10 hakem,10 görüş

Futbolumuzun marka değerinden söz ediyoruz. Peki, hakemlerimiz bu değere acaba ne oranda katkıda bulunuyor?

İşte en ünlü hakemimiz Cüneyt Çakır… 94. dakikada Lugano, Baros''u kendi ceza alanı içinde resmen yere indiriyor ve Galatasaray lehine olan yüzde 100''lük bu penaltı pozisyonunda Çakır, düdüğünü üfleme cesaretini gösteremiyor. Bu mu bizim yerlere göklere sığdıramadığımız anlı şanlı hakemimiz? Durmadan "Yürek meselesi" diyorum ya, ne yazık ki bu yönde durum hiç de iç açıcı değil.

Aynı maçtaki ünlü yardımcı hakemlerimize ne buyrulur? Biri, Güiza ofsaytte değilken bayrağını kaldırıyor ve net bir Fenerbahçe golünü çiğ çiğ yiyor. Diğer yan hakem de, 3 Galatasaraylı 100 metre ofsayt durumundayken elinde bir bayrak taşıdığını unutuyor. Bunlar maçın kaderini etkileyecek çok önemli hatalar.

Dönelim Beşiktaş- Eskişehirspor maçına… Yine ünlü bir hakemimiz görev başında… Halis Özkahya, Eskişehirspor''un ilk golünde Ümit Karan''ın, Ferrari''ye müdahalesine sesini çıkarmıyor ve golü veriyor. Daha sonra Ernst''in hamlesini penaltı olarak değerlendiriyor, böylece Eskişehirspor 2. golünü de atıyor.

Aynı hakem ilk yarının sonunda Bobo''nun boyundurukla yaka paça yere indirilişine sadece gülücüklerle yanıt veriyor. Beşiktaş''ın 3. golünde ise bu kez yardımcı hakem çok net bir ofsaytı görmüyor.

Maçın ertesi günü gazeteleri topladım, televizyonlardaki spor programlarını da kaçırmamaya çalıştım. Şimdi, size bu 4 kararla (EsEs''in1. golü- Es-Es''in penaltısı- Bobo''nun pozisyonu-Beşiktaş''ın 3. golü) ilgili 10 eski hakemimizin görüşlerini aktaracağım.

Aşağıdaki tabloyu dikkatle incelerseniz, şu andaki hakemlerimizin, futbolumuzun marka değerine katkısını net bir biçimde görebilirsiniz! Şimdi ben “Yabancı hakem” demiyeyim de ne diyeyim?

Mustafa Denizli, geçen sezonu işaret ederek, "Beşiktaş''ın yürüme mevsimi başladı" dedi. İyi, güzel de, yürümek için gerekli donanıma sahip olmak gerekir. Son haftalarda arızalar çoğaldı. Nihat, Ferrari, Tabata 4 hafta yok. Bunlar, hep adeleden sakata ayrıldılar. Bu ne demek? Ya antrenman programlarında bir terslik var, ya da futbolcular kendilerine iyi bakmıyor.

Öyle veya böyle, Beşiktaş şu anda her şeyden önce kulübe zenginliğini kaybetti. Nihat ve Tabata''yı Denizli, çoğu kez ilk on birde düşünmüyor, genellikle sonradan oyuna sokuyordu. Şimdi böyle bir alternatiften yoksun. Bir de bunlara Ferrari eklendi.

Beşiktaş, savunma sağlamlığıyla ön plana çıkan bir takımdı. Bunda da Ferrari en önemli faktördü. Evet, Toraman var ama formunda bir Ferrari''nin yerini kesinlikle dolduramaz. İbrahim Kaş da bir iyi, bir kötü. Şu anda en azından savunmanın sağında ve göbeğinde alternatif problemi yaşanıyor.

Bunlar, Beşiktaş için ciddi talihsizlikler. Ancak, sevindirici gelişmeler de var. Holosko ve Bobo her geçen gün performanslarını yükseltiyor. Ernst ve Fink, oyunun her iki yönünü de oynamaya başladı. Üzülmez, Toraman ve Ekrem hep hazır kıta. Sivok, belirli bir çizginin altına düşmüyor. Tello toparlanmaya başladı. Necip ve Uğur''a orta alanda her zaman görev verilebilir...Ve kalesinde devleşen bir Rüştü…

Geriye kim kalıyor, Nobre, Yusuf, İbrahim Kaş, Serdar Özkan ve Batuhan… Mustafa Denizli''nin yapması gereken bu 5 oyuncu üzerinde yoğunlaşma. Yusuf, iş bitiren adam. Her zaman istim üstünde tutulmalı. Bobo''nun tek alternatifi Nobre. O da şu anda tam sağlam değil. Ayrıca bundan sonra da bu ikiliden biri, uzun süreli bir sakatlıkla da karşı karşıya kalabilir. İşte o nedenle Batuhan, mutlaka profesyonel kadro içine alınmalı, hazır tutulmalı. İbrahim Kaş, Kasımpaşa maçının moral bozukluğunu umarım üzerinden atmıştır. Yeteneğini inkar eden Serdar Özkan, artık aklını başına toplamalı. Mustafa Denizli, Batuhan, İbrahim Kaş ve Serdar Özkan''ı kazanmak zorunda. Yarışın bundan sonraki bölümünde bu oyunculara büyük işler düşebilir.

