Tribünlere mi oynuyor hamaset mi yapıyor?

Muhtemel bir seçim kapıda mı? Eğer bir yıl gibi kısa bir süre içinde bir erken seçim ihtimali belirdiyse, MHP'deki giderek artan radikal tepkiler daha rahat anlaşılabilir. Demokratikleşme kulvarında bırakın kendisini, AK Parti'yi aşamadığı takdirde, oy oranını artırması mümkün olmayan MHP, işin kolayına kaçmak suretiyle, 'hamaset' tandanslı siyaset yapmaya devam mı edecek dersiniz? Kürt sorununu demokratik açılımlarla çözme iradesini ortaya koyan AK Parti'ye karşı izlenen ve dozajı giderek artan tepkileri ya olduğu gibi milliyetçi /savunmacı reflekslerle açıklayabiliriz ya da erken seçim ihtimaline karşı temel stratejinin konuşlandırıldığı taktik bir politik argüman olarak değerlendirebiliriz. Devletçi refleksin zaaflarla malul hali pek çok açıdan eleştiriye tabi tutulabilir, ancak muhtemel bir seçim yatırımı olarak Kürt sorunu bir araç olarak kullanılacaksa eğer , bu durum çok daha vahim bir tabloya işaret etmektedir hiç kuşkusuz...

MHP'nin reflekslerini daha iyi analiz etmek için, partinin genel politikalarına dair daha esaslı bir üst değerlendirme yapmak bir zorunluluktur. Zira, partinin reflekslerinin sahihliğini/değişim trendini yakalamakta gösterdiği temel yaklaşımını, çağın ruhuna tekabül eden politikalara ne ölçüde yaklaştığını kritik etmeksizin, salt Kürt sorununa indirgenmiş olan bir MHP analizi yapmak kanımca eksik kalmaya mahkûm. Liderliği ile partisini Ergenekon çizgisinden korumayı başaran, 367 krizinin aşılmasındaki etkin rolünün yanısıra başörtüsü yasağının kaldırılmasında iktidar ile ortak hareket eden MHP'deki bu demokratik adımlar neden istikrarlı olarak sürdürülemiyor? Parti bu haliyle gelecek Türkiye'sinin mimarı olmaya aday değil. Peki Türkiye'nin geleceği ile ilgili öngörüleri besleyen rasyonel bir tabloda neler bulunuyor, MHP'nin göremediği?

Türkiye, ilk kez ünlü Amerikalı stratejist George Friedman'ın değindiği üzere giderek bir 'süper devlete' doğru ilerliyor. ABD'nin Irak işgalinin meydana getirdiği boşluklar Türkiye'yi hiç olmadığı kadar lider bir ülkeye dönüştürmüş durumda. Dış politikada çok taraflı ve sıfır düşman politikası ile yürütülen rasyonel politikalar, sadece ülkelerin birbirleri ile karşılıklı komşuluk ilişkilerine yansımadı. Çıkar ilişkilerinin de maksimize edilmesine dönük çok geniş bir hinterlandın önünü açtı ki, dış politikanın kullandığı barışçcıl enstrümanların değerini, ülkelerin ekonomik ilişkilerini sınırötesi alanlar üzerinde pazarlamasına imkan veren asıl bu yönü üzerinde değerlendirmek lazım. Türkiye, Osmanlı'dan bugüne kadar kullanılmayan yumuşak gücünü devreye sokmuş, barış ortamının getirdiği ticari ve ekonomik büyümeye imkan tanıyan tıkalı kanalları açmayı başarmıştır. İslam dünyası üzerindeki etkisi, Obama'nın ilk ziyaretini Türkiye'ye yapması ile tescillenen Türkiye, Nabucco doğalgaz boru hattının stratetjik değerini daha da artırdığı bir dönemde sadece Ortadoğu'nun değil artık Avrupa'nın da yıldız ülkelerinden biridir.

Dış politikada krizleri fırsata çevirmesini bilen Türkiye, şimdilerde kendisine ayak bağı olan iç meselelerini çözmekle meşguldur. Türkiye yakın bir zamanda gücünü ikiye üçe katlamak istiyorsa, iç enerjisini gereksiz yere tüketen kronik sorun alanlarından da kurtulmak zorundadır. Kürt sorununu bir devlet sorunu olarak tanımlayan ve çözümünü de bu kapsamda ele alan AK Parti'nin doğru yolda olduğune şüphe yok. Türkiye, devlet aklının revize edilmesi ile birlikte üzerinde oturduğu coğrafyada ya küçük bir devlet olarak kalmaya mahkûmdu ya da kriz yönetimini mümkün kılan, kendisine ayak bağı olan sorunları çözerek bölgesinin lider ülkesi olabilirdi. Bununla ilgili olarak MİT Müsteşarı Emre Taner'in Türkiye'nin bölgesinde proaktif bir siyaset izlemesini salık veren açıklamalarına dönülüp bakılabilir pekala.

