TR
EN
AR
FR
RU
UR
Hayal ve gerçek
Casus romanlarıyla geç yaşında ünlenen bir yazarımızla karşılaşan dostum, "Sizin geçmişte istihbarat örgütüyle ilişkiniz olmuş muydu?" diye sormuş... Aldığı cevap iki yöne de çekilecek cinstenmiş. Dostum, "MİT'te çalışmış galiba" kanaatini aktardı.
Romanla gerçek arasındaki ilişki her zaman sorunlu olmuştur da, en ciddi sorun özellikle istihbarat âlemini konu edinen romanlarda görülür. Watergate Skandalı sonrasında ortaya dökülen kirli çamaşırlardan
öğrenmiştik
: Rakip partinin merkezine ajan gönderen CIA grubunun önemli adamı E. Howard Hunt gerilim romanları yazarıymış. Bazısı başka isimlerle olmak üzere 47 roman. Hunt'ın beğenilen romanlarından biri ülkemizde geçer; adı da gönülçelen cinsindendir: 'İzmir
'...David Cornwell İngiliz istihbarat örgütünün bir elemanıydı; John LeCarre takma adıyla yazdığı casusluk romanlarıyla üne kavuştu. James Bond tipini casusluk edebiyatına kazandıran Ian Fleming de gerçek hayatta bir casustu. Son
romanı
'The Afghan' daha çıkmadan etkisini gösterdi
Frederick Forsyth'ın; acaba onu da ikili-hayat yaşayanlar arasına katmalı mıyız?Robert Ludlum daha ilginç bir soruyu akla düşürüyor. Ludlum neredeyse hepsi sinemaya da uyarlanmış çok sayıda gerilim romanına imza atmıştı; beş yıl önce (2001) öldü, ama onun adıyla yeni romanlar çıkmaya devam ediyor. Yeniler ustalıkta da edebî üslupta da eski romanlardan geri değil. Soru şu: Acaba Robert Ludlum sadece bir imzadan mı ibaretti; onun adıyla çıkan romanlar başkaları tarafından mı yazılıyordu?
İstihbarat örgütlerinin yayıncılığa meraklı olduğu bilinir. Frances Stonor Saunders, 'Who Paid the Piper?' ('Parayı Verdi, Düdüğü Çaldı' adıyla Türkçeye de
çevrilen
) eserinde, Encounter dergisi gibi çok sayıda yayının CIA parasıyla desteklendiğini anlatır. Aynı destek, 'Komünist Dünya'yı gözden düşürecek kitaplara da verilmiştir. Bunun tersi de doğrudur; KGB de dünyanın dört bir tarafında komünist-yanlısı yayınlara destek çıkmıştır. CIA ve KGB'nin kendi yayınevleri olduğu da bilinir...Bizde de durum farklı değildi. Kitabın üzerinde "Bu bir MİT yayınıdır" yazmazdı elbette, ancak bazı kitaplara desteğin istihbarat örgütünden geldiği bilinirdi. Bazı araştırmalar da istihbarat desteğiyle yapılmıştır geçmişte; bu uygulama bugün de sürüyor mu acaba?
Bu konuya nereden bulaştığımı biliyorsunuz: Frederick Forsyth'ın ABD'de 22 Ağustos tarihinde piyasaya çıkan yeni romanında, el-Kaide örgütü, dünyayı sarsacak çapta bir eylem hazırlığı içindedir. Hazırlığı koklayan İngiliz istihbaratı, CIA'yi de harekete geçirerek, bir karşı-eylem planı yapar. Kendi ajanını el-Kaide içine yerleştirir...
Benzer bir entrika, Forsyth'tan önce New York Times adına Irak Savaşı'nı izlemiş olan Alex Berenson'un 'The Faithful Spy' (Sâdık Casus)
romanı
nda da işlenmiştir. Oradaki entrika Amerikan halkına dönük bir kimyasal saldırıdır ve hazırlığı yapanlar ABD ile Kanada'da yuvalanmıştır. Berenson'un kahramanı, gerçekten ihtida etmiş ve İslâm'ı yürekten kabul etmiş bir CIA ajanıdır; Forsyth, çocukluk ve ilk gençliği Irak'ta geçmiş bir ajanı romanının kahramanı yapar; eylemin hedefi ise New York kenti ile birlikte gelişmiş dünyanın liderleridir..Bugün dördüncü gün konuya eğiliyorum, ama hiçbir yazımda Forsyth'ın kurduğu entrikanın 'deniz' irtibatından söz etmedim. İkinci yazımdan sonra, bir okurumun gönderdiği, "Evet, Bernard Dede'nin öngörüsü tutmadı; çünkü denizdeki hesap havaya ve karaya uymaz" mesajı beni şaşırttı. Meğer, büyük çaplı bir saldırıyı kendisini 'gemi emniyet uzmanı' olarak tanıtan okurum da bekliyormuş; hem de denizden...
Şöyle diyor: "Denizcilik böyledir işte... Hava ve karaya göre yavaştır, parası da bereketsizdir, ama dünyadaki malın yüzde 90'dan fazlası bu yolla taşınır. Son yıllarda çıldıran navlunlar ve yeni inşa gemilerle, denizcilik dünya ticaretine yön vermeye başladı. Denizde hatalar çok pahalıya mal olur. Diğer yatırımlar için lâzım olan dört ana faktöre ek olarak 'sadık bir brokeriniz' de olması gerekir. Benim ilk öngörüm 26 Nisan 2006 tarihiydi. MV İran Madani gemisi hedefine yakın bir yerde bir başka gemiyle çarpışıp batınca oyun bozuldu."
Metin Mutanoğlu Lübnan'a İsrail saldırısını Yeni Şafak adına izlerken, bölge halkının yabancı kuşkusunu, tanımadığı kişilere yöneltilen "Casus değilsen, Kur'an oku" teklifiyle
açıklar
. The Afghan romanına bakarsanız, bu da yeterli bir tedbir değildir. Forsyth, Arapça bilen İngiliz ajanını Afgan gibi sunabilmek için uzman eğitiminden geçirir. Biri Kur'an uzmanıdır hocalarının; adamı tam bir Müslüman gibi davranacak, hatta namazda öne geçip imamlık yapacak denli eğitir...Roman mı daha gerçek, hayat mı sanallaştı?
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.