UEFA ulemalara tokatı attı

Geçen haftaki yazımda, UEFA''nın Galatasaray ve Trabzonspor''a Avrupa iznini verdiğini, Fenerbahçe dosyasının inceleme safhasında olduğunu, Fenerbahçe''ye yeni bir cezanın gelmeyeceğini, Beşiktaş ve Bursaspor''un da CAS''a yapılan itirazların sonucunda durumlarının netleşeceğini belirtmiştim.

UEFA, Fenerbahçe''ye yeni bir ceza vermedi. CAS, Bursaspor''u itirazında haklı buldu, 1 yıllık cezasını sildi. Beşiktaş''ın durumu ise yakında belirlenecek.

Görüldüğü gibi felaket tellallarının hevesleri bir kez daha kursaklarında kaldı. Ne umuyorlardı ne ile karşılaştılar. Galatasaray ve Trabzonspor''dan sonra Fenerbahçe ve Bursaspor''a da Avrupa''nın tüm yolları açıldı. Milli Takımımız için ise ceza söz konusu bile değil.

Milli Takımımızı, tüm kulüplerimizi idam sehpasına götürenler, 3 yıl, 5 yıl Avrupa kapılarını yüzümüze kapayanlar fena bozum oldular. Futbol ulemaları(!) sınıfta kaldılar. Her şeye maydanoz olmanın insanları nasıl ofsaytta bıraktığını umarım herkes görmüştür.

Bizim işimiz elbette bu insanlar ile değil. Gelişmelere çok seviniyorum. O kahredici süreçten adım adım uzaklaşıyoruz. Mahkeme dışında hiçbir takıntı kalmadı. Mahkemenin vereceği karar kulüpleri değil, kişileri ilgilendiriyor. Kişiler benim ilgi alanım dışında. Görünen o ki, gelecek sezon sadece futbol konuşacak, futbol tartışacağız. Oh be şike uzmanları da ister istemez ekranlardan, sütunlardan çekilecek.

İşin içindeyken, "Çek git" derler. Gidince de, "Nasıl kaçtılar!" suçlamasını adamın alnına hemen yapıştırırlar. Demirören gurubunun, Beşiktaş basketbol takımının sponsorluğundan çekilmesi eleştirileri beraberinde getirdi. "Basketbola bile katkıda bulunmuyorlar. Vay vefasızlar vay!" yorumları hemen yapılmaya başlandı.

Çamur atmayı çok ama çok seviyoruz. İyi güzel de, dönüp kendimizi yargılamayı hiç mi düşünmeyiz "Acaba Demirören gurubu neden sponsorluktan ayrıldı?" sorusu hiç mi aklımıza gelmez. Doğru ya böyle boş(!) işlerle uğraşmak ta ne oluyor. Vur gitsin! Öldür gitsin! Nedenler önemsizdir, üzerinde durulmaya bile değmez! Biz sadece sonuca odaklanırız.

Oh ne güzel dünya! O insanlar basketbolda tarih yazsınlar, sen salonlarda bile yine hakaret et, yine suçla, yine tehdit et... Ve sonra, "Vay hainler sponsorluktan çekildiler" suçlamasıyla ortada boy göster. Utanma, sıkılma tamamen bitmiş.

Başkanlar temsil ettikleri kulüplerin simgeleridir. Onlara paçavra muamelesi yapılamaz. Süleyman Seba, Serdar Bilgili ve şimdi Demirören. Bu başkanların elbette yanlışları olmuştur. Bunlar elbette eleştirilecektir, eleştirildiler de. Ancak bunun bir sınırı olmalıdır. Sınır Beşiktaş''ta fazlasıyla aşılmıştır. Kişiliklere saldırılmış ve Başkanlar ayrılmak zorunda kalmışlardır.

Demirören gurubunun, basketbol sponsorluğundan ayrıldığı için eleştiriliyor olması komiktir, bunun da ötesinde acımasızlıktır. Siz her türlü hakareti yapacaksınız ve sonra karşınızdakinden fedakarlık bekleyeceksiniz. Aferin, bekleyin bekleyin, bu kafayla daha çok beklersiniz.

Paraya bak paraya! Amrabat için istenen bonservis ücreti 15 milyon euro! Vay be! Öff be!

Ne demişler; isteyenin bir yüzü kara, vermeyenin iki yüzü. Kayserispor''un belirlediği rakam bu. Neye göre bilemem. Acaba diyorum, futbolcunun kilosu mu, boyu mu, yoksa ayakkabı numarası mı 15 milyonda belirleyici oldu!

Buyurun beyler buyurun 15 milyon euroya Amrabat! Sudan ucuz! Batan geminin malı bu! Bedava bedava! Alan kazanıyor!

