Günlük"ten

İnsan aklındaki düşünceleri düzene sokmak için ne yapar? Ben not alır, alt alta yazdıklarımdan mâkul bir sonuç çıkarmaya çalışırım. Son zamanlarda bu alışkanlığıma bir de ''günlüğüme yazma''yı ekledim.

Gündemi ne kadar çabuk tükettiğimize örnek olarak günlüğüme 14 Haziran''da düştüğüm “Cevapsız bir soru” başlıklı uzun notu okuyun:

Türkiye''de konumlar ve görevler arasında çoğu kez geçişlilik söz konusudur, pek çok kamu görevlisi ya da politikacı üzerine vazife olmayan işlere karışır. Bu sebeple hiyerarşik düzene bakarak kimin ne yaptığını bulsak bile, yapılan bir işin kim tarafından yapılmadığını hayli zor keşfederiz. Sarf edilen birbiriyle çelişik sözlerin şifrelerini de çözmekte zorlanırız. Bazen keşfedemez ve çözemeyiz de yalnızca tahminle yetinmek zorunda kalırız.

Ankara''da her köşe başında bir senaryonun konuşulmasının sebebi budur; hem de sadece şimdilerde değil neredeyse başkent olduğu ilk günden beri… Falih Rıfkı''nın ''Çankaya'', Yakup Kadri Karaosmanoğlu''nun ''Politikada 45 Yıl'' adlı anı kitaplarında anlattıkları Ankara''da yaşananlar yakın zamanda çoğuna benim de tanık olduğum olaylardan pek farklı değildir.

Bu konu, aklıma, geçen hafta, İstanbul''dan Ankara''ya dönerken havaalanında karşılaştığım bir grup genç meslektaşla konuşurken geldi. Genelkurmay Stratejik Araştırma ve Etüd Merkezi (SAREM) tarafından düzenlenmiş iki günlük uluslararası toplantıya katılmışlardı. Dinlediklerini ve toplantı aralarında üst düzey komutanlar ve Genelkurmay Başkanı Org. Yaşar Büyükanıt''la yaptıkları sohbetleri bana da aktardılar.

O toplantıya Amerika''dan ''Neo-Çılgınlar'' ekibinin belki de en çılgınlarından biri olan Michael Rubin''i de çağırmaları dikkat çekiciydi. Bir ara Pentagon''da da görev yaptığı için bizim askerlerle tanışmış olabilir; şimdilerde ''araştırmacı'' geçiniyor ve American Enterprise Institute adlı düşünce üreten kuruluşta çalışıyor Rubin. Kendisine imkân sağlayan herkese Türkiye üzerine çılgın teorilerini anlatıyor, gazete ve dergileri de ihmal etmiyor. Ona göre, Ankara''da ''İslamo-faşist'' bir iktidar var, onu devirmek için asker müdahale etmeli. Onu okuyan asker, “Mutlaka müdahale etmeliyim” diye düşünür zaten.

Böyle bir tezin sahibini Genelkurmay''ın konferansa çağırmasını mânidar buldum. Acaba Rubin kendisini askerler ve emekli askerler arasında rahat hissetti mi?

Katılanlardan biri anlattı. Rubin konferansın tek Amerikalı konuğuymuş ve oturduğu yerde önünde Amerikan bayrağı duruyormuş… Toplantı sırasında söz alanlar, ne zaman Amerika için hoş olmayan bir şeyler söyleyecek olsalar, mutlaka ona doğru dönüp konuşuyormuş… Katılımcılardan bir dostum, “Rubin İstanbul''a geldiğine pişman olmuştur herhalde” diye aktardı adamın muhtemel hislerini… Zaten kızarık olan yanakları onlarca kere kızıllaşmış çünkü…

Havaalanında beklerken konuştuğum genç meslektaş, “Yaşar Paşa, Kuzey Irak''a bugün-yarın müdahale yapılacakmış izlenimi veren haberler ve yorumlar konusunda hepimizi uyardı” dedi. “Yok öyle bir şey, neden bu kadar abartıyorsunuz, bilmiyorum” da demiş Org. Büyükanıt. Hatta hem bir gazetede yazan hem de bir kanalın haberlerini sunan kıdemli gazeteciyi azarlamış bile…

Bana olayı aktaran İsmail Küçükkaya işittiklerini 1 Haziran tarihli yazısında kendi sütununda da değerlendirdi:”Paşa, ''Eskiden sıcak takip yapıyorduk, anında sonuç alıyorduk. Ama şimdi şartlar değişti. Bu kez sınırın öte yanında PKK var, Kürt oluşumları var, bir de ABD var'' diyerek çok boyutlu soğukkanlı değerlendirme gerekliliğine vurgu yaptı. Bununla birlikte ''Halkımızda sınır ötesi operasyon beklentisi oluşturmak yanlış, sakıncalı'' derken, bölgedeki hareketliliğin ''Her bahar aylarında uygulanan rutin bir işlem'' olduğunun altını çizdi. Bu yaklaşımı daha önce birkaç kez Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral İlker Başbuğ da ''Sınır ötesi operasyon beklentisini gündemden kaldırmamız gerekir'' demişti.”

Bu olayı ben 2 Haziran 2007 Cumartesi günü dinledim; bugün 14 Haziran… Arada neler olduğunu hep beraber yaşayarak gördük. “Kuzey Irak da Kuzey Irak” tartışmalarıyla geçti iki haftamız. Hükümetle asker arasında “Yetki verirsin, verdim, hayır yazılı talimat isterim, o zaman sen de bunu yazılı iste” türü atışmalara tanık olduk. Bütün bunlar Mayıs ayı sonunda İstanbul''da yapılan toplantının aralarında Org. Büyükanıt''ın gazetecilere yaptığı uyarıyla taban tabana zıtlık arz ediyor.

O halde bu çelişkiyi nasıl anlayacak, söylenenle olanı nasıl yorumlayacağız?

Galiba herkes bu soruyu kendine göre cevaplamak zorunda. Benim ne düşündüğümü öğrenmek isteyen ise… Benim ne düşündüğümü öğrenmek isteyenin kafasını biraz fazlaca çalıştırması gerekiyor.