Ahlaklı olmak...

Ahlak, Kur''anda “kirlenmemek” değil, “temizlenmek” ve “arınmak” anlamında kullanılır. İnsanlar Peygamberler gibi masum sıfatı taşımadığından kötülüklere ve günahlara bir şekilde bulaşırlar. Kirlenmemeye çalışmak, temiz kalmak bir idealdir, ama gerçekçi değildir. İnsanlar günlük yaşamda bir şekilde kötülük, yanlışlık ve günahlarla karşı karşıya gelir. Ahlaklı olmak, yaşamı bir “mücadeleye” dönüştürmektir. “Ahlaklı olmak” kirlenmemeye çalışmak, mevcut kirlilik ve kötülüklerden de arınmak, temizlenmek anlamındadır.

İnsanın kötüyü kötü, yanlışı yanlış olarak bilmesi, kabul etmesi gerekir. Bu kabul, insanın hiç yanlış yapmayacağı anlamına gelmez. Asıl olan insanın yanlışı doğru, kötüyü iyi gibi görmemesi, önce yanlış yapmamaya çalışması, yanlış yapınca da doğruya dönme çabası içinde olmasıdır.

Eğer insanlar bulaştıkları kötülükleri, karıştıkları yanlışlıkları görmezse birinci problem ortaya çıkar. Algılamada bir çarpıklık vardır.

İnsanların bulaştıkları kötülükleri görmeleri, ama kötüyü kötü olarak kabul etmemeleri ikinci problemdir. Kötü ve yanlışı kabullenmemek düzelmenin ve arınmanın önündeki en büyük engeldir.

İnsanların bulaştıkları kötülükleri kötü olarak kabul etmelerine rağmen düzelmek için çaba göstermemeleri, bir mücadele vermemeleri ise üçüncü bir problemdir.

Yanlışı görmek ve algılamak, yanlışı yanlış olarak kabul etmek ve yanlışı düzeltmek için mücadele vermek…

Bu süreç ahlaklı bir yaşam için sergilenmesi gereken bir süreçtir.

Hayat aslında her gün yaşadığımız yüzlerce ahlaklı olma süreçleriyle bizi karşı karşıya getirir.

Gaflet, güzel ahlaka erişmenin önündeki en önemli engeldir. İnsanın güzel ile çirkin, doğru ile yanlış arasındaki farkı görememesi ancak gaflete dalmasıyla mümkündür ki, gaflette boğulan insan güzel ahlaka erişmek için ihtiyaç da hissetmez, çaba da göstermez.

İkinci hastalık “ünsiyet”tir. İnsanın olup bitenleri kanıksaması ve normal gibi görmeye başlamasıdır. Gaflet ve ünsiyetten sıyrılmadıkça doğru için mücadele başlayamaz.

Üçüncü hastalık çoğunluğa uymak, suyun akışına kendini teslim etmektir. Çoğunluğun yaptığı bir yanlıştan dönmek fertler için daha zordur.

Ahlaki bir arınma ve temizlenme için otokritik ve eleştiriye açık olmak şarttır. İnsanın kendi kendisini kontrol etmesi, muhasebeye çekmesi ve aynı zamanda dışarıdan yöneltilen eleştiri ve tavsiyelere kulak vermesi önemlidir.

Bireysel düzlemden tutun da kurumsal düzleme kadar bugün yaşanan yolsuzluk, sapkınlık gibi bir çok ahlak temelli sorunun kaynağı aynıdır.

Ahlaklı olma süreçlerini yitiren, hayatın dışına iten ve kurumsallaştıramayan topluluklar önce manevi sonra maddi olarak erimeye mahkumdur.