Bir seçim böyle geçti

Ne zaman biri ağzını açıp “Tarhan Erdem''in KONDA''sı yenildi, Adil Gür''ün A&G şirketi yendi” dese benim yüzüm kızarıyor. İki şirketle de bir ilgim yok; yüzümün kızarması bu seçimin mağlupları arasında benim de bulunmamdan...

Geçen pazar günü haftalık televizyon çekimi için ''Politik Açılım'' programı ekibi olarak biraradayken, içimizden biri, “Hadi seçim tahmini yapalım, kaybeden gelecek hafta yemek ısmarlasın” dediğinde suyun benim için kaynadığını biliyordum aslında. Derya Sazak, “Yüzde 40” dedi, onu “Yüzde 42” diyen yönetmenimiz izledi. En son “Yüzde 48” dendiğini duyunca, “Bana yakışan ''Yüzde 50'' demek” kahramanlığını yapıverdim... Sonucun öyle olmayacağını bile bile...

Sonucun öyle olmayacağını nasıl bildiğimi de açıklayayım: Hemen her seçimi birkaç hafta öncesinden küsuruna kadar doğru tahminiyle ünlü bir dostum var. Bir ay kadar önce, “Sandıktan yüzde 52 çıkabilir” demişti. Aynı dost 15 gün önce arayıp tahminini büyük çapta revize ettiğini anlamama yarayan sözler sarf etmeye başladığında rüzgârın farklı esmeye başladığını anlamıştım...

Başbakanın kendisi çıtayı yüzde 42''ye çekmemiş miydi? Benimki bile bile lâdes durumu sizin anlayacağınız. Başbakan Tayyip Erdoğan ruh halinde kendisini yalnız hissetmesin diye iddiada kaybımı buraya kaydediyorum.

Son beş-altı seçimi televizyon stüdyolarında izledim; hatta bazen birkaç stüdyoda birden görünmem gereken seçimler oldu. Eskiden Ramazan''da köy köy dolaşan ''cerci hocalar'' varmış, şimdi de stüdyo stüdyo dolaşan ''cerci kanaat önderleri'' var. Bu seçime kadar kendimi onlardan biri gibi hissettim hep...

Kınadığımı sanmayın; çünkü o insanların büyük bir bölümü televiyona çıkmaya gönüllü olmuyor; nice yalvar-yakar durumu sonrasında kendini stüdyoda buluyor. Her kanalın bu işi olağanüstü liyakatla yerine getiren elemanları var; “Hayır” demek ne mümkün, alttan girip üstten çıkarak sizi görüş açıklamak üzere kanala gitmeye ikna ediyorlar.

Bu defa farklı oldu benim için; TRT''deydim ve kolay kırılamayacak bir rekor kırdım: Sandıklar açılmaya başlandığında (saat 18.00) ekrandaydım, Türkiye genelinde açılan sandık sayısı yüzde 95''in üzerine çıktığında (gece yarısı 03.00) hâlâ konuşuyordum. Dokuz saatlik bir ekran maratonu siyasi bir olayda herhalde pek görülmemiştir. ''Guinness Rekorlar Kitabı''na bir göz atmam lâzım.

Arkadaşlarımla birlikte geçirdiğimiz saatler boyunca üç spiker geldi, geçti. Sonuncusu gecenin o saatlerinde zihin kurcalayıcı sorularla karşımıza çıkınca, dayanamayıp, “Eşitlikçi olmayan, adaletsiz bir durum bu; siz taze halde burdasınız, biz ise...” itirazında bulundum.

Bu seçimin bir ilki de vardı: Parmaklarımız boyanmadı...

Her zamanki gibi ilk oy kullananlardan olmak üzere erkenden sandık başına gittim. Üç ayrı zarfa beş ayrı konuda tercih belirtip herbirini ayrı ayrı sandığa havale etmem birkaç saniye aldı, almadı. Eski alışkanlıkla her zamanki gibi mürekkeplenmek üzere parmağımı uzattığım sandık görevlisi, muzip bir edayla, “Sizi muaf tutuyoruz” deyiverdi. Baktım, diğer sandık görevlileri de gülümsüyorlar...

Türk seçimlerine mürekkep yetiştirerek hayatını kazanan Hintli tüccarlar iflâs edebilir... Parmağımıza mürekkep sürülmedi diye seçime gölge düşmedi herhalde. Peki de, o kadar seçimde bizler neden mürekkeplendik? O pis görüntüyü günler boyu parmağımızda taşıyarak?

“Darısı elektronik seçime” diyorum...

Kastım, bazı ülkelerde yıllardır yapılan ''elektronik sandık'' uygulaması değil. Orada sandık başına gitmek, seçim kuruluna kendini ispatlayan belgeleri sunmak, özel makinelere oyunu belirlemek gerekiyor. Benimki daha kestirme bir yöntem: Neden evden ayrılmadan kullanmayalım oyumuzu?

Herhangi bir şubeye uğramadan bütün bankacılık işlemleri bilgisayar üzerinden yapılabiliyor bugün; hem de gayet güvenli bir biçimde... Buna ''elektronik bankacılık'' diyorlar. Bazı bankalar güvenliği daha da artırmak üzere ''şifrematik'' denilen özel âlet sağlıyor... Büyük kentlerde yüzbinlerce (belki milyonlarca) insan bankaya gitmeden işlemlerini gerçekleştiriyor. Aynı yöntemle oy kullanmak büyük kentlerden başlayarak yaygınlaştırılabilir.

Kaç seçimdir kesine yakın sonuçlara en fazla üç-beş saat içerisinde ulaşılıyor. Teknoloji sayesinde, sandıklar kapanır kapanmaz tutulan zabıtlarla merkeze erişen torbalar açılıp içinden çıkan oy pusulaları teker teker bilgisayara işleniyor. Bizler de o seçim çevresinde kullanılan oyların hangi istikamette olduğunu aynı anda öğreniyoruz. “Saçın ak mı kara mı?” fazla gecikmeden öğreniyorsun.

Siz seçim gecesini hangi televizyon kanalı karşısında demir atarak geçirdiniz?