Türkiye Baharı, Arap Baharı ile kucaklaşırken

Arap Baharı, kışı tartışmaları bir yana dursun, biz Arap Baharı'ndan umudumuzu yitirmiyoruz. Sayın Başbakan Tayyip Erdoğan'ın Mısır, Tunus, Libya ve Arap turu, Türkiye Baharı'nın, Arap Baharı ile ruh ve bedenen kucaklaşmasıdır. Bu Arap-Türkiye tarihinde yeni bir dönemin işaretidir.

Bu uyanış, isyan süreci en sonunda daha büyük bir Arap Baharı'na dönüşecektir. Endülüs Medeniyeti bu topraklardan yayıldı. Osmanlı bölgeden çekilmek zorunda kaldıktan sonra uzun yıllar rahat yüzü görmedi bu topraklar. İngiltere, Amerika, Fransa, İtalya ve Rusya bölgede oluşturdukları suni devletler ve diktatörler üzerinden enerji ihtiyaçları ve İsrail in güvenliği üzerine çıkarcı bir ilişki geliştirdiler. Diktatörler kendi halklarına karşı çok zalimce davrandı. Kaddafi, Mübarek, Bin Ali ve Esatların ortak özelliği ülkenin maddi ve siyasi kurumlarını aileleri, çevreleri ve Batılılara peşkeş çekmeleri idi.

Arap dünyası son 12 yıldır sürekli isyanlar, iç çatışmalar, demokrasi ve özgürlük taleplerine sahne oldu. Batı medyası ve Türkiye medyası maalesef işin 12 yıllık çatışmalı döneminden hiç bahsetmiyor. Baskılar, işkenceler ve siyasi haklardan mahrum bırakılan, yolsuzluklar altında ezilen halklarının yaşadığı muhalif isyan süreçlerinden kimse bahsetmiyor. Ortadoğu uzmanlarımız bunları hiç konuşmaz.

Laik elitlerin Arap halkları ile aramıza ördüğü duvarı aşamadık. Muhafazakâr, eski İslamcı yazar ve aydınların yaklaşım tarzı oryantalist ve Batı komplocu bir profile bürününce, her şeyi Batı'nın, İsrail'in hesabı oyunu yaklaşımı ile değerlendirme zavallılığı içerisine girdik. Batılı istihbarat ve psikolojik harp uzmanlarının Türkiye medyası ve TV'sine sızdığını üzülerek görüyoruz. Arap dünyası ve Ortadoğu'da ticarete atılan yeni muhafazakâr ve liberal işadamlarımızın kafaları hala karışık.

Arap Baharı'ndan en çok rahatsız olanın İsrail olduğu açık. Bölgede dostlarını kaybetti. Netanyahu, Arap devrimlerini; dünyanın en büyük istihbarat örgütlerinin dahi öngöremediği ve nereye gideceğini kestiremediği bir olay olarak değerlendiriyor. Mısır'da Mübarek'in gitmesi, ABD ve İsrail'i endişelendirmiş vaziyette. Libya'da Kaddafi'nin, “Ben gidersem El Kaide burada cirit atar” çağrısı, Mübarek'te de vardı. Aylardır Beşşar rejimi, “Suriye'nin istikrarı İsrail'in istikrarıdır. Ben gidersem Selefiler Suriye'de iktidara gelir” diyerek Müslüman Kardeşler üzerinden İsrail ve Amerika'ya gözdağı vermeye çalışıyor.

Mübarek ve Kaddafi ile aynı dili konuşuyorlar; “Biz gidersek zorda kalırsınız”. Bunu İsrail, ABD ve Batı adına değil, kendi iktidarlarını korumak adına yapıyorlar. Arap diktatörleri halkların dipten gelen öfke ve iradelerinin değişim taleplerine yenildiler. Bu diktatörler değişimden korkuyorlardı. Halkların adalet, özgürlük talepleri karşısında yenilgiye uğradılar. Dünyadaki küresel, siyasi, maddi, kültürel gelişmeler, tüm dinler ve ideolojiler üzerinde etkili olmaktadır. Değişime asla sıcak bakmayan diktatörler ve İsrail her zaman tek çizgide buluşuyordu.

Türkiye'de laik Kemalist elitler de tıpkı Arap diktatörleri gibi değişim karşıtı idi. Dünyada ve ülkelerindeki halkların gücünü öfkesini küçümsüyorlar iktidarı asla paylaşmak istemiyorlardı. İsrail, ABD, İngiltere sürekli Arap diktatörlerin yanında oldu.

Aslında Arap Baharı önce Türkiye de başladı. Türkiye Baharı, AK Parti'nin demokratikleşme ve özgürlükler temelli siyaset irade arayışı iyi anlaşılmalıdır. Türkiye-İsrail ilişkileri, Filistin-İsrail ilişkileri ile orantılı yürüdü.

2004 yılında Hamas lideri Şeyh Ahmet Yasin'in tekerlekli sandalyede öldürülmesi sonucunda Başbakan Tayyip Erdoğan'ın, “Bu bir İsrail terörüdür” ifadesi, İsrail-Türkiye ilişkilerinin kırılma noktası oldu. Bu, Türkiye'nin Ortadoğu'ya vizyoner bir irade ile geri dönüşünün ilk işaret fişeği idi. 2008'de Gazze saldırısı, 'One minute' ve Mavi Marmara hadisesi Arap dünyasının Türkiye'ye bakışı ve beklentisini sosyo-politik düzeyde etkiledi. Gelinen noktada Arap Baharı'nın Türkiye Baharı ile ruhen ve bedenen bütünleşmesini sağladı.

Sayın Başbakan Tayyip Erdoğan'ın Kuzey Afrika ve Ortadoğu turu çok önemli tarihi bir dönüm noktasıdır. Eksen kayması değil, eksenin özüne dönüşüdür. Bugün Sayın Başbakan'ın Tunus, Mısır, Libya gezileri bölgede yıllardır aktör pozisyonunda olan İngiltere, Fransa, ABD ve İsrail'in yanında İran, Mısır, Suud ile birlikte Türkiye'nin doğal ve tarihsel hakkı hukuku ve avantajı olduğunu bir kez daha hatırlatmakta fayda vardır. İsrail-Türkiye ilişkilerinde risk var diyenler, mazisinde imparatorluk olan Türkiye'nin risk almadan büyük devlet olunamayacağını hatırlatmak gerek. Sıfır risk sadece mezarda vardır.

Arap Baharı'nın arkasında birilerini arayanlar, yeni bir Arap jenerasyonunun karakterinin, Endülüs ruhunun tarihin sahnesine tekrar rol almaya geldiğini göremeyecek kadar özgüvenini yitirmiştir. Yeni doğum yapan Ortadoğu halklarını tