten bir kültür bu: Her kelime (aşk, sevgili ne varsa) kirleniyor ağızlarımızda…

Kamuoyunun Müge Anlı''nın programından tanıdığı evli bir kadın, evli bir adamla, evli ve çocuklu başka bir adamın evinde fuhuş yaparken 6 yaşındaki oğlu tarafından görülünce, düşüp kalktığı adamlarla işbirliği yaparak özbeöz çocuğunu öldürüyor!

Hürriyet gibi gazeteler de bu vahşeti, "İki sevgili yatakta olduğu sırada minik Muhammet eve gelerek ilişkiye tanık oldu. Panikleyen sevgililer…" ifadeleriyle verebiliyor.

Ne "sevgilisi" ulan?

Bu müstekreh "ilişki"nin arasında "sevgili" kavramının işi ne?

Siz bu kafayla, 6 yaşındaki oğlunu öldürüp kemikleri kalıncaya kadar kuşa böceğe yem yapan o annenin fuhşuna da "aşk" dersiniz mutlaka!

Fahişeleri "Aşk yaparken yakalandılar…" şeklinde sunmadınız mı yıllarca?

Fuhuşa aşk diyen bu dilleri nerden öğrendiniz?

"Yeni kültür"ün nakliye araçları, rating şampiyonu dizilerinizdeki "aşk üçgenleri"nden mi?