Haber vermesi benden...

Fağfur kâseye bir dokununca bin "Ah" işitilmesi gibi bir durum yaşanıyor seçim sonrası Ankara''da; hangi politikacıyla konuşsam, içi, liderine karşı öfkeyle dolu. Daha önce ağzından eleştirel sözler işitmediğim kişiler bile sözlerini sakınmıyorlar artık. ANAP ve DYP liderlerinin üç gündür evden çıkmamalarının sebebi bu olmalı.

ANAP''ın önemli isimlerinden birine, "Neden böyle oldu?" diye sorduğumda, bana tek kelimelik bir cevap verdi: "Çalışmadık..." Kast ettiği, siyasette sonuç alan bir çalışma, yoksa Mesut Yılmaz''ın son iki ayı Anadolu turnesine çıkan Mahsun Kırmızıgül ile birlikte geçirdiğini o da biliyor. "Bizimle halk arasına mânia koyan bir liderlik anlayışıyla buraya kadar" dedi ANAP''lı dostum...

Biraz soruşturunca öğrendim. İstanbul''a geldiğinde sürekli Swissotel''de kalan Mesut Yılmaz''a, beş yıldızlı otellerden çıkmasını, biraz vatandaşın arasına karışmasını tavsiye etmişler. Biri, "Gecekondu muhitlerine gidelim, Özalvâri bir çıkış yapalım" demiş sözgelimi. Mesut Bey bu tür tekliflere dudak bükmüş... "Eski oy depolarımız bize oy vermedi" dedi bir ANAP''lı.

Sebebini ben biliyorum.

Mesut Yılmaz, 1995 seçimi öncesinde bir araştırma yaptırmış ve ANAP''a seçmen olarak "Ülke milli gelirinin yüzde 65''ini kendi arasında paylaşan yüzde 20''lik zengin bir kesimi" seçmişti... Sorunları iktidarda kolayca çözülebilecek tuzu kuruların partisi olacaktı ANAP. Kendisine hedef kitle olarak seçtiği zenginlerin desteği devam ettikçe Mesut Bey sürekli iktidara gelebilecekti. Yanlış bir hesap olmadığını 1995-1999 arasındaki dönemde hep beraber yaşayarak öğrendik. Evine kapanan ANAP lideri, şimdi, "Ne oldu da, bana gelmesi gereken oylar başka adrese gitti?" diye hayıflanıyor... Bu seçimde zenginler, ANAP''ın FP ile ilgili yaydığı korku yüzünden, DSP''ye oy verdiler...

Bir DYP''li dostuma, "Ne oldu?" diye sorunca, "Daha ne olsun?" diye harlayıverdi. Onun da derdi, liderinin, açıkça itiraf etmese de "Az olsun sâdık olsun" ilkesini benimsemesi ve aday listelerini buna göre tanzim etmesiydi. Ben buna ''Ecevit sendromu'' adını veriyorum. Her liderin özlemi, her bakımdan kendisine itaatkâr, başkaldırmayan, ne deniyorsa onu yapan bir Meclis grubuna ve sorun çıkartmayan bir örgüte sahip olmaktır. Ecevitler, kendilerine özgü bir örgütlenme anlayışıyla, bunu başardılar. Demek, Tansu Çiller''in aklını da çelmiş ''Ecevit sendromu''...

Tansu Çiller DYP''nin çilekeş ve vefâkâr örgütüne dayanan bir aday listesiyle kamuoyu önüne çıkacağına ne yaptı? Kendisi ve eşinin bütün avukatlarını bir yerlerden aday gösterdi. Hayatında Yozgat''ı görmemiş bir avukat "Ben aslında rahmetli Türkeş''i iyi tanırdım" sözleriyle propaganda yürüttüğü Yozgat''tan aday gösterildi. Maraşlı biri Kayseri''den aday oldu. İstanbul''da kendisinin hemen altına Dinç Bilgin Grubu gazetelerinden birinde çalışan Timur Özkan''ı, İzmir''de ikinci sıraya kartele yakın bir magazin gazetecisi olan Erol Yaraş''ı yerleştirdi. Mesut Yılmaz''ı aynı gruptan birini aday gösterdiği için eleştirmesindeki çelişki seçmenin gözünden kaçmadı, az kalsın Tansu Hanım''ın kendisi ile partinin 2. adamı Ufuk Söylemez bile milletvekili çıkamayacaktı... Ayrıca ''para'' lâfları ortalık yerde dolaştığı için DYP örgütü kampanyadan ayağını kesti.

Bir ANAP''lıya DYP''lilerden işittiklerimi aktarırken, "Bu para dedikoduları bizde de iştah kaçırdı" deyiverdi. İstanbul''da, belediye meclisine seçilebilecek sıralardan girmek isteyenlerin kampanyaya 10 milyar lira katkıda bulunması şartı getirilmiş. "10 milyar benim için bile büyük para" dedi ANAP''lı dostum; "Belediye Meclisi''ne girecek bir insan, bu kadar parayı, hangi beklentilerle öder, düşünebiliyor musun?"

Bazı partiler, bu seçimde, liderlerin ileriye dönük hesapları sebebiyle, adaylardan külliyetli miktarda para topladılar. Bir liderin cumhurbaşkanlığı seçiminde kullanmak üzere bir milyar doların üzerinde miktarı şimdiden bir köşeye ayırdığı söyleniyor. O kadar para, lideri, Çankaya''ya taşımaya yetecek mi bakalım?

Bir FP''li, "Geçen seçimde, nereden geçersek geçelim, halk bize doğru koşardı; bu defa biz yanına vardığımızda bile nezâketen elini uzattı. Muhteşem karşılandığımız bir lider gezisinde, binlerce otomobille kente girdiğimizde, bir şey dikkatimi çekti: Araçlardan el salladığımız insanlardan cevap alamadık..." Havaya kalkan ellerine aynı şekilde mukabele etmeyenler arasında başörtülü genç kızlar da varmış... "İşte o an, yanımdakilere, ''Biz bu defa galiba treni kaçırıyoruz'' dediğimi hatırlıyorum" diye ekledi o FP''li dost...

Mağluplardan CHP, seçim kampanyası sırasında, en fazla Atatürk adını ve fotoğrafını kullandı. Vermek istenen sadece partinin Atatürkçülüğü imajı değildi; CHP, dolaylı yoldan, "Atatürk''ün partisini baraj altında bırakmayın" diye yakarıyordu... Bu propaganda etkili olmadı. Bir CHP''linin, "Gelecek seçimlerde, sadece dini istismarı değil, Atatürk''ü ve bayrağı istismarı da yasaklamak gerek" dediğini kendi kulaklarımla duydum.

Nereye gitsem, hangi politikacıyla konuşsam, şu sıralarda sürekli şikâyet dinliyorum. Liderler farkında mı bilmem, ama hemen yanı başlarındaki kişilerin bile öfkesi tepesinde; "Bir dokun bin ''âh'' dinle kâse-i fağfurdan" mısraını akla getirecek eleştirilere kulak vermezlerse ihmallerini pahalıya öderler.

Ben söyleyeyim de.