Gül ve Erdoğan...

Son günlerde Cumhurbaşkanı Gül ile Başbakan Erdoğan''ı kıyaslayan yorumların sayısı arttı. Anlaşılan o ki, Cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaştıkça bu tür girişimlerin sayısı artacak. Buna girişim diyorum, çünkü bu düşünce açıklamaktan öte, suyu bulandırmaya dönük bir operasyon izlenimi uyandırıyor. Amaç, devletin zirvesindeki iki ismi birbirine düşürmek…

Neymiş efendim? Erdoğan kızarmış, Gül kızdığını belli etmezmiş.

Erdoğan kenarlıymış, tarif edilebilirmiş, Gül''ün tarifi zormuş.

Erdoğan dostuna dost, düşmanına düşmanmış; Gül konjonktürel davranırmış.

Erdoğan hemşehricilik yapmaz, Gül yaparmış.

Erdoğan risk alırmış, Gül almazmış.

Erdoğan kara gün dostlarını unutmazmış, Gül yarı yolda bırakırmış.

Erdoğan, yüz tane Gül ediyormuş.

Açıkçası, bu değerlendirmeler karşısında şunu söyleyebiliriz:

1. Bunlar açıkça ''fitne çıkarma'' girişimidir.

2. Bunlar münasebetsiz olmak bir yana gerçeği olabildiğine ters yüz eden, mevcut durumu yansıtmayan, gerçekdışı değerlendirmelerdir.

Birileri, Erdoğan''a iyi şeyler, Gül''e kötü şeyler söylüyormuş gibi yapıyorlar. Oysa ne Erdoğan, ne Gül böyle biri…

Gül için köşesiz, rengini belli etmeyen, gerektiğinde kavga edemeyen bir kişi imajı üretmeye çalışıyorlar. Erdoğan için söylenenleri ise farklı bir şekilde okursak, aslında asabi, kızgın, fazla ideolojik, kindar, hemşehrilerine sahip çıkmayan, körü körüne gemileri yakan bir lider profili çiziliyor.

Oysa bunlar sadece birer yakıştırma. Erdoğan da, Gül de gerektiğinde gerektiği şekilde hareket edebilecek soğukkanlılığa ve ferasete sahipler.

Erdoğan da Gül de gerektiğinde duygusal, gerektiğinde rasyonel hareket edebilen insanlar.

Erdoğan da Gül de dostluğu da düşmanlığı da takdir edebilecek, ülkenin menfaatleri için kişisel kızgınlıklarını arkaplana atabilecek insanlar.

Erdoğan, kişisel kırgınlıklarını bir kenara bırakıp partisinin menfaati için geçmiş dönemlerde sorun yaşadığı bir çok kişi önemli noktalara taşımıştır. Hemşehricilik yapmaz ama hemşehrilerine de sahip çıkmaktan kaçınmaz. Hak edene hak ettiğini verir, ilgi gösterilmesi gereken kim olursa gereken ilgiyi gösterir.

Erdoğan, Türkiye''nin menfaati için sadece kendisinin değil, partisinin çıkarını bir çırpıda çizip atmıştır. Her zaman ''Türkiye kazanacaksa biz kaybetmeye razıyız'' der.

Gül''ün şu an bulunduğu pozisyon büyük bir siyasi başarıdır ve bu başarı tesadüfün eseri değildir. Suya sabuna dokunmayan, risk almayan, güçlü bir mücadele vermeyen hiç kimse bu noktalara gelemez.

27 Nisan bildirisi nasıl hem hükümete, hem Ak parti''ye, hem Erdoğan''a ve hem de (adaylığı sözkonusu olduğu için) Gül''e yöneliktiyse, Hükümetin ortaya koyduğu dik duruşun arkasında da hem AK Parti, hem hükümet, hem Erdoğan, hem Gül vardır.

''Başörtülü eşi olan kimseyi Cumhurbaşkanı yapmazlar'' yorumlarının yapıldığı bir dönemde bu işin altına girmekten daha büyük bir risk var mıdır? Bu riski alan Gül değil midir?

Refah Partisi''nde Erbakan Hoca''ya karşı bayrak açan, aday olma riskini göğüsleyen Gül değil midir?

Erdoğan ve Gül''ün elbette farklı karakterleri olabilir, ancak bunlar birbiriyle kıyaslanarak ak/kara denecek türden değildir. Bu iki şahsiyetin karşı karşıya geleceği düşüncesi, sadece muarızların bir temennisidir. Defalarca bir çok olayda görüldü ki, bu iki ismi karşı karşıya getirmek isteyenler hayal kırıklığı yaşamaya mahkumdurlar.