Çarpıtmanın da bu kadarı...

Dün gazetelere yansıyan iki haber de çok manidardı. Bunlar, Türkiye''nin sivilleşme, hukuk devleti olma ve seviyeli bir basın yayıncılığına ulaşma noktasında daha çok yol yürümemiz gerektiğini bir kez daha ortaya koyan iyi örneklerdi.

Cumhuriyet gazetesi manşet atmış: “Subaya yumruk, gazeteciye silah”.

Devletin resmi açılış töreninde TOKİ mensuplarıyla jandarma arasında küçük bir arbede yaşanıyor. Talihsiz, yakışıksız, fakat çok da büyütülmemesi gereken bir olay.

TOKİ Başkanı tören alanında inceleme yaparken, güvenlik araması için alanın boşaltılması gerekiyor. Başbakanlık korumaları her zaman yaptıkları gibi alanı boşaltmaya başlıyorlar ve TOKİ Başkanına da aynı ricada bulunuyorlar, Erdoğan Bayraktar da “Tabii ki” diyerek kenara doğru yürüyor. Bu arada gelen jandarma teğmeni TOKİ başkanına alandan kovarcasına ve hakaretamiz şekilde muamele yapıyor. Bayraktar kendisini tanıtmasına rağmen saygısız üslup yerini itiş kakışa bırakıyor ve TOKİ görevlileri ile teğmen arasında tatsız olay yaşanıyor.

Basına göre bu “görevli memura mukavemet” hatta saldırı. Peki Bayraktar görevli memur değil mi? Eğer mesele memurluksa TOKİ başkanı müsteşar seviyesinde bir memur. Yani oradaki teğmen önünde hazır olda durmalı. Buna karşılık memur kendisinden daha üst düzeydeki bir memura hakaret edip, itip kakıyor. İkinci yanlış da TOKİ görevlisinin tavrıdır. Eğer bir saygısızlık varsa, bunun için de işlem başlatılır. Yanlışa yanlışla cevap verilmez.

Türkiye artık itilip kakılan genel müdürler, askerlerden fırça yiyen belediye başkanları, tartaklanan milletvekilleri dönemini geride bırakmalı.

Sivillere yönelik bu nezaketsiz tutumlar hukuk devleti anlayışının ve gerçek demokrasinin oturmayışının bir sonucudur. Üstüne üstlük hem fırça yiyeceksiniz, hem de saldırgan taraf diye yine siz kötü olacaksınız. Basının aymazlığı da burada…

İkinci olay, bir grup gazetecinin yine Başbakanın katıldığı miting meydanında Başbakanlık korumaları tarafından silah çekilerek durdurulması…

Gazetelere göre korumalar gazetecilerin aracını durdurmuş, tehditler ederek silah çekmiş… Olayın içyüzü nasıl? Başbakanın da bulunduğu caddede bir araç şüpheli şekilde dolaşıyor. Aracın içi de görünmüyor. Polis araca dur uyarısı yapıyor, araç ihtarlara aldırmadan yola ve şüpheli davranışlara devam ediyor. Başbakanın otobüsünün geçiş güzergahında böyle bir hadiseye güvenlik açısından izin verilemeyeceğinden korumalar, şüpheli aracı başka çare kalmayınca silah çekerek durduruyor ve araçtakiler gazeteci olduklarını beyan edince de bırakıyor. Böyle bir olay bile gazetecilere saldırı gibi lanse ediliyor. Pes yani. Siz devletin güvenlik güçlerinin uyarılarını hiçe sayacaksınız, şüpheli hareketler yapacaksınız, rutin bir muameleye uğrayınca da kıyameti koparacaksınız. Eğer polis, gazetecileri kimliklerini öğrendikten sonra kötü muameleye tabi tutsa ve zorluk çıkarsaydı gazeteciler haklı konuma geçerlerdi. Ancak bir yanlış anlamayı böyle takdim etmek, hem suçlu hem güçlü olma psikolojisidir.

Sözün özü, anlaşılan bu ülkede bazıları imtiyazlı ve dokunulmaz olmak, sürekli el üstünde tutulmak istiyor.

Eğer bürokrasi birbirine saygı duymaz, kaba kuvvetle işler yürür, herkes canının istediğini yapmaya kalkarsa orada hukuk da olmaz, demokrasi de.