Mourinho

Hep tepeden dayatırlardı. Bu defa tersinden giderek halkta karşılık bulduğunu düşündükleri bir isme yatırım yapıyorlar. Oysa halka yakın olmak kriterlerden sadece biridir. Gereklidir ancak yeterli değildir. Şüphesiz halkımız kendisinden olanı kucaklıyor, fakat devlet yönetebilecek çapı olan adaylardan yapıyor bu tercihi, ehliyet ve liyakat arıyor. Birini ağırlamakla, ona memleketi emanet etmek birbirinden farklı şeyler. Seçmenin bu farkı nasıl da iyi tesbit ettiğini defalarca gördük, yaşadık.

Sadece gezmekle olmadı. Türkiyeyi karış karış gezen Mehmet Ağar bunu biliyor.

Vaadlerle olmadı. Cem Uzan hâlâ vaadleriyle alaya alınıyor.

CHP Genel Başkanlığı için aday olmayacağını açıklamasıyla, genel başkan olması arasında geçen 4 günü iyi incelemek, Kemal Kılıçdaroğlu hakkında bir fikir edinmek için yeterlidir. Şunu söylemek lazım: Ana muhalefet partisinin lideri olmak, rüyasını dahi görmediği bir ''şans'' demek Kılıçdaroğlu için. Genel başkan olmak için doğrusu hiçbir şey yapmasına gerek bırakılmadı. Dört gün içinde, ne olduysa oldu, yolları temizlendi. Önder Sav kontrolünde de olsa genel başkan olabildi. Olup bitenin müthiş bir piyango olduğunu en iyi bilen yine kendisi.

Aynada bunu samimiyetle itiraf ettiğine inanıyorum.

Şimdi bu şansını bir fırsata dönüştürerek başbakan olma hayalleri kuruyor. Tüm çaba ve gayretlerini, ''ömrünün sonbaharında yüzüne gülen şansını zorlayan bir hayalperestin maceraları'' şeklinde okumak ve mazur görmek lazım.

Başbakan tarafından ciddiye alınmak ve rakip kabul edilmek en büyük hedefi CHP Genel Başkanı''nın. Bu, üslubuna da yansıyor. Başbakan''la görüşmeyi ''kabul etmek'' ne kelime, bunun için can attığına bahse girerim. Göreceksiniz davet aldığı her etkinliğe koşacaktır. Parti içi tozdan dumandan görünmese, her gün teşkilattan istifalar gelse bile umursayacak hali yok. Gürsel Tekin örneği ortada. Kılıçdaroğlu''nun tek derdi genel başkan kalarak seçime girmek. Genel başkanlık için yaptıklarını düşündüğünde başbakan olmak için biraz daha(!) çalışması gerekiyor. Fakat zaman paradoksal bir biçimde aleyhine işliyor. Kendisini, daha çok insana tanıtmak için çaba harcayacağına saklamayı başarabilirse rüzgarın etkisi geçmeden seçime ulaşabilir. Zira halkımız kendisini ve ekibini yakından tanıdıkça hayalkırıklığının boyutları artıyor. Lise münazara takımı havası veren ekibi her akşam tv kanallarında ortamı germek ve muhataplarını iğnelemek için yarışıyorlar.

Memleketin her yöresinden oy alıp hükümet olmak için sadece tutkuyla talip olmak yahut ucundan kıyısından kriterlerden birini ''biraz'' taşımak yetmiyor. Başarı için, tüm kriterleri aynı anda ve de ''bütünüyle'' taşıyan bir aday olmalısınız.

Şöyle bir ütopik örnek vereyim, daha iyi anlaşılsın;

Real Madrid futbol takımının yeni teknik direktörü Jose Mourinho, yaşayan en iyi hoca kabul ediliyor. Portekizli teknik adamın mükemmele yakın bir kariyeri var. Porto''da UEFA Kupası ve Şampiyonlar Ligi Şampiyonluğu kazanmış. Chelsea taraftarlarına 50 yıl sonra şampiyonluk yaşatmış. İnter Milan''a geçmiş ve bildiğiniz gibi onlara da hem lig, hem kupa ve hem de 45 yıl sonra Şampiyonlar Ligi Kupası''nı hediye etmişti. Kariyeri sadece şansla izah edilemeyecek kadar başarılı bir hoca için genç sayılabilecek biri Mourinho, 47 yaşında. Porto, Chelsea ve İnter Milan''dan sonra şimdi de Real Madrid taraftarına zaferler yaşatacağını tahmin etmek zor değil. Jose Mourinho''nun tüm teknik direktörlük kariyeri boyunca kendi evinde oynadığı maçlarda kaybettiği maç sayısı: Sıfır!

Örneğin ütopik kısmına geçelim; haftada bir halı sahada ter atan, halkın içinden bir futbolsever olarak ben, bir şans yakalasam da Real Madrid''in teknik direktörlüğü kararının verileceği toplantıya aday olarak girmeyi başarabilsem mesela.

O kısa zaman diliminde heyeti etkilemek için neler söylerdim, tahmin edebiliyorsunuz değil mi?

''Beni kulübe hoca yapın, sokakta yatacağım. Bisiklet lüks olur, geri geri yürüyerek gider gelirim kulübe. Maçlarda gerekirse kaleye de geçerim.

Bana bir şans verin, otuz yıl üst üste şampiyon yapayım sizi. Nou Camp''ta 10 kişi kalsam bile defans yapmam, çömelmem, beş forvetle ayakta dururum!''

Olmaz ya, seçilirsem Mourinho hiçbir şey kaybetmez. Real Madrid en nihayetinde hatasını anladığında sadece bir kaç hafta kaybetmiş olur. Telafisi mümkün bir kaç hafta.

Ama ben ayağıma kadar gelen fırsatı sadece aday kalmakla kaçırırsam, ömür boyu o noktaya tekrar gelemem. Kişisel ikbalim söz konusu, Real Madrid''i de, taraftarını da düşünecek durumda değilim.

Birbirimizi kandırmayalım; bu işler ''biraz'' değil, ''bütünüyle'' çap meselesidir.