"Art niyet" değil, konu sıkıntısı...

Her şey aklıma gelirdi de, televizyon ve gazetelerin demokrasinin en temel kurumu olan''referandum'' sözcüğüne olumsuz tepki verebileceklerini asla düşünemezdim. Oysa, Ankara belediye başkanı Melih Gökçek, "Halk oyuna başvuralım" diyor, okumuş yazmış adamlar, binbir dereden su getirerek, "Referandum mu, aman kalsın" cevabını veriyorlar...

Ankara''nın amblemi bir süredir tartışma konusu. Aslında olayın tartışılacak bir yönü yok, 1995 yılında açılan bir yarışma sonucu, bugünkü mavi-beyaz amblem Ankara''nın simgesi oldu; Belediye Meclisi kararıyla da tescil edildi. O günden bugüne, Ankara belediyesini temsil eden her aracın, her binanın üstünde Ankaralılar''ın iyi bildiği o amblem bulunuyor... Seversiniz, sevmezsiniz (benim gönlüm, estetize edilmiş Birinci Meclis''ten yana), ama belediyenin prosedüre uygun gerçekleştirdiği bu seçime itiraz mümkün değil...

Ancak, çok satan iki gazete, başkent için basılan nüshalarında kalabalık sayfalı "Ankara eki" veriyorlar bir süredir... Ek dediğin de bağımsız bir gazete gibi; haberleri, manşeti, köşe yazıları var. Türkiye genelinde haber bulmak bir iş, olanı yorumlamak da öyle; ancak bir tek kentte câzip konuları hergün nereden bulup haberleştirecek, o haberi yorumlayacaksınız ki? Çok satan gazetelerin ekleri de, bu sıkıntıyla, kendi haberlerini kendileri yapıyorlar...

Bir süreden beri tartışılan "Ankara amblemi" konusu da bu zorunlu haberlerden biri. Savundukları şu: Yarışmayla seçilen amblem güzel değil, Ankara''yı da temsil etmiyor; oysa ''Hitit kursu'' Ankara için daha uygun bir simgeydi. Gökçek''in amblemi gitsin, Hitit kurslu eski amblem gelsin...

Şimdiki amblemde, Atakule var, Ankara Kalesi''ni temsil eden bazı figürler de, ama galiba en fazla rahatsız edici bulunan minareler ve yıldızlar... İtirazcılar, ambleme bakınca, Ankara''da görmek istediklerini göremiyorlar... Ben de bu duruma bakıp, "Başkanlık koltuğunda Melih Gökçek''i de görmek istemiyorlardır" diye düşünüyorum. Gökçek''in seçmenlerini de "Ankara''nın hemşehrisi" olarak içlerine tam sindiremediklerini tahmin etmek de zor değil...

Ama ne çare? Siyaset, gazete eklerini çıkartanların tercihleri üzerine oturmuyor... Son seçimde CHP veya DSP''nin başkan adayını seçtirebilselerdi, amblem tartışmasında istedikleri sonucu daha ilk günden alabilirlerdi. FP''li belediye başkanı direnince, yapabilecekleri tek şey, tartışmayı uzatmak...

Melih Gökçek amblem konusunu tartışanlara bir kapı aralamış bulunuyor: Referandum... Belediye yasasında da var, başkan, belli konuda tek başına karar vermek istemez, belediye meclisinin de ötesinde yaygın bir iradeyi kararına yansıtmak isterse, hemşehrilere danışabiliyor. Bugüne kadar fazla işletilmemiş olsa bile, böyle bir ''hemşehriye sorma'' yöntemi tanıyor yasa... O da, bu hakkı kullanarak, "Gelin, hangi amblemi istediklerini vatandaşa soralım" diyor...

Yerel ilgi içinde kalan konularda referandum yaygın bir uygulama. Kasım ayında ABD''de seçim var, ancak sandık başına giden seçmenler sadece başkan ve Kongre üyeleri için oy kullanmayacaklar, bulundukları bölgeyi ilgilendiren bazı konularda ne düşündüklerini öğrenmek için sorulan referandum sorularına da cevap verecekler... Ben orada yaşarken, "Otomobillerde kemer takma zorunlu olsun mu?" referandum sorusuna, Boston halkının, "Hayır" cevabını vermesini unutamam.

Yerel yönetimler, vatandaşı ilgilendiren bir konuda tereddüt ederlerse, en güzeli referanduma gitmektir. Yasal dayanağı olmasaydı bile, sırf yöntemin güzelliği bakımından, bunun teşvik edilmesi gerekirdi. Oysa, okumuş yazmış adamlar olduklarını varsaymamız gereken Ankara eki hazırlayıcıları ve yazarlarının, referandum sözcüğünü duyduklarında, tansiyonları yükseliyor... Halkına güvenmeyen insanların çıkardığı gazetelere, halk da, promosyon yapmazlarsa, rağbet etmiyor işte...

Ben böyle konularda sesimi yükseltikçe, sözgelimi "Medya grupları, gazetelerini, çıkar kavgasına âlet ediyorlar" dedikçe, Ertuğrul Özkök, sütununda, "Vallahi öyle bir şey yok" diye hemen reddediyor. Star gazetesi konusundaki yayınları tamamen habercilik anlayışına uygunmuş; yayınlarını halkı haberdar etmek için sürdürüyorlarmış... Oysa, millet, çok satan gazetelerin her yayınını bir ''derin sebebe'' bağlama eğiliminde...

Geçen hafta, bütün gazeteler, Bağdat Caddesi üzerindeki hız delisi gençlerin kızını ezdiği acılı bir babanın Ankara yürüyüşünü iyi yansıttılar ya? Selin kızın acısını hepimiz yüreğimizde hissettik hani? İşte, bu tür bir duygusal haberde bile ''art niyet'' arayan okurlar çıktı. Biri, bana, "Sorsana o dostlarına" diye bir mesaj gönderdi; sormamı istediği, Meclis tatile girmeden, alelacele çıkmasını istedikleri yeni trafik yasasında sigorta şirketlerini kayıran maddeler olup olmadığıydı... Okurum, bazı gazetelerin, bu duygusal haberi bile, sigorta şirketi de bulunan patronları nâmına gördüklerini düşünüyordu anlaşılan... Ben, kendisine, "Olmaz öyle şey" diye cevabi mesaj gönderdim...

Ankara''nın amblemini değiştirmek istemelerinin ardında matbaalarına ek gelir temin etmek gibi bir amacı olduğunu da sanmıyorum. Tartışmanın altında Ankara ekleri için hergün konu bulma sıkıntısı yatıyor...

Bereket Melih Gökçek''te inanılmaz bir sabır var...