Keyifli bir tartışma

ANAP lideri Mesut Yılmaz, "Darbe olacaktı, ben durdurdum" demiş mi sahiden? Partisinin grup toplantısında buna benzer bir cümle kurmuş herhalde, ama memleketi Rize''ye gittiğinde "Ben öyle söylemedim" dediği duyuldu. Neyse, Mesut Bey''in ilk vukuatı değil bu; daha önce de sessiz sinema oynayarak derdini anlatmasından sonra muhtıra gelince, "Ben öyle dememiştim, askerlerle aynı düşünüyorum" dediğini hatırlıyorum...

Mesut Yılmaz''ın sözleri üzerine başlayan tartışmayı ilgiyle izliyorum. ANAP milletvekili Yaşar Topçu, "Bizler DYP''den ayrılıp ANAP''a geçmeseydik darbe olacaktı; darbeyi Cumhurbaşkanı durdurdu" anlamına gelen bir açıklama yaptı sözgelimi. İlginç. İlginçliği şurada: Refahyol''un yeniden kurulma ihtimalini bütünüyle gündem dışı bırakmak için DYP''nin içine el atılmış, bazı milletvekillerinin istifası sağlanmıştı. Toz duman dağılınca, Refahyol karşısındaki cephenin sayıca üstün olduğu ortaya çıktı. DYP lideri Tansu Çiller, "Çankaya partimin içine el attı" diye yakınınca, Cumhurbaşkanı Demirel, gelişmelerdeki rolünü inkâr etmişti. Yaşar Topçu, o kadar zaman sonra, Çiller''i doğrulamış oluyor...

Bir başka açıklama da, o dönemde Genelkurmay 2. başkanı sıfatını taşıyan emekli Org. Çevik Bir''den geldi. Bir, bir yakınına yaptığı açıklamada, "Darbe asla olmayacaktı" demedi, "Türkiye Şeriatçı bir tehlikeyle karşı karşıyaydı" açıklamasını yaptı...

Bütün açıklamaları çok değerli buluyorum ve keyifle izliyorum. Bildiklerimize bunlar da eklenince daha açık bir tablo çizmek mümkün oluyor. Türkiye''nin Pakistan''daki askerî darbeden sonra kılpayı kaçan kendi darbesini konuşmaya başlaması bence olumlu bir adım.

12 Haziranı 13''e bağlayan gece miydi, yoksa 16/17 Haziran gecesi mi, şimdi tam çıkartamıyorum, ama geceyi çok iyi hatırlıyorum. Sıcaktı ve herkes serin bir yerlerde yazın tadını çıkartırken, ben, bir kaç gazeteci arkadaşla birlikte, bir büyük otelin lokantasındaydım. Bulunduğumuz yere haberler yağıyordu. İlk gelen haber birliklerin hareketlenmesiyle ilgiliydi; biri, taa uzaklardan gözüyle görmüş gibi, "Filan yerdeki birlikler dışarı çıktı" haberini vermişti.

Bir kaç gündür bazı önemli şahsiyetlerin Türkiye''yi terk ettiği yolunda haberler alıyorduk. O gece, bildiğimiz isimleri bir daha andık, o âna kadar duymadığım bir kaç yeni isim daha eklendi; "Aa, o da mı?" hayret cümleleri eşliğinde... Kulağı delik olanlar gelişmelerin daha kötüye gideceğini öğrenmiş, tedbiri yurtdışına gitmekte bulmuşlardı. Çoluk çocuk yeniden ülkeye dönüldüğünde, "Nicedir yapamadığımız aile boyu tatilden geliyoruz" bahanesine sarıldılar...

Beraber olduğumuz bir dost o sırada başbakan yardımcısı sıfatını taşıyan Tansu Çiller cephesini izliyordu. Gecenin başında, "Tansu Hanım Washington''la görüşmüş, kesin söz almış" haberini ondan duymuştuk. Ancak, sağdan soldan yağan haberlerle birlikte Çiller''in özel ofisinde de hareketlenme başladığı haberi ulaştı masamıza. Biraz sonra, "Ofisteki önemli belgeler kâğıt kırpma makinesinden geçiriliyor" haberini aldık. Çiller cephesinin de "Olmayacak" diyenler safından ayrılması bizim masadaki umutsuzluğu artırdı.

"Erbakan nerede?" diye soran da çıktı aramızdan. Başbakan Necmettin Erbakan''ın gelişmeleri nerede izlediğini nedense önemsedik. Kısa bir soruşturma, RP lideri ve başbakan Erbakan''ın o gece evine çekildiğini ortaya koydu. Kimimiz, "Herhalde ''olanlar önemli değil'' mesajını vermek içindir" dedik; aramızdan "Acaba olanlardan haberi var mı?" diye soran da çıkmıştı galiba...

"Olacak" iddiasına girenlerin bile, masamıza ulaşan bilgiler üzerine, suratlarından düşen bin parçaydı. Kimse sevinmiyordu. Ben, sürekli "Merak etmeyin, bir şeycikler olmaz" diyordum, ama "Acaba?" kuşkusu benim zihnimde de beliriyordu doğal olarak... "Olmaz" dememin sebebi, Türkiye gibi bir ülkede, darbe gibi köklü bir girişimin sadece Ankara''yı ilgilendirmediğine inanmamdı. 12 Eylül darbesi, Türkiye''de ilân edilmeden az önce, ABD başkanı Jimmy Carter''ın kulağına, "Our boys have done it" (Bizim çocuklar işi becerdi) cümlesiyle fısıldanmıştı. O sırada opera izleyen Carter başını sallamakla yetinmiş, oyunu yarıda kesip Beyaz Saray''a dönmemişti bile...

Pakistan''daki Pervez Musharraf darbesini Bill Clinton öğrendiğinde neredeydi acaba? Tepkisi ne oldu? Emin olduğum bir şey var: Clinton da, darbeyi duyunca, tıpkı Carter gibi, işine devam etmiştir. Pakistan''daki darbeden ABD''nin haberdar olmamasını beklemek abestir çünkü. Kaldı ki, temmuz ayında Washington''a gelen Nawaz Sharif''e, ikili görüşme sırasında, "Darbe olacak" dendiğini Amerikan gazeteleri yazdı...

Acaba, bir büyük otelin lobisinden olağanüstü gelişmeleri izlediğimiz gece Washington''da nasıl bir faaliyet vardı? Ertesi gün, ABD dışişleri bakanı Madeline Allbright, "Türkiye bizim için demokratik bir ülke olarak değerlidir" açıklamasını yaparak darbeye ''kırmızı'' ışık yakıldığını açıkladı. Ancak, "O açıklamanın yapıldığı günün bir önceki gecesinde, Washington''da, hangi binalarda ışıklar münasebetsiz saatlerde yanıktı?" bilgisi çok önemli. Allbright anılarını yazdığında bunu da öğreniriz.

"Darbeyi Mesut Bey mi, Süleyman Bey mi engelledi?" tartışmasını bugünlerde izlemek bana nedense keyif veriyor. Ya size?