Zorla güzellik olmaz!

Efsane Kaptan Sanlı Sarıalioğlu Beşiktaş''ın ilk yarı performansını değerlendirdi...

eşiktaş, artısıyla eksisiyle 16 maçı arkasında bıraktı. Bunun 6''sı Ertuğrul Sağlam ile 10''u ise Mustafa Denizli ile yaşandı. Tablo Denizli açısından son derece hüzün verici. Sağlam 6 maçta 14 puan kazanmış, Denizli ise aynı puanı 10 maçta alabilmiş. Arada müthiş bir uçurum var.

Önce sezon başına gidip transfer politikasını inceleyelim. İki stoper ve bir solbek alındı. Teşhis doğruydu. O bölgeler yetersizdi. Peki alınan oyuncularda isabet sağlandı mı? Seric kırk yılın başında oynatıldığına göre demek ki bir yabancı kontenjanı boşa harcandı.

Zapatocny birebirlerde çabuk geçilen tek hamleli bir oyuncu. Her şeye karşın ülkemiz sınırları içinde iş yapar. Ayrıca defansın sağında da oynayabiliyormuş. Sivok, Zapatocny''den daha kaliteli. Topu iyi kullanıyor. Havada etkili. Hem ofansif, hem de defansif aksiyonlarda başarılı. Orta alanda da görev yapabiliyor.

Bu iki oyuncuyu Sinan Engin ve Ertuğrul Sağlam defalarca izlemişler. Sezon başında Sinan kefil de oldu. Bonservis ücretlerinin yüksek (5''er milyon euro) oluşu dışında bu iki oyuncuya itiraz etmem. Bekleneni verdiler. Sivok''un Ankaraspor maçındaki o gaddar tekmesi dışında olumsuz görüntü sergilemediler. Oldukça da faydalı oldular.

Transferde başka ne eksik kaldı? Sağ kulvar unutuldu. Bu bölgede Serdar Kurtuluş''a, Ali Tandoğan''a, Serdar Özkan''a, Ekrem''e, İbrahim Toraman''a güvenildi. Bunların içinden sadece Ekrem göz kırptı. Diğerleri umutları boşa çıkardı. Soldaki Seric fiyaskosuna sağdaki boşluk da katılınca iki kanat S.O.S verdi. Yetmiyormuş gibi buna bir de Cisse ve Delgado''nun kötü performansları eklendi. Bu iki oyuncunun alternatifsiz oluşları problemi daha da büyük boyutlara taşıdı. Orta alan tümüyle çöktü. İleri uç ile defans arasındaki bağlantı koptu. Elektrikler kesildi. Kartal karanlıkta kaldı.

Geçtiğimiz sezonlarda büyük transfer skandallarıyla karşımıza çıkan yönetim, bu kez yetkili adamlarına, alacakları oyuncuları izleterek transfer yaptı. Cisse dışındaki diğer yabancılardan (Delgado, Tello, Bobo, Holosko) zaten vazgeçilmezlerdi. Cisse için de beklentiler tükenmemişti. Ve de Cisse kariyeri olan biriydi.

Ertuğrul Sağlam ile yola devam etmeleri doğruydu. İstikrardan yana tavır almışlardı. Sağlam''ın 6 lig maçında çıkardığı 14 puana kimse dudak bükmedi. Ancak UEFA maçları Sağlam''ı fena vurdu. Yönetim işte bu noktada resmen çuvalladı. Büyük hata yaptı. Açtılar ağızlarını, yumdular gözlerini. Takımın komutanını yıprattıkça yıprattılar. Sağlam''ı aşağılayıcı demeçler verdiler. Başka teknik direktör arayışlarına girdiler. Lucescu ile görüşmeler yaptılar. Sağlam''ın, sağlam karakterini bildiklerinden onu istifaya zorladılar. Çekip gitmesi için her yönteme başvurdular. Çok çirkin davranışlar sergilediler. Sağlam dayanamadı, beş kuruş talep etmeden istifa etti.

Sağlam''dan sonra Mustafa Denizli, en doğru tercihti. Bilinen ve kabul edilen biriydi. Sicili başarılarla doluydu. Lider görünümüne sahipti. Beşiktaş''ı ezbere biliyordu. En önemlisi de geldiği takımı beğeniyordu. “Bu kadro şampiyonluk ipini göğüsler” diyordu. Bu yönde son derece iddialıydı. Denizli ile yeni yepyeni bir sayfa açıldı. Umutlar tazelendi. İlk Gençlerbirliği maçı Ankara''da 1-3 ile geçilince, şampiyonluk türküleri hemen söylenmeye başlandı.

Sağlam bir anda unutuldu. Sıcak rüzgarlar esmeye başladı. Yönetim paçayı kurtardığını zannetti. Pek çok kimse Sağlam-Denizli değişimini olumlu hamle olarak değerlendirdi. Sezon ortasında at değiştirmenin sakıncaları göz ardı edildi. Cicim ayları kısa sürdü. Puanlar peş peşe yitirilirken Denizli yüksek perdeden nutuklar atmaya devam ediyordu. 13 yılda tek şampiyonluk gören taraftar ise kahroluyordu.

Beşiktaş''ı çok beğendiğini söyleyen Denizli''nin, takımını değişik kalıplara sokmak istemesi ilginçti, şaşırtıcıydı. Ufak rötuşlarla yola devam etmesi gerekirken sistemi birden bire ters yüz etti. Kimi buna, ''3-4-3'' dedi. Kimi değişik rakamlarla telaffuz etti. Hep, Denizli''nin ve Beşiktaş''ın ne yapmak istediği tartışıldı. Kim nerede oynuyor, hangi görevle oynuyor bir türlü anlaşılamadı. Şablon belli değildi. Değişik planlamalara tanık olduk. Taşlarla o kadar oynandı ki... Her maçtan önce 11''i ve saha yayılışını hiçbirimiz öngöremedik. 11''leri öğrendikten sonra bile sağlıklı görüşler ileriye süremedik.

İşte bu sistem kargaşası Kartal''ın belini büktü. Futbolcuya göre sistem belirlenmedi. Denizli''nin kafasındaki sisteme futbolcunun uyması istendi. Zorla güzellik olur mu? Futbolcudan yapamayacağı işler istenir mi? Denizli istedi ve elbette olmadı, olamazdı.