Cumhurbaşkanı inisiyatifi elden bırakmamalıdır

Türkiye'de çatışma yanlısı merkezci elitlerin dışında diğer farklı kesimlerin güvenini kazanmış bulunan Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül'ün son günlerdeki açıklamalarının Türkiye toplumunun geleceğini kurtarmaya yönelik önemli bir adım olduğu düşüncesindeyim. Zira bugüne kadar güvenlik bürokrasisinin insiyatifine terkedilmiş bulunan Kürt meselesinde sorunları çözücü gerçekçi adımlar atıl(a)mamıştır. Yakın tarihe kadar soruna/anlaşmazlığa güvenlik penceresinde bakılmış olmasının devlete ve topluma maddi ve manevi maliyeti yüksek olmuştur.

Dünyanın hiçbir yerinde silahlı çatışmalara kadar varan anlaşmazlıkların askerî yöntemlerle çözümlenebildiği görülmemiştir. Görülmüşse de sayıları bir elin parmaklarını geçmemektedir. Zira savaşların nedeni ekonomik yoksunluk, siyasal eşitsizlik ya da mağduriyet gibi askerî yöntemlerin kullanımıyla çözümlenemeyecek etkenlerdir. Sorunun/anlaşmazlığın çözümü için güç kullanımı, en iyi olasılıkla dahi ancak kamuoyunun dikkatini sorun üzerinde yoğunlaştırmaya ya da siyasal çözüm için zaman kazandırmaya yarayabilir, fakat hiçbir zaman siyasal çözüm yerine geçemez. Bu anlamda şiddete dönüşmüş sorunların/anlaşmazlıkların siyasal yoldan çözüme kavuşması her halükarda arzulanan ve neredeyse tek olası çözüm yoludur.

Türkiye'de çeyrek asrı aşan bir süredir silahlı çatışma ortamı yaşamaktadır. Bu çatışma ortamı, ülkemizin ekonomisinden siyasal sistemine kadar birçok alanda zarar vermiştir. Bu çatışma ortamında sayıları binleri bulan insan hayatını kaybetmiş, sayıları milyonlara varan insan göçe zorlanmış ve bu göçün neticesinde köy şehir demeden alt yapılar ve ekonomik potansiyeller yok edilmiştir. Türkiye, ekonomik ve sosyal gelişimleri için en çok gereksinim duydukları parasal ve ekonomik kaynaklarını çatışma sürecinde silaha yatırarak israf ve yok etmiştir.

Bugüne kadar çatışma için harcanan kaynaklar Türkiye de ciddi bir ekonomik sorunla karşı karşıya bırakmıştır. Türkiye son otuz yılda neredeyse hiçbir ekonomik atılımı gerçekleştirememesinin temel sebebi bu çatışma ortamında israf edilen ekonomik ve parasal kaynakların yatırıma dönüştürememesidir. Bu dönüşümün olmayışı Türkiye toplumunu gün geçtikçe fakirleşmesine ve bunun neticesinde ailevi cinnetlerin yaşamasına sebep olmuştur.

Çatışma ortamından rant devşiren merkezci bürokratlar/elitler siyasetçinin önüne sorunun/anlaşmazlığın çözüm yolu olarak sürekli askeri operasyonları koymuştur.

Türkiye'nin "Kürt sorunu'nu çözmeden ve ona bağlı olarak siyasal yapılarını gerektiği gibi modernleştirmeden, diğer ekonomik ve siyasal problemlerini çözmesi mümkün değildir. Türkiye de başta hükümet ve diğer sivil siyasetçiler devlet ile Kürtler arasındaki soruna/anlaşmazlığa politik bir çözüm bulmayarak hem kendilerinin hem de Türkiye toplumunun geleceğini tehlikeye atmaktadır.

Türkiye tıpkı diğer dünya ülkelerinin önemli bir kısmında olduğu gibi çok çeşitli halk gruplarından oluşmaktadır. Türkiye, geçmişte olduğu gibi bugün de vatandaşlar arasındaki bu farklılık ve zenginlikleri görmezlikten gelemez. Bu farklılıkları bastırmaya çalışmak, yok saymak bugüne kadar başarılı olmamıştır. Bu tutum sadece siyasal eşitsizliklere ve adaletsizliklere yenilerin eklenmesini var olan çatışma sürecinin uzamasına ve dolaysıyla vatandaşlar arasında yapay duvarların örülmesine sebep olmuştur.

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün ümit verici açıklamasının ardında hemen akabinde Sincan Ağır Ceza mahkemesinde çıkan karar bürokrasinin bildik tehdidi olarak algılanmalıdır. İdeolojiye bağımlı ve taraflı yargıçların hak, adalet, eşitlik ve hakkaniyet ölçüsünde karar vermesini beklemek ancak safdillik olur.

Sayın Gül Türkiye toplumunun geleceği adına sahiplendiği bu açılımın arkasında durmalı ve var olan anlaşmazlığı çözmeye yönelik somut adımlar atmalıdır. Bu gün bütün siyasi partilerin seçmen kitlesinin önemli bir kısmı bu

sorunun çözülmesi gerektiğinde hem fikir oldukları düşüncesindeyim.