Nasıl biriydi?

Suikasta kurban giden bir yazarın profili nasıl çıkarılır? Elbette yazılarına müracaat edilerek... Yazılar, hep biliyoruz, cinayeti tasarlayanların kimlikleri konusunda da bir fikir verebilir. Ahmet Taner Kışlalı''yı, gazetesini okumayan kişiler, suikasta uğramadan dakikalar önce bitirip evinden faksladığı ve başka gazetelerle televizyonlarda da yer alan ''son yazısı'' ile tanıdılar. Tuğg. Yalçın Işımer''in gürültü koparan konuşmasına haftalar sonra destek çıkıyordu o yazıda. O yazı tam bir Kışlalı portresi vermiyor...

Tam ben "Ne yapmalı?" diye düşünürken, bir okur, arşivindeki Kışlalı yazılarını elektronik posta ile yolladı. Bir yıl boyunca yazdıklarını peşi peşine okuyunca, Kışlalı''nın çok değişik hassasiyetleri olan, uzağında olanlara karşı yumuşak, kendisine yakın durduğunu sandıklarımıza karşı sert üsluplu bir yazar olduğunu anladım. İşte bir yıllık yazılarından bir derleme size:

''Tavşan yılı'' başlığını taşıyan bu yılın ilk yazısından satırlar: "İnanmak bir gereksinme... Ama bazıları da inanmamayı bir ''güçlü kişilik'' göstergesi sayıyorlar. Onlar için de, inanmamak bir gereksinme... (..) Ruh var mı, yok mu? Ölümden sonra, farklı düzeyde bir yaşam biçimi var mı, yok mu? Gerçek bir bilim adamı, varlığı kanıtlanmayan bir şeye ''var'' diyemez... Ama şu andaki bilgi ve zekâ düzeyimizle varlığını kanıtlayamadığımız bir şey için ''yok'' da diyemez!" (3 Ocak) Belli ki, inanç sorunu ile kıvranan bir zihin bu.

Bir kaset vesilesiyle gündeme gelen Fethullah Gülen Hocaefendi''yi savunan Bülent Ecevit''e kızmış Kışlalı, şunları yazmış: "Sayın Ecevit, Merve Kavakçı olayı ile çok puan toplamıştı. Fethullah olayındaki davranışı ile, çok daha fazlasını yitirmişe benziyor." (4 Temmuz)

Fethullah Hoca''nın adını bir başka vesileyle yine anmış Kışlalı, bu defa Star gazetesiyle ''irtica kampanyası'' açan Fatih Çekirge''yi eleştirmek amacıyla: "Türkiye çok değişti ve değişiyor. Daha birkaç yıl önce özel TV kanallarında izlenceler yapılıyordu: ''Tekkeler ve zaviyeler birer ilim irfan yuvası idi, kapatılmaları bir hataydı... Resmi tarih bizi aldattı... Atatürk''ü Samsun''a götüren gemi küçük ve çürük değildi, kocaman bir transatlantik gibiydi... Anadolu''yu kurtarmak için Mustafa Kemal''i görevlendiren Vahdettin idi... İstiklal Mahkemeleri 120 bin kişiyi idam etti... Mezarlarından çıkarılıp asılanlar oldu... Fethullah Gülen, Cumhuriyetimiz için bir şanstır... Tarikatlar sivil toplumun bir gereğidir...'' Ve o izlencelerin gülleri, hep ünlü ikinci cumhuriyetçilerdi. Şimdi bakıyorum da, o izlenceleri düzenleyenler gene başroldeler. Ama bu kez Fethullahçılığa en çok saldıranlar olarak..." (4 Temmuz).

Kışlalı''nın konuya yaklaşımında değişiklik seziliyor. Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı''nın düzenlediği Abant toplantılarının ikincisinden sonra yazdıkları bu değişime örnek: "Avni Özgürel, Abant katılımcılarından önemli iki ismi TV''de bir araya getirdi. Üçü birlikte toplantıyı ve sonuçlarını değerlendirdiler. Özgürel, Ali Bulaç ve Prof. Mehmet Aydın... Üçü de Kemalist değil. Ama üçü de aynı noktada birleşti: -Gerçek dindarların Kemalizmden rahatsız olmaları için bir neden yoktur! ''Takıyye'' mi?.. ''Meşrulaştırmak'' için bazı saygın isimleri ve Kemalizmi kullanmak çabası mı? Öznel nedenleri bilemeyiz, ama nesnel sonuçlar ortada! Ve bu sonuçlara ''olumsuz'' demenin zor olduğunu kavrayabilmek için, ille de Sokrates olmak gerekmiyor." (25 Temmuz)

Kışlalı eleştiri oklarını CHP içindeki dostlarına, yazılarını yayımladığı Cumhuriyet gazetesinin bazı yazarlarına çevirmekten de geri durmayan biriymiş: ''Bukalemun!'' son yazılarından birinin (20 Ekim) başlığı. Şu satırları okuyun: "Her boyaya girip çıkmışlar, şimdilerde Altıok''lu bayrak altında ya da çevresindeler. Soruyorsunuz: ''-Kemalist misin?'' -''Hayır!'' ''-Numaracılardan mısın?'' -Haşa! ''-Geçmişte savunduklarınla ilgili günah çıkardın da biz mi duymadık?'' ''-!......'' ''-Peki sen bukalemun musun?" (20 Ekim).

Bir kaç yazısında, ''yenilenen'' CHP''ye katılan bazı öğretim üyelerine karşı çıkmış ve genel başkan Altan Öymen''i bu yüzden sıkı eleştirmiş (15 Ağustos), Baykal ve Karayalçın''ı da (10 Ekim). Kışlalı''nın sert eleştirilerinden bazı sütun arkadaşlarıyla çeşitli derneklerde omuz omuza çalıştığı yazarlar da kurtulamamışlar. Bir Cumhuriyet yazarı ile ilgili şu notu düşmüş bir yazısına: "Cumhuriyet''ten bir sevgili dostumuz bile inanılmaz şeyler yazdı geçen günlerde... İstemeden de olsa, bir olumlu gidişi önlemeyi dilercesine!" (18 Nisan).

Bir kaç ay önce Fethullah Gülen''i savunduğu için kınadığı Bülent Ecevit''e son zamanlarda yeniden destek vermeye başlamış. Öyle ki, Amerika gezisine çıkarken yaptığı gaflardan hareketle "Ecevit hasta" diye yazan yakınlarını kınamaktan kendini alamamış: "Ve bir kesim, bir kısım ''Faziletli'' ile el ele... Başbakan''ın hasta olduğunu, görevini yapamayacak durumda bulunduğunu kanıtlama çabasında. Ne zaman? Tam da Ecevit ABD''de, Türkiye için çok önemli girişimlerde bulunurken!" (3 Ekim) Bilen biliyor, Ecevit''in ''hasta'' olabileceğine dair ilk işaretler Cumhuriyet yazarı Cüneyt Arcayürek''in sütunundan alınmıştı. ABD gezisi sırasında en kritik yazıyı ise Hürriyet''ten İsmet Solak yazdı.

Bu yıl boyu yazdıklarına bakarak şunu söyleyebilirim: ''İslâmcı'' denilen kesimin özel husumet besleyeceği biri değilmiş Ahmet Taner Kışlalı...