Bir başka "yaşam biçimi" endişesi

Normal şartlarda, ''yaşam biçimi'' demeyi tercih etmezdim.

''Biçim'' çok güzel bir kelime, çok da Türkçe.

Yaşam, biraz ''yapma'' bir da olsa, artık kelime sırasına girdi, dudak bükmenin, yan bakmanın alemi yok.

Ama, ''hayat'' daha kuvvetli, daha esaslı. Eksiğiyle, fazlasıyla ''hayat''tır yaşadığımız. ''Senin gibisini hayatımda görmedim'' derken, ''hayatta en hakiki mürşit ilimdir, hayat, budur işte'' derken bahsettiğimiz şeydir hayat.

''Hayat tarzı.'' Bunu tercih ederdim. Bununla anlatırdım meramımı.

Hayat tarzlarına yönelik ''tehdit algısı'' ağırlıklı olarak, yaşarken, konuşurken ''yaşam''ı tercih eden çevrelerin geliştirdiği bir mefhum.

Doğaldır, bir teknolojiyi icad edenin, üretenin dili, kullanımda öncelik kazanır. Ben de bu ''teamül''e uydum, ''yaşam biçimi'' dedim.

Bilinen, yaygınlık kazanan, şöhret bulan ''yaşam biçimi'' endişesi şöyle dile getiriliyor: AK Parti iktidarı, ''laik yaşam biçimi''ni baskı altına alıyor. ''Mahalle baskısı'' var, içkimi rahat içemiyorum. Yaşam alanım gitgide daralıyor.

Bir görüşe göre, bu endişe yersiz. Bu endişe beyan edilirken gösterilen örnek vakalar da ya tamamen ''fabrikasyon'' ya da genel eğilimi göstermeyecek kadar ''münferit''.

Tabii ki ''tez''ler sürekli bu şekilde ortaya konulduğunda hiçbir sorun çözülmüyor.

Endişeyi ilk üretenler, ilk pazarlayanlar samimi olmayabilir. Ama bir ''piyasa'' buldu bu endişe.

Toplumun bir kesiminde mevcut ve haklı da olsa, haksız da olsa bir ''realite'' olarak duruyor.

Dolayısıyla, bu endişeyi ''tanımamak,'' dikkate almamak yerine, bu endişeye ''hitap etmek'' daha sağlıklı bir yol.

Bir endişe daha var. ''Madalyonun öteki yüzü'' gibi bir endişe…

İki yüzünde iki farklı endişe olan bir madalyona sahibiz.

Bu endişe, ayın görülmeyen tarafı. Reklamı yapılmıyor. Sesi çıkmıyor. Yazılmıyor, çizilmiyor.

Mesela, Şerif Mardin hoca, bu endişe için ''mahalle baskısı'' gibi yakışıklı bir kavram üretmiyor.

Sessiz, mahçup, kendi halinde bir endişe bu.

Ama var. Madalyonun görünen yüzündeki endişe nasıl varsa bu da var.

Toplumun çok büyük bir kesimi, muhtemel bir CHP iktidarında, kendi ''hayat tarzı''nın baskı altına alınacağını düşünüyor.

Muhtemel bir CHP iktidarında, kadınların kıyafetleriyle daha çok uğraşılacağını, kıyafetleri sebebiyle kadınların daha çok eza ve cefa göreceğini düşünüyor.

Kur''an öğrenmenin mazideki CHP iktidarlarında olduğu gibi zorlaşacağını, ''sakıncalı'' fiillerden sayılacağını düşünüyor.

Başbakanlık koridorlarında "Bana İmam-Hatiplilerin listesini getirin" diye bağırıldığı zamanları hatırlıyor ve yeniden aynı muameleye maruz kalmaktan endişe ediyor.

Kurban derisinin zorla elinden alınacağından veya deriyi THK''dan başka bir yere verdi diye başının derde gireceğinden endişe ediyor.

Peygamberimiz''i anmanın bile başına iş açabileceğinden endişe ediyor.

Bu endişenin karşılığı var. Hepsi yaşanmış, kayıtlara geçmiş. ''İkna odaları''ndan ''Kutlu Doğum Muhtıraları''na kadar hepsi tecrübeyle sabit.

Binlerce genç kız, öğrenimini yarıda bırakmış. Binlercesi gurbette üniversite okumak zorunda kalmış.

90''lardan 2000''lere kadar yaklaşık 15 yıl bir kadın kuşağı kaybolmuş.

Ayrıca bu endişeyi, camiyle, Kur''an kursuyla, İmam-Hatip''le fazla alışverişi olmayanlar da paylaşıyor. Çünkü onlar da, camiyi, ezanı, Kur''an-ı Kerim''i, Peygamberimiz''i seviyor.

CHP''yi iktidara yaklaştırmayan toplumsal duyarlılığı işte bu endişe diri tutuyor.

Gürsel Tekin, bu endişeyi fark etti. Kendisiyle de, üç-dört yıl kadar önce bunları konuşmuştuk.

CHP''nin eskisi gibi davranmayacağını, bir şeylerin değişeceğini daha o zaman söylemişti.

Öyle görünüyor ki, Kılıçdaroğlu''na da öğretmiş. Kılıçdaroğlu''na Kerry''den intihal edilmiş TV reklamlarında ''Ben güneyli kuzeyli ayırmam'' dedirtip durması bunun göstergesi.

Peki millet inanır mı o reklamlara?

Hani Kılıçdaroğlu''nu saf, çok iyi niyetli, karışık işlerden anlamaz bir adam olarak göstermeye çalışıyorlar ya.

Küfür eder gibi yaptırtıp, ''Aaa, bak babası küfür etti çocuk'' havası vermeye çalışıyorlar ya.

Sonra ''Aaa, öyle deme amcası, bizim oğlumuz küfür etmez'' yaparak zevahiri kurtarmaya uğraşıyorlar ya.

Bunların hepsi milleti saf, salak, aklı ermez zannettiklerinden.

CHP''deki aklıevveller milletin bu numaraları ''yediğini'' zannediyor olabilirler.

Millet, böyle ''numara''ları şimdiye kadar hiç ''yemedi.''

CHP hangi kılığa girerse girsin, hiç yutmadı.

Hani bir laf vardır, ''uyanıkları severim ama, benden daha uyanıkları sevmem'' derler.

Bu lafı üreten millet, kuzu postunun altındaki CHP''yi de bilir.

Yanılırsa, benim için sürpriz olur.

Ben bu endişeyi CHP lideri Kılıçdaroğlu''na da anlattım. Nasıl anlattığımı kısmetse yarın yazacağım.