Bilinç"ten linç"e… Şuur"dan şiire…

Bilinç ile şuur aynı şeyler değil. İliklerimize kadar yaşadığımız ama henüz farkına bile varamadığımız çağ körleşmesinden ötürü, Müslüman zihninin de çağın ağları içinde/n şekillendiğini, Müslümanca (bütüncül) değil, analitik (parçalı) olarak işlediğini göremiyoruz bile.

O yüzden bilinç ile şuur"un aynı şeyler olmadığını idrak edebilecek "yer"den çok çok uzağız.

Bu nedenle bir "yer"e gidemiyoruz, bir mesafe katedemiyoruz. Bu nedenle, şu an "nerede" olduğumuzu, gerçekte "neresi" olduğumuzu ve "nerede" olmamız gerektiğini bilemiyoruz.

Analitik zihin, parça üzerinde yoğunlaşır ama hem yoğunlaştığı şeyi, bütün"den koparır; hem de kişiyi ayrıntı"nın "pornografi"sine / ayartısına kapatır. Ve zihni körleştirir. Heidegger"in "modern insan, düşünemiyor, düşünme yetilerini yitirdi" derken dikkat çektiği yakıcı gerçek işte budur.

Bilme, bilen"in sadece bilinen"e yoğunlaşarak gerçekleştirdiği bir çabadır. Analitik zihnin meyvesi bilinç, bilme"nin ürünüdür. Bilgi"yi, bilgi edinme"yi güç elde etme aracı olarak gören bilme"nin… Haddini bilememenin yani.

O yüzden bilme, salt kuru bilgilenme çabası, bilen"le bilinen"i birbirinden ayırır. Bilen"in, bidayette, öğrendiklerine sahip olmasına yol açar ama nihayette, öğrendiklerinin bilen"e sahip olmasını önleyemez.

Sahip olunan şey, sonunda, sahip olana sahip olur çünkü.

Bilgi"nin ve bilgiye dayalı bilme"nin dünyası sadece epistemolojik olan"la sınırlıdır. O yüzden bilme, ayırır. İnsanın bilgilenme çabasını, yalnızca parça"ya, ayrıntı"ya endeksler: Bu durum, ilk bakışta, kişinin bilme eyleminde yoğunlaşmasına imkân tanır ama sonunda bilgi edinme eyleminde bütün"ü gözardı ettiği ve bilgi"nin başka alanlarla ilgi"sini kopardığı için, parça"nın, ayrıntı"nın pornografisine hapseder kişiyi. Kişinin bir olguyu bütünlüğü içinde görebilme, bütün"ü idrak edebilme yetilerini ve imkânlarını iptal eder.

Böylelikle, hem bilgi edinme çabasının hayatın sınırlarını ve hakikatin sırlarını keşfedebilme imkânlarını yok eder, hem de bütün ufukları ve varoluşsal durumları kendine (ayrıntıya) endeksler, kendinde bitirir ve linç eder her şeyi.

Şuur ise, bilmeye değil, hakikatin şiarlarını anlayabilmeye dayanır. Bilmeye dayalı bilgi epistemolojiktir. Şiarları anlayabilmeye dayalı şuur ise ontolojiktir. O yüzden şuur, bilinç gibi linçle sonuçlanmaz, sahibini şiire durdurur.

Bilinç, şiddet yüklüdür, şiddet üretir. Bu nedenle bilinç ayırıcı ve yok edici, şuur ise birleştirici ve varedicidir.

Bilinç linç"e götürür bizi; şuur ise şiire…

Modern bilimin hapishanesinde yaşıyoruz son birkaç asırdır. Modern bilim, sanayi devrimleriyle birlikte, önce makina"yı, sonra elektronik"i, son olarak da sanal gerçeklik"i üretti.

Makina, bizi üretim toplumunun eşiğine fırlattı. Ve insanı, üreten bir makinaya dönüştürdü. Şeyleştirdi. Hayatımızı mekanikleştirdi.

Elektronik, bir darbe daha vurdu insana ve tüketim toplumunun tohumlarını ekti: Ve sanal teknolojiyle çarptı insanı: İki anlamıyla da çarptı: Bir yandan, insanı tüketen hayvana dönüştürdü: Öte yandan da, insanın, tükettikçe tükendiğini görmesini zorlaştıracak kadar ayarttı. Elektroniğin ve sanal dünyanın büyüsü, insanı, sanal teknolojinin estetize ve baştan çıkarıcı pornografisiyle aldattı.

İnsan, aldatılmak için can atıyor çağımızda: Ayartılmak ve aldatılmak için. Hayat anlamını da, ruhunu da, büyüsünü de yitirdi çünkü.

Hakikatten kopan, gerçeği parçalayarak kavrayabileceğini sanan modern bilim, sonuçta, insanı parçaların, atomların, izafiliklerin ayartıcı ormanına fırlattı ve acıtmadan, narkoz etkisi yaparak öldüren teknolojinin ayartıcı canavarlarının insafına terketti. Böylelikle ömrünü uzatabileceğini, insanı bir süre daha oyalayabileceğini düşünüyor.

Zira attığı her adımla, bilimin parçalı bilme"sinin hayatın ruhunu yok ettiğini görüyor çünkü. O yüzden insanı hayattan kaçıracak ayartıcı teknolojik oyuncaklarına her geçen gün yenilerini katmaktan başka bir şey yapamayacağını biliyor.

Hâl böyleyken, bir yandan, bütün söylemlerini kapitalizm eleştirisi üzerine kurup da, öte yandan kapitalizmin dölyatağı, anayurdu ve varlık nedeni modern bilimi kutsamak nasıl yaman bir çelişkidir öyle!

Psikanalist Lacan, bilincin, gerçeği basitleştirdiğini söyler. Gerçeğin anlaşılabilmesini önlediğini. Gerçeği gölgelediğini.

Oysa şuur, şefkat, rahmet ve bereket ihsan eder insana. İhsan, güzelliktir. İhsan güzelleşmektir. İhsan, güzele erişmek ve eriştirmektir.

Hakk"ta hakikate ermektir ihsan. Hakk"da erimek. Ve dirilmek: Hakk"ın şiarlarını nebevî şuur"la beşerî şiire durdurmak: Hakk"da fena bulmak ve kendine gelmek, beka"ya ermek ve bâkîliğe erişmek…