Şaka bir yana gerçekten çılgın bir rakam. Bilemiyorum belki de Kayserisporlu yöneticiler, "Mehmet Topuz''un bonservisi için Fenerbahçe''den 12 milyon euro almıştık. Aradan şu kadar yıl geçti. Eh Galatasaray da Amrabat hayranı, aylardır da peşindeler, ayılıp, bayılıyorlar. 15 milyon neden olmasın? En azından 15''den başlar 12''de bitiririz" şeklinde düşünmüş olabilirler. Bir olasılık ta işi yokuşa sürmek. Amrabat''ı, Galatasaray''a vermemek için rakam böyle yüksek tutulmuş olabilir. Her ne şekilde olursa olsun hesap yanlış çok yanlış. Zaten bu nedenle de Bağdat''tan döndü.

Galatasaray''ın frene basması, geri vitese geçmesi çok hoşuma gitti. Ülkemizde oynanan futbol, kulüplerimizin bütçeleri, futbolcuların değerleri bu tür rakamlarla tamamen ters orantılı. Lütfen ayaklarımız yere değsin. Havalarda uçmayalım. Topuzlar''ın, Amrabatlar''ın bonservis ücretleri en fazla 5 milyon eurodur. Şaşırmayalım, şaşırtmayalım. Ne oluyor, neler oluyor. Nasıl bir piyasa bu?

İtalya, İngiltere''yi penaltılarla şampiyona dışına itti. İtalyan futbolcular, teknik heyet ve taraftarlar havalara sıçradılar, sevinç yumağı oluşturdular. Buraya kadar her şey tamam. Beni şaşırtan daha sonraki gelişmeler.

İngiliz taraftarlar, futbolcularını tribünün önüne çağırıp alkışlamazlar mı! Yenilen takıma alkış! Olacak iş değil! Durun daha bitmedi. İngiliz oyuncular ve teknik adamlar gidip İtalyan oyuncuları ve teknik adamları kutlamazlar mı! İtalyanlar da İngiliz meslektaşlarını teselli etmezler mi! Sahanın içinde de tribünde de her kes sarmaş dolaş! Bir muhabbet bir muhabbet! Kavga gürültü yok! Küfür yok! Sahaya atlayan yok! Yabancı madde atan yok!

Hey canını sevdiğim ülkem. Bu İngilizler şaşırmışlar! Bizde tüm bunlar kan davası nedenidir! Anında infaz yapılır! Önce tribünden sahaya topçu atışı başlar! Her türlü madde fırlatılır! Daha sonra sahanın içine girilir, darbelerle olay sonuçlandırılır! Racon budur! Kabadayılık budur! Ceza hemen kesilir! Rakip takıma kazandığı, kendi takımına da yenildiği için en haşin bir biçimde saldırılır.

Rakip takımın taraftarları sıra dayağından geçirilir! Final maçlarını süsleyen işte bu tür kapışmalardır! Futbol keyfi böylece doruğa çıkar! Bakıyorum hiçbir maçta tek olay yok!

Avrupalı kafayı yemiş! Ah ah! Bizden alacakları çok ders var!

Avrupa şampiyonasını maç kaçırmadan izliyor, oyuncuları tek tek analiz ediyoruz. Bazılarını ezberledik. Çok iyi kaleciler, çok iyi savunma oyuncuları var. Ancak bunlar zihnimizde fazla yer kaplamıyor. Gözlerimiz hep ince iş yapanlarda ve gole dönük oynayanlarda. Onlar bizi ayağa kaldırıyor. Onlar bize "Vay be!" dedirtiyor.

İşte onlardan biri, hatta en önde gelenlerden biri Mesut Özil. Acayip bir yumuşaklık. Top tamamen Mesut''un kontrolünde. Oyun zekası en üst düzeyde. Ne zaman pas vereceğini, şut atacağını, dripling yapacağını, risk yükleneceğini ezbere biliyor. Sahayı radar gibi tarıyor. Oyun stratejisi tamamen gole dönük. Gole giden en doğru yolları görebiliyor ve en iyi tercihi yapıyor. Hamleleri hep karşı kale ile ilgili. Ayrıca son derece çabuk ve de süratli.

Tam bir maestro. Takım arkadaşlarının Mesut''a bu apoleti taktıkları çok net bir biçimde görülüyor. Takım, Mesut''un komutanlığını, liderliğini kabullenmiş.

Şimdi gelelim işin bizim açımızdan can sıkıcı yanına. Ah keşke Mesut bizim Milli takımımızı tercih etseydi. Bunu önemsemeyenlere hiç bir şekilde katılmam. Öz be öz Türk olduğu halde başka bir milli takımın formasını sırtına geçiren Mesut benim için sadece ve sadece çok yetenekli bir yabancı oyuncudur. O beni tanımıyorsa ben O''nu hiç tanımam. Tercihini kendi ülkesinden yana kullanmayan birine hoşgörü ile bakmam söz konusu değildir.