Türk futbolu temizlendi mi?

3Temmuz 2011. Bu tarih, Türk futbolu açısından gerçekten de önemli bir gün. Kimilerinin, 'sporda temizlik' diye tanımladığı harekâtın başlangıç tarihi bu gün. Futbol gerçekten temizlendi mi bilmem; kimden temizlendi onu da bilmem. Lakin, bildiğim birşey var; 'iyi adama fenasın fenasın dersen fenalaşması vuku bulur.' Zira, son 3 haftadır gördüklerimiz, bize, taraftarların iyiden iyiye fenalaştığını gösteriyor. Demek ki, ters giden ve anlamadığımız bir şeyler var. 'Niye böyle yapıyorsunuz, eşkıyalar, holiganlar ve hazımsızlar' diye taraftara yüklenmek sanki biraz işin kolaycılığı gibi. Zira, 'taraftar' her yerde patlama vaziyetinde. Bir gün Trabzon'da, bir gün İstanbul'da ve diğer gün başka yerde... Temizlik yapıyoruz diye, yok yere nefret tohumları ekilmiş olmasın sakın... Olabilir! Nitekim, son bir senedir, konu futbol olunca, entellektüel düzeyde yapılan tartışmalarda dahi, hamaset ve belagat yüklü cümlelerle karşılaşır olduk.

Sorunu belki de çeperden değil, esastan tartışmakta ve son bir yılda yaşadıklarımızı tekrar hatırlamakta fayda var diye düşünüyorum. En başından başlayalım: 3 Temmuz 2011 günü, Aziz Yıldırım, 'çıkar amaçlı suç örgütü kurmak, yönetmek ve şike' iddiasıyla gözaltına alındı. Haber, tüm Türkiye'de bomba etkisi yarattı. Fakat, yanlış olan bir şeyler var gibiydi. Örneğin, emniyetin resmi internet sitesinden yapılan açıklamada, 'Örgütlü bir şekilde, Süper Lig ve Banka Asya Birinci Ligi'ndeki toplam (19) maçta şike ve teşvik faaliyetlerinin gerçekleştirildiği tespit edilmiş ve delillendirilmiştir" denmesine rağmen, daha sonra açıklanan iddianamede sadece 13 maçtan bahsedildi. Bu, büyük bir çelişkiydi ve altı çizilmeye değer bir husustu.

Öte yandan, televizyon amigoları ve bazı yazarlar, ortada daha iddianame yokken, Fenerbahçe ve Başkanını hemen suçlu ilan edip, maalesef hoş olmayan yorumlar yapmaya başladılar. 7 Temmuz 2011 günü ise, Aziz Yıldırım'ın emniyette kayıt amaçlı çekilen fotoğrafı basına sızdırıldı ve yüksek tirajlı bir gazete fotoğrafı tam sayfa olarak yayınladı. Aynı fotoğraf daha sonra birçok sosyal paylaşım sitesinde paylaşıldı ve bu sayede milyonlarca kişiye ulaştı. Evrensel hukuk kuralları ters yüz ediliyordu. Dahası, dosyada gizlilik kararı olmasına rağmen, basın, TFF'nin bile elinde olmayan belge ve iddia edilen delilleri yayınlamaya başladı. Yapılan psikolojik harekât mıydı bilmiyorum ama başarılı olmuştu. Herkes bir şeyler olduğuna inanır gibiydi...

Aziz Yıldırım, gözaltında tutulurken ilginç bir gelişme daha yaşandı. Hastalandığı sırada getirildiği hastanede, adres kısmına Metris Cezaevi yazılmıştı. Oysa daha hâkim karşısına çıkmamış ve tutuklanmamıştı. Sanki tutuklama kararı orada verilmiş gibiydi. Fenerbahçe taraftarı ise, yaşananlara tepki göstermekte gecikmedi ve yürüyüşler düzenleyerek kulübüne sahip çıktı.

Bu sırada, Trabzon Kulübü ve taraftarı haklı olarak şampiyonluğun ellerinden alındığını düşündüler. Trabzonspor, şampiyonluğu istiyor ve tepkisini ortaya koyuyordu. Bu sefer de, Trabzonspor taraftarı gerilmişti. TFF, 15 Ağustos'ta basın toplantısı düzenledi ve şu açıklamayı yaptı: 'Soruşturma evrakının, şüpheli kulüp ve gerçek kişilerle paylaşılamaması, Federasyonumuzca yapılacak disiplin yargılamasında ilgili taraflara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6., Anayasamızın 36. ve Futbol Disiplin Talimatı'nın 72. maddesi ile teminat altına alınan savunma hakkının tanınmasına engel olmaktadır. Savunma hakkı tanınmadan yapılacak bir disiplin yargılamasının, hak arama hürriyetini ve adil yargılanma hakkını ağır bir biçimde ihlal edeceği açıktır.' Açıklama, Fenerbahçe taraftarını memnun ediyor ama Trabzonspor taraftarını kızdırıyordu.

