Bunu da bir kenara yazalım

Paris"te kadınların öldürüldüğü olay ne kadar sarsıcı bir cinayet olursa olsun şaşırtmamıştı.

Çözüm Süreci başladıktan sonra yumruğun nereden geleceğini bilmediğimiz bir gölge boksuna girdiğimizi biliyorduk çünkü.

Onca ülke, onca istihbarat örgütü, bizzat PKK"nın içindeki parçalar, yanıbaşımızdaki Baas rejimi, ülkede bu işin çözülmesini istemeyenler derken hepsinin elinden geleni ardına koymayacağı açıktı.

Dün Milliyet gazetesinin manşetinden verilen ve içeride iki tam sayfa tutan İmralı görüşmesinin tutanağı olarak yansıtılan metin de yeni bir engelleme çabasından başka şey gibi görünmedi gözümüze.

Gün boyu bu metnin kim tarafından üretildiği, kim tarafından ve hangi amaçla servis edildiğini öğrenmeye, en azından birkaç ipucu bulmaya çalıştık.

BDP kanadı kesin bir dille kendilerinin sızdırmadığını belirtti sürekli.

Üstelik, bizzat Eşbaşkan Selahattin Demirtaş, yakın çevresine "Gazetecilik açısından doğru olabilir ama süreci sıkıntıya sokan bir durum ve tasvip edilemez. Daha hassas davranılması gerekir" dedi.

Hükümet kanadından ilk açıklama yazıyı yazdığım saatlerde Kültür ve Turizm Bakanı Ömer Çelik"ten gelmişti.

Çelik, Öcalan"a atfen aktarılan ifadelerin çoğunun spekülasyon olduğunu ve devletin, milletin vasfı üzerine bir pazarlık yürütülmediğini vurguladı.

Bu açıklama önemliydi çünkü tutanağı sızdıranlar tam da böyle bir pazarlık yapıldığını vurgulamak üzere kurgulamıştı metni.

Dahası, üç saatten uzun süren ve büyük kısmı bir sohbet halinde gelişen zaman dilimindeki konuşmaları kesin doğrularmış gibi sunuyordu metin. Oysa bir yazılı açıklama ile sohbet ortamındaki konuşmanın kendince önemli farklar barındırdığı ve aralarından cımbızla çekilen cümlelerin yeni ve bambaşka bir kurgu oluşturacağı eskiden beri bilinen basit bir işlem.

Sonuçta, bir kısmı tahrif edilmiş; bir kısmı üretilmiş ve niyetinin hiç de hayırlı olmadığı bir "tutanak meselesi" yaşandı dün.

Bundan sonra bu "tutanak meselesi"ne ne önem vereceğimiz önemli.

Çünkü böylece onun hedefine ulaşıp ulaşmayacağına da aslında biz karar vereceğiz.

Tutanak meselesini öne sürenlere yardım etmek ya da bunu akim bırakmak, bu engeli de aşıp geçmek bizim elimizde.

Benim dün Ankara"da yaşananlardan anladığım, bunun da tecrübe hanesine yazılıp, not edilip sonra çok umursamadan aşılıp geçildiği yönündeydi.

Umarım böyle de devam eder.

…

28 Şubat"ın yıldönümü nedeniyle yapılan yayınlar, açıklamalar her yıl darbenin yeni bir boyutunu ortaya çıkarıyor.

AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Numan Kurtulmuş"un 24 yayınında söylediği, "Darbenin mali hasarı 291 milyar dolardır" cümlesi önemli.

Önemli, çünkü darbelerin bir avuç cunta heveslisinin işi olmadığını; askerlerle sınırlı olmadığını ve temel meselenin açık bir rant paylaşımı olduğunun somut ifadesi.

Tıpkı her darbede olduğu gibi her çözümde de işin önemli bir boyutu ekonomik.

Bugün içinde bulunduğumuz Çözüm Süreci adı verilen terörü bitirme hamlesinin de sonunda önemli bir ekonomik dönüşüm yaşanacak.

Büyüyen, gelirleri artan, refahı büyüyen bir Türkiye gelir paylaşımı, vergi, adaletsiz dağılım gibi meselelerde daha önemli bir program açıklayacak.

Her büyük toplumsal ve siyasal hareketin arkasında mutlaka önemli ve bir o kadar büyük bir ekonomik dönüşüm ya da program olmak zorunda.

Çözümü, barışı, kardeşliği istemeyenlerin, engel çıkaranların da aslında görünenin tersine hiç de siyasal aktörler olmadığını; asıl bu gelecek yeni ekonomik yapılanmaya karşı çıkanlar olduğunu not etmek gerek.

Çünkü bu, Türkiye"de çok az konuşulan ama aslında en önemli meseledir.

Bugün, barış taraftarı gibi görünen isimlerin kimi açıklamalarının yanlışlığı üzerinde durmayı tasarlıyordum; "tutanak meselesi" imkân vermedi.

Oysa, birilerine, yapılmak istenilenin yıkım değil restorasyon olduğunu; Kürtler"in hakkını savunmanın topyekûn Cumhuriyet"i harcamak olmadığını; devletin de vatanın da Cumhuriyetin de "hepimize ait olması için" çalışıldığını hatırlatmak gerekiyor.

Bir başka yazıya inşallah.