Seçim ve Tanıklar

Televizyon tarihinin ilk seçim programı, 12 Ekim 1969 gecesi yapılan sekiz saatlik canlı yayın. Günde sadece 1-2 saatlik deneme yayını yapılan günlerde 8 saatlik yayın tam bir maraton.

Haber merkezinde özel bir Seçim Odası kurulur. 700 küsur taşra muhabiri sandıklara dağılır. İlçeler illere, iller de TRT Merkezi''ndeki il masalarına saati saatine sonuçları PTT''nin tahsis ettiği özel telefonlarla bildirir. Bütün bu teşkilat radyo için. Televizyon henüz üvey evlat olarak görüldüğünden haber servisinden üç beş kişi ayrılması yeterli görülür.

Bodrum katındaki TV stüdyosunda; biri sürekli bozuk iki kamera karşısında ekrandaki kişi Örsan Öymen. Halit Kıvanç Telesafir adlı anı kitabında, Örsan Öymen''den alıntı ile anlatıyor o geceyi. ''Almanya''da izlediğim son programda 176 yayıncı, 56 elektronik kamera vardı deyince Öymen; grafik bölümü şefinden dâhiyane bir teklif geliyor: Serviste çalışan kız arkadaşları fazla mesai vermeden stüdyoda aksesuar diye oturturuz, duvarlara da karşılıklı birer ayna taktık mı, kameralar da, kamera karşısında oturanlar da sayıca kalabalık görünür.''

Seçim günü kameralar ''iki buçuk kamera'' liderlerin oy verdikleri sandıklara dağılır. Örsan Öymen seçime katılan partilerin iki buçuktan fazla olduğunu ama TV ekipleri gelmeden liderlerin sandığa gitmeyeceklerini bildiklerinden rahat olduklarını ifade ediyor.

Seçim gecesi saat 21.00''de başlayıp, sabaha kadar sürecek programın görüntü bölümünü doldurmak için röportajlar hazırlanır. ''Almanya''daki işçiler Türkiye''deki seçimleri izliyor'' konulu önceden çekilmiş düzmece bir program da dahil. 8 saatlik yayın sonrası, Öymen programı kapatır ve yanındakilere ''sahi seçim sonuçları ne oldu? Kim kazandı, kim kaybetti?'' diye sorar. Dönemin ve teknolojinin ruhuna uygun bir cevap gelir: ''Yarın gazetelerden okursun.''

Tanıklar

TRT''nin yeni dizisi Tanıklar, yakın tarihi ve gerçekleri aydınlatmak adına güzel

bir proje.

1993 yılında suikaste kurban verdiğimiz Adnan Kahveci''nin hikayesi ile başladı Tanıklar. İdealist bir politikacı olarak Adnan Kahveci profili başarılıydı ama Turgut Özal ve Semra Özal sahnelerinde sadece görselliğe odaklanılmıştı. Senaryo yazılırken anlatılan olay gerçek olsa da hiç bilinmediği gerçeğinden hareket edildiğinde daha başarılı sonuç almak mümkün oluyor. Nitekim Gaffar Okkan''ı anlatan ikinci bölüm, iyi yazılmış, iyi oynanmış ve iyi çekilmiş bir bölüm olarak dikkat çekti. Gaffar Okkan Diyarbakır''da yaptığı uygulamalar, halkla kurduğu sağlıklı iletişim ile çok zengin bir karakter. İlk defa kadın polisleri görevlendirmesi, kayıp çocukları bulmak, yaşlılara hizmet noktasındaki duyarlılığı, halkla Kürtçe iletişim kurması, 24 saat kamerayla caddeleri gözetleyerek halka rahat bir nefes aldırması ile halkın Gaffar babası olmuş bir emniyet müdürü. Karakterin zenginliği dizide de hakkı vererek işlenmişti. Bölgeyi ve terör gerçeğini hiç bilmeyenler için doyurucu bir çalışmaydı.

Senaryo kağıt üstünde başarılı ise oyunculuk ve yönetmenin devreye girmesiyle dört dörtlük bir eser çıkıyor ortaya. Senaryonun tereddütleri varsa ne oyuncu ne yönetmen o tereddütleri ortadan kaldıramıyor.

Bürokraside, siyasette dönemine damga vurmuş, ülkesine hizmet aşkıyla yanan, hayatlarının en verimli çağında suikaste uğramış şahsiyetleri merkeze alan Tanıklar; hem bir saygı duruşu hem de karanlık örtünün aralanması adına

doğru bir adım. Ülkenin karanlık geçmişini sorgulamak ve bu geçmişten nasıl dersler alınabileceğini seyirciye sordurmak için yola çıkan Tanıklar''ın özellikle genç kuşaklar tarafından izlenmesi gerekiyor.