Bu açıklamadan bir hafta sonra, 23 Ağustos 2011 günü, aynı TFF, Fenerbahçe'ye, 'Şampiyonlar Ligi'ne katılmayacağınızı açıklayın' diyordu. Şampiyonlar Ligi'ne, Trabzonspor'un gönderilmesi uygun görülmüştü. Bu bir anlamda, Trabzonspor'un şampiyonluğunu tanımak gibi bir şeydi. Kararın, UEFA yetkilileriyle görüşülerek alındığı haberleri çıktı. Fakat, Trabzonspor şampiyon yapılmıyor; sadece şampiyonlar ligine gönderiliyordu. Ortalık yine toz dumandı ve kimse memnun değildi. 26 Ağustos günü ise, Fenerbahçe, Bank Asya Birinci Ligi'ne gönderilmesini istedi. Ancak, TFF bunun mümkün olmadığını açıkladı. Fenerbahçe Kulübü ve taraftarı yaşadıklarını hazmedemiyordu ve sinirler yine geriliyordu. Fenerbahçe daha sonra Şampiyonlar Ligi'ne alınmama süreci ile ilgili Uluslararası Spor Tahkim Mahkemesi CAS'a başvurdu. Bu davadan sonra yaşanan gelişmeler, TFF eski başkanı Mehmet Ali Aydınlar'ı istifaya kadar götürdü.

24 Kasım 2011'de ise, 6222 sayılı yasada değişiklik yapıldı ve yasadaki hapis cezaları düşürüldü. Bu değişiklik, bazı yorumcular tarafından 'Aziz Yıldırım'ı kurtarma operasyonu' olarak isimlendirildi. Yasanın, bu şekilde isimlendirilmesi taraftarları daha da geriyordu. Kimi taraftar topluluğu yasaya karşı çıkıyor, kimisi ise destekliyordu. Mesele artık, iyiden iyiye siyasi nitelik kazanmıştı. Söz konusu yasa, bir dönem neredeyse tüm siyasi tartışmaların öznesi oldu. Yasanın, Meclis'ten geçmesinin ardından, bazı tahliyeler yaşanıyordu ama Aziz Yıldırım'ın tutukluluğu devam ediyordu. 24 Aralık 2011 tarihinde, Fenerbahçe taraftarı miting düzenledi ve kulübüne sahip çıktığını bir kez daha gösterdi. Türkiye'de ilk defa bir futbol kulübü miting düzenliyordu.

27 Şubat 2011 tarihinde, TFF Başkanlığı'na Yıldırım Demirören seçildi. Sonrasında, hepimizin bildiği gibi 58. madde değişti ve bu değişiklikle, küme düşme ortadan kalkmış, yerine puan silmenin getirilmesinin önü açılmış oldu. Maalesef, bu değişiklik de, Fenerbahçe'yle özdeşleştirildi ve Fenerbahçe'yi kurtarma operasyonu olarak isimlendirildi. Halbuki, Fenerbahçe, 2 Mayıs 2011 günü, 58. Maddenin değişmesine karşı oldukları açıklamasını yapıyordu. Karar, çok tartışıldı; kamuoyu ve taraftarlar bir kez daha gerildi.

Yazının hacmini de hesaba katarak maalesef diğer bazı önemli konulara değinemedim. Fakat şunu bilmenizi isterim: Fenerbahçe, Beşiktaş ve Trabzonspor takımları işte böylesine olağanüstü bir dönemde futbol oynadılar ve play-off'a kalmayı başardılar. Bu olağanüstü dönemin öznesi haline getirilen Fenerbahçe ise, sadece yarım puan farkla şampiyonluğu kaybetti ama Türkiye kupasını evine götürdü. Ben, üç güzide kulübü de canı gönülden kutluyorum. Galatasaray'a gelince; sevinmek haklarıydı. Zira, kupalara ve şampiyonluklara anlam veren Fenerbahçe ile karşılaştılar ve kıl payı şampiyon oldular. Kupayı, geçmişte yuhaladıkları Başbakan'ın devreye girmesiyle almaları ise çok daha anlamlı oldu. Tebrik ediyoruz.

Öte yandan, holiganizm, yakmak, dökmek, kırmak, kamu malına zarar vermek veya saha içinde düğün davetiyesi dağıtmak (kim söyledi bilmiyorum ama 'iyiydi') kabul edilemez şeyler ve suçlular muhakkak cezalarını çekmeli fakat şu son bir seneyi düşünürsek, tek suçlunun onlar olmadığına emin olabilirsiniz.