4 takım, burun farkıyla birbirini takip ediyor. Burada komutanlara büyük iş düşüyor. Kadrosunu en iyi kullanan, futbolcusundan en fazla randımanı alan takım ipi göğüsler.

Derbiden sonra gazeteleri okudum ve öğrendim! Vay be, Fenerbahçe "Aziz-Silin" ile kazanmış! Ben de maçın hemen sonrasında salak salak(!) iki takımın oyun şeklini, oyuncularını, yanlışlarını, doğrularını kafamın içinde çember yapıp, döndürdüm durdum. Böylece bir analiz yapacak ve sözüm ona bazı sonuçlara varacaktım. Meğer boşuna kafa patlatmışım!

Fenerbahçe Başkanvekili Nihat Özdemir bile galibiyeti Aziz Yıldırım''ın, Samandıra''daki antrenman tesislerinde kamp kurmasına bağladı. Tam gün mesaisi, sorunu kökten çözmüş. Maşallah maşallah!

Şimdi, şu soruların yanıtlarını çok merak ediyorum: 1- Aziz Yıldırım acaba futbolcularla beraber antrenmanlara da çıktı mı? 2-Yıldırım, futbolcularına hangi taktiği verdi? 3- Daum''a devre arasında ve kulübedeyken, Yıldırım''dan ne gibi direktifler geldi?

Pek çok gazetede "Aziz-Silin"den geçilmiyor. Bu ortamda işi sulandırmayayım da ne yapayım? Peki, maçlar "Aziz-Silin" ile kazanılıyorsa, Daum ne işe yarıyor? İkinci plana itilmesini nasıl içine sindiriyor? Futbolcuların gözünde düştüğü duruma nasıl tahammül ediyor?

Beyimiz bir de kalkmış, Türk antrenörlere taş atmış. Derbiden sonraki basın toplantısında "Uzaktan şutlara çalıştınız mı?" sorusuna, "Ben bir Türk antrenör olsaydım, ''Evet, bunu çalıştık ve golü de attık'' derdim" sözleri ile yanıt vermiş. Bir gün sonra da lafı evirmiş, çevirmiş, kıvırmaya çalışmış. Haydi, gel de bir "Vay be!" daha deme…

Be adam, galip takımın teknik direktörüsün. Bunun keyfini yaşasana. Sağa sola ne çamur atarsın? Türkiye''de trilyonları cebe indir ve sonra kalk, o ülkedeki meslektaşlarını yerin dibine batır. Hiç mi utanmazsın, hiç mi sıkılmazsın? Başkalarıyla uğraşacağına, kendi kulübündeki kukla durumuna bir göz atsana.

Ne söylesek boş. Suç, onlara kucak açan bizlerde. Bakalım ne zaman inci aramaktan vazgeçeceğiz…

Tuhaf bir millet olduk. Bir galibiyet ile havalara sıçrıyor, bir yenilgiyle de karalara bürünüyoruz. Derbiden sonra Samandıra''da şenlik, Florya''da hiddet, şiddet… Kutlamaya tamam da, protesto ne oluyor? "Renklere aşığız, sizlere değil. En büyük taraftar, futbolcular sahtekar" gibilerinden yakışıksız sloganlar… Hele hele, "Arda, Sinem Kobal''a sinema kapat" çığlıkları… Ne kadar çirkin, ne kadar yaralayıcı, aşağılayıcı…

Yenilen golden sonra Ali Sami Yen''de Leo Franko''ya her top gelişinde ıslıklama ve ''yuh''… Bu ne vefasızlık, bu ne vicdansızlık? Tökezleyene tekme atmak, hangi kitapta yazıyor? Bu mu taraftarlık?

Hatalı gol yemeyeceksin, gol kaçırmayacaksın, yenilmeyeceksin, hep başarılı olacaksın. Oh ne güzel! Var mı başka dileğiniz?

Fenerbahçe''deyken Rüştü''ye yapılanları zihinlerimizden kazıyıp atabilir miyiz? Taraftar diye geçinen zorbalar, kalecilerine saldırdılar. Beşiktaşlıların daha yakın zamana kadar Rüştü''yü ıslıklamasını unutmamız mümkün mü? O Rüştü şimdi Kartal''ın can simidi. Beşiktaşlı, nihayet Rüştü''nün değerini anladı. Şunu unutuyoruz; önemli olan, iyi günde alkışlamak değil, kötü günde kucaklamak. Biz bu bilince acaba ne zaman ulaşabileceğiz?