Hileli seçimi hiç sevmem

Melih Gökçek sonunda kefeni yırttı ve epey bir mücadeleyle yeniden Ankara belediye başkanı seçilmeyi başardı. 48 saatlik itiraz ve karşı-itiraz maratonunun her ânını sanki kendi seçimimmiş gibi izledim, tarafların heyecanını ben de yaşadım, sonucun getirdiği gergin rahatlığı üzerimde hissettim. İçine hile karıştırılmak istenen seçimleri hiç sevmem çünkü.

Bilmeyenler için bildireyim: Ankara belediye başkanlığı seçimi FP''nin adayı Melih Gökçek ile CHP adayı Murat Karayalçın arasında kıyasıya bir mücadeleye sebep oldu; iki gün süren çekişme, Gökçek''in 30 bin kadar oy farkıyla kazandığının ilân edilmesiyle sona erdi. Karayalçın ve taraftarları, son âna kadar, seçime asıldılar ve mağlubiyeti kabule bir türlü yanaşmadılar.

Bu işte bir gariplik olduğunu ne zaman hissettim biliyor musunuz? En taraflı anketlerin bile açık farkla önde gösterdiği Melih Gökçek''in kaybedeceği üzerine bahislere girilmeye başlandığı zaman. Önce, bir programcı dost, "Ankara belediye başkanlığı seçimini Murat Karayalçın kazanacak" diye benim yanımda bir arkadaşımla iddialaştı. Sonra, boşa konuşmayacak, bilecek durumdaki başkalarının da durduk yere "Bahse girer misin?" tekliflerine ben muhatap olmaya başladım. Üçüncü iddiadan sonra "Bu işte bir iş var" noktasına gelmemi herhalde mâzur görürsünüz.

Belli ki, bir yerlerden garanti tiyölar alındığı için bahisler söz konusu oluyordu. Kimbilir kimler, "Merak etmeyin, Ankara hallolacak" demekteydi de, Ankara''da bayağı önde giden Melih Gökçek''in yarışı kaybedeceğine iknâ olmuştu o kadar insan. Haklıydılar, çünkü, onlara o sözü veren, belediye başkanlığını Murat Karayalçın''a hediye etmek için bütün tedbirleri almışa benziyordu...

Pazar gecesi, Melih Gökçek, en yakın rakibine onbinlerce oy fark attığının rahatlığıyla ayların yorgunluğunu atmak üzere evine dönmüş, onun rahatlamasından cesaret alan ekibi de dağılmıştı. Ertesi sabah, Çankaya sınırları içinde sayılan oylarla, Murat Karayalçın''ın yüzbinin üzerinde bir farkla kendisini geride bıraktığı haberine gözlerini açtı Melih Gökçek. Duyduklarına inanamadı ve haklı bir telâşa kapıldı.

Şu kadarını söyleyeyim: O andan itibaren gelişen olaylar, eğer taraflardan biri Melih Gökçek değil de o bildik Faziletlilerden biri olsaydı, Ankara belediye başkanı olarak bugün CHP''nin adayı tebrik ediliyor olacaktı. Melih Gökçek''in cemiyetçilik ve politika deneyimi, belediye başkanlığı sırasında kazandığı dost çevresi, yapılan yanlışları kolayca tespit edip tedbirini alma basiretini ona sağladı. Dişe diş bir mücadele sonunda, aslında anasının ak sütü kadar hak ettiği başkanlığı, yeniden ele geçirmiş oldu...

Benim aylar önce fark ettiğim bir niyetle pekâlâ çakışıyordu bu manzara. Refahyol''u iktidardan eden güç, önceleri istemediği genel seçimi ertelettirmeye çalışırken, yerel seçimin zamanında yapılmasını ısrarla arzu ediyordu. Tek sebebi vardı bunun: Büyükşehir belediyelerini FP''li başkanların elinden almak. Bunun için, aklından politika geçmeyen kişileri adaylıkla ilgilendirmeyi, gerekirse medya baskısıyla seçmeni iki turluymuş gibi tercihlere yönlendirmeyi planladılar. Bana kalırsa, hile ve düzen gibi tedbirleri bile göz ardı etmediler.

İstanbul, Tayyip Erdoğan''ın mirasının gücü sayesinde, bu oyuna gelmedi. Herkes bu seçimin gâlibini arıyor; DSP ve MHP''nin hakkını yemeden kaydedeyim: Bana göre gâlip, cezaevinde bulunduğu halde partisinin İstanbul''daki oyunu artıran, yeni ilçe belediyeleri kazanmasını sağlayan Tayyip Erdoğan''dır. Herhalde bu tür işleri yapabilecek durumdaki merkezlere yakınlığı sebebiyle, Ankara, niyetin gerçekleşmesi yönünden daha rahat bir hedefti; bu yüzden düşmesine ramak kaldı.

Aslında, Ankara belediye başkanlığı seçimini başından sonuna kadar kameralarla izleyip cereyan eden olayları kayda almak vardı. Ödül kazandıracak bir gazetecilik olayı gerçekleşebilirdi tek bir kamerayla. O fırsat kaçmış oldu.

Bir yandan Ankara belediye başkanlığı yarışını dikkatle izlerken, bir yandan da kulağımı Malatya''ya vermiştim. Ahmet Özal''ın bağımsız olarak Meclis''e girmesine sanki istediğim bir şeyi kendim elde etmişcesine sevindim. Malatyalılar bizde pek olmayan bir işi gerçekleştirdiler ve kente büyük hizmeti geçmiş eski bir cumhurbaşkanına duydukları vefa borcunu o insanın oğluna ödediler. Bu büyük bir olay gerçekten.

Ahmet Özal politikaya ilgisini geçen yıl başbaşa görüştüğümüzde bana açmıştı. Ne yapacağına henüz karar vermemiş görünüyordu; ancak ülke çapında politika yapmak vardı kafasında. Ardından, Korkmaz Yiğit olayı sırasında yazdığım bir Kulis''te, Bayındır Holding''in patronu Kamuran Çörtük''e lâfı getirdiğimde, "Geçmişte Ahmet Özal''la da yakın olmuştu" anlamına gelen cümleme itiraz etmek için yanıma geldi ve konuştuk. Çörtük''ü hayatında görmediğini söyledi bana. Politikaya ilgisinin daha da koyulaştığını o zaman fark ettim.

Cumhurbaşkanlığından inip yeniden siyasi hayata dönmeyi düşünüyordu vefatından hemen önce Turgut Özal; bu niyetini duyduğumda, "Nâfile çaba" demiştim içimden. Ancak, Özal soyadının bugün Malatya''da gördüğü ilgi, Turgut Bey''in hesabında haklı olduğunu gösteriyor.