Kuzeyinde olası bir Kürt devletinin kurulması ihtimali Türkiye'yi harekete geçirdi, öyle ki ABD'yi Irak'ta, İsrail'i ise 2006 yılındaki Lübnan'da durduran gücün içinde Türkiye'nin de de facto olarak yer alması şaşılacak şey değildir. Uluslararası denklemde bir zorunluluk olarak ortaya çıkan ve kriz yönetimini şart koşan gelişmeler Türkiye'yi uluslararası bir aktör haline getirdi. Amerikalı politika yapıcıların -son olarak Matt Bryza'nın dediği gibi- Türkiye'yi neden süper bir devlet olarak algıladıklarını, bu gelişmeler doğru okunabilirse daha iyi anlaşılabileceği kanaatindeyim.

Türkiye, böylesine bir süreçten geçerek Kürt sorununu çözme yolunda önemli viraja geldi ki, uluslararası kriz yönetiminde gösterilen başarı, ülkenin süper bir devlete evrilmesi yolundaki engellerin kaldırılmasına imkan veren diğer politik aktörlerin de tutumunu gözden geçirmesini gerekli kılıyor .Bugün haklı olarak, devletin asimilasyon ve şiddet politikası ile ortadan kaldırmak istediği Kürt sorunu, elbette ki devlet aklının iyileştirilmesini ve bununla ilgili rasyonel politikaların devreye sokulmasını zorunlu kılıyor. Bu zorunluluk kontrollü biçimde değişimin sınırlarını olduğu kadar, gerçekçi çözümlerin de mahiyetini öngören yapıcı politikaların devreye sokulması ile mümkün. MHP, böylesine elverişli bir ortamda sorunun çözümü konusunda ileri adımlar atıldığını, genel devlet çıkarları kadar millet çıkarlarının da demokratik adımlar üzerinden yürüdüğünü ya sahiden görmüyor, ya da yukarıda dediğimiz gibi muhtemel bir seçim hazırlığı olarak pozisyonunu şimdiden tahkim ederek, küçük siyasi hesaplar karşısında ülkenin geleceğine ipotek koymakla meşgul...

MHP devlet aklının ve iradesinin şekillendirdiği bu sorunun aşılmasında en az asker kadar esnek olamayacak mı dersiniz? Şırnak'ta öldürülen iki DTP'linin cenazesine katılan orgenerallerin şahsında Türk Silahlı Kuvvetler'inin dahi gerisinde kalmak MHP'yi nereye götürebilir? Elbette ki MHP, Kürt sorununu aksi istikamette kaşıyarak, milliyetçi damarı tahrik edebilir, potansiyel karşıtlığı kendisine çekebilir, ancak bu çözümün ve devlet /millet çıkarlarının gerisinde kalmaktan öte bir anlam taşımaz. Hem böylesine bir politika, partinin kısa vadeli çıkarlarını en üst noktaya taşıyabilir, ama ülkenin ana gelişim çizgisine çok büyük darbe vurur ki, bunun telafisi de zordur...

MHP bugün sadece Kürt sorunu ile sınırlı olmaksızın sözgelimi Avrupa Birliği sürecine hangi ölçüler içerisinde bakmaktadır? Kürt sorunun çözümünde bildik 'kardeşlik' nakaratlarının dışında ne tür bir çözüm modeli önerisi geliştirebilmiştir? Savunmacı reflekslerden ötürü, karşıt politikaların merkezinde bulunmak eğer bir politik tercihse, partinin bu haliyle askerlerden bile geride kaldığı söylenmeyecek mi? MHP, 'devlet sorunu' olarak karşımıza çıkan Kürt sorunu karşısında eğer çözümün bir parçası olmayacaksa, en azından sorunun bir parçası olmamalıdır, bu temenni ülke çıkarlarını düşünen herkesin ortak kanısıdır.

Tüm eleştirilere karşı MHP'de sağduyulu bir yaklaşım beklemek ne kadar mümkündür? MHP tabanının Kürt sorunu konusunda bugüne kadar, beslendiği siyasi kaynaklar, sahip oldukları temel idelojik kalıpları bir anda yıkmak kolay değildir. MHP, Kürt sorunu ve çözüm yaklaşımı aşamasında sadece kendisini değil, partiyi kuşatan klasik milliyetçi jargonu da aşmak zorundadır. Bahçeli'nin ana sıkıntılarından biri de etrafını kuşatan, ülke meseleleri hakkında Bahçeli'yi bile güvercin olarak algılayan şahinler olarak niteleyebileceğimiz geniş bir milliyetçi eksenin varlığı MHP'nin de sağduyulu tututumunu etkilemekte değil midir? MHP'nin de Bahçeli'nin de aşması gereken hem zihinsel hem ideolojik duvarların tüm çetin aşılmazlıklarına karşın, ülkenin genel çıkarları ile örtüşen üst stratejiler karşısında partinin, önümüzdeki günlerde daha sağduyu bir tutum takınarak, ülkedeki kardeşlik hikayesinin yeniden yazılmasına sağlayabileceği katkıyı küçümsemek mümkün değildir. Bahçeli, parti kurultayının ardından inanıyorum ki, daha kuşatıcı ve daha makul bir politik eksen belirleyecektir. MHP sorunun çözümünde alacağı pozisyon ile aslında Türkiye'nin süper bir devlete evrilmesindeki ana stratejiye duyulan bağlılığını da göstermiş olacaktır...