Hak-İş ve üretkenlik

Hak-İş''in 24. Kuruluş Yıldönümü, sivil toplumun gelişmesi ve üretkenliğin artırılabilmesi yönlü yeni fikir geliştirmelerini içeren pratik ve düşünce birikimini işaretlemektedir. Fütüristlerin -gelecek bilimcileri- son çeyrek yüzyılda oldukça yoğunlaştıkları bilgi toplumunun temel vasfı, Mustafa Özel''in Peter Drucker''a dayanarak vurguladığı üzere, üretkenliğin arttırılabilir olmasıdır. İşçilerin ve işverenlerin iktisadî süreç içerisinde, üretim, satış vb. alanlarda bilgili, verimli, kaliteli mal ve hizmet üretimine yönlenmeleri; bu konularda özveri boyutunun harekete geçirilebilmesi, sendikal eğilim ve eğitimin gündemine girmiş bulunmaktadır. Globalleşmenin doğurduğu rekâbet şartları, sendikaların üretim ve hizmetin oluşumuna katılmasını zorunlu kılmaktadır. İşte bu anlamda Hak-İş Konfederasyonu üzerine düşeni üstlenmiş bulunmaktadır.

Yoğunlaşmış iktisadî bunalım ve âfet ekonomisi şartlarını yaşayan ülkemizde, işçi olarak iktisadî aktivitesini ortaya koyan bireyin kaliteli ve verimli üretkenliğe uyumunun ortaya çıkarılmasında sendikalara önemli görevlerin düştüğü bilinci giderek gelişiyor. İşçi ve işveren sendikalarının ortaklaşa eğitim programlarıyla, üyelerinin meslekî eğitimlerini çağdaş gelişmelere uyarlanması çalışmalarından uzak kalındığı ölçüde 21. yüzyılın beklentilerine yetişilmesi mümkün olmayacaktır. Ancak işverenlerin ilkel zihniyetle işçiye yatırımdan kaçınmalarının önünü alacak topyekûn sanayi bilinçlenmesi gerekiyor, bu çabalar için. Öyleyse Türkiye, işçi ve işvereniyle bilgi toplumunun istemlerine hazırlanması ölçüsünde üretim ve hizmetlerde varolabilecektir. Her üretim tekniğini başarılı bir şekilde kullanabilen, hatta araştırarak bu tekniğin noksanlıklarını giderecek yöntemler bulabilen, gerektiğinde yeni üretim teknikleri geliştirebilen bir yapıya ulaşılabilmesinde, sendikal örgütler ve görev üstlenme iştahını taşımalıdırlar. Her sendikanın kurulu bulunduğu işkolundaki üretim ve hizmet aşamalarını izleyen ve geliştirmeyi amaçlayan "Ar-Ge Kurumları" oluşturulmalıdır. Sendika üyelerinden bu kurumlara bilgi akışı ve pratiği aktarılmalıdır. Bu yapıya ilişkin yasal argümanlar da sendikalara verilmelidir. Hak-İş gibi işçi kuruluşlarının buna hazırlandıklarını düşünüyorum.

Sivil toplumun ortaya çıkışı, önemli kültürel ve sosyal çalışmaları gerekli kılıyor. Birer sivil toplum organizasyonu olan sendikalar ve konfederasyonlar, sınıf savaşı adıyla ortaya konan süreçte aldıkları düşünce ve biçimden sıyrılarak, insan hakları temeline dayalı demokratik tercihlere yönelmelidirler. İşçisinin ücretini ödemekten kaçınan işverenin, kendi bindiği dalı kesen bilinçsizden farkı olmadığı anlaşılmıştır, artık. Sanayi toplumu bilinçlenmesi, bir sivil toplum terbiyesi ortaya koymaktadır. Her birey, konumunun ahlâkını ve sorumluluğunu üstlenmekten kaçınamaz. Yani sorumsuzluk ve ahlâksızlık üzere varlığını sürdürmeyi talep edenler, yokoluşa mahkûmdurlar.

Hak-İş Konfederasyonu''nun 24. kuruluş yıldönümü düşüncelerinin bütün bireyleri ilgilendiren yönleri, bütün müessese ve kültürleriyle ortaya konulması ve yaygınlaştırılması, 21. yüzyıl yahut 3. binyıl beklentilerine hazırlanmaya müsbet katkı sağlayacaktır. Hak-İş''ten beklenenler ise örgütleri ve üyeleriyle birlikte bu yapısal dönüşümü hazırlaması ve gerçekleştirmesidir.