Gazetecilik güdüsü

Benden "Arkadaşım Cumhurbaşkanı Abdullah Gül" başlıklı bir yazı bekleyenler var. Gerekli görseydim, öyle bir yazıya, Londra''daki evde sabahlara kadar süren tartışmalar hatırına, "Bizim evden cumhurbaşkanı çıktı" başlığını koymayı yeğlerdim...

Son oylamada en ilginç ayrıntı, kullanılan oyları tasnif edilecek komisyonun oluşum tarzıydı. Çekilen kurada torbadan çıkan ilk isim Devlet Bakanı Prof. Beşir Atalay, son isim de Kültür Bakanı Atilla Koç oldu. Bilen biliyor, bu iki isim Ak Parti Meclis Grubunda yeni cumhurbaşkanını en eski tanıyan birkaç kişiden biridir.

Giden Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer öyle uygun görmüş; Köşk''teki devir-teslim töreni tanıksız yapıldı. ''Tarihe tanıklık etme'' görevlisi sayılan gazetecilere yasaklanmış ilk cumhurbaşkanlığı devir-teslim töreni herhalde buydu. Atatürk''ten bu yana, vefatlar üzerine yapılan seçimlerden sonra bile, yeni cumhurbaşkanı Köşk''e tantanayla yerleşmiştir...

Eski cumhurbaşkanı yeni cumhurbaşkanına bunu çok gördü.

Böyle durumlarda gazeteciler ne yapar? Kulağını açar ve "Devir törensiz oldu, ama devreden Köşk''ü terk ettikten sonra görevi teslim alan bir tören yapmaz mı acaba?" sorusuna cevap arar. Ben bir-iki yere telefonla ulaşmaya çalıştım, diğer arkadaşlar da benzer gayretlere girdiler; sonunda beklenen bilgi Bugün gazetesi Ankara Temsilcisi Murat Çelik''ten geldi: "Başbakan, bakanlar, bazı sivil toplum örgütü liderleri Köşk''e giriş yapmışlar; davet gazetecilere de açık olacakmış…"

Sonrası benden geldi. Bir minibüs dolusu gazeteci Çankaya''nın kapısına dayandık, kimsenin engeliyle karşılaşmadığımız için de tebrik edenler kalabalığına karıştık... Ali Bayramoğlu (Yeni Şafak), Selahattin Sadıkoğlu ve Murat Çelik (Bugün), Nazlı Ilıcak (Sabah) ve eski RTÜK Başkanı Fatih Karaca... Cumhurbaşkanı Gül, bizleri görünce, "Nerede diğer gazeteciler?" deyip kapıda bekleyen bütün meslektaşların da içeri alınması talimatını verdi.

O kadar çok gazetecinin cumhurbaşkanı seçimi için bulunduğu Ankara''da, nedense bizim gibi alesta bekleyen çıkmadığı için olmalı, kimse gelmedi. Eskiden, çok eskiden, daha tedbirli olurdu gazeteciler...

Şimdilerde, "Aynısını yapmak neden benim aklıma gelmedi?" diye hayıflanmak yerine, gri beyin hücrelerini kullanarak girişimi eline alana kulp bulma peşine düşüyorlar. Önce çok satan bir gazeteden aradılar, "Davetsiz misafir olarak gittim" dedim, sabah da bizim gruptan bir arkadaşla ağız dalaşı yapan ''yazar'' çıkmış...

Oysa masum bir gözü açık gazetecilik örneğiydi bizimki...

Hikmet Çetin''le çıktığımız Orta Asya gezisinde yaşadığım bir olay geldi aklıma. Orada da, biz bir grup arkadaş, gazeteci içgüdülerimizi kullanarak gazetecilik güdülerimizi kullanarak başkalarının elde edemeyeceği bilgilere ulaşmıştık.

En iyisi kısaca anlatayım: Sovyetlerin çökmesinden hemen sonraydı; bağımsızlıklarını ilk tanıyan Türkiye Cumhuriyeti''nin dışişleri bakanı Hikmet Çetin her cumhuriyete uğrayıp yeni atanan büyükelçimizi yöneticilere tanıtıyordu. Yanına benim de aralarında olduğum birkaç gazeteciyi de götürmüştü Hikmet Bey...

Sorun daha ilk durak Bakü''da (Azerbaycan) başladı. İkili toplantıların yapılacağı başbakanlık binasına doğru yürürken, heyette Hürriyet''i temsil eden meslektaş, "Boşuna zahmet ediyorsunuz" dedi ve ekledi: "Başbakanlık binasından geliyorum, gazetecileri içeri bırakmıyorlar…"

Biz üç meslektaş yine de gittik, kimse itiraz etmedi; görüşmelerin yürütüldüğü salona girip bir köşeye oturduk. Bütün müzakereler bizim kulak hizamızda oldu bitti. Oradan çıkıp Cumhurbaşkanlığı Sarayı''na gitti heyet, haydi biz de arkalarından... Bir ara, Hikmet Çetin kaş göz işaretiyle odadan çıkmamızı istediğinde, Başbakan Hasan Hasanov, "Olur mu, onlar bizim karındaşlarımız" diye kalmamızı sağladı.

Ertesi gün bizim ayrıntılı yazılar gazetelerimizde yayımlanınca Hürriyet yazarı çileden çıktı. Hırçınlığını, sonraki beş durağın her birinde Hikmet Çetin''in aleyhinde yazacak bir şey bularak dışa vurdu. Önceki gece Çankaya''ya ''davetsiz misafir'' olarak katılmamız, bizim alesta beklediğimiz saatleri kimbilir nerede geçiren diğer meslektaşları ve gazetelerini benzer bir hırçınlığa sürüklemez umarım.

Bizim evden bir cumhurbaşkanı çıktı, sürüklerse de fark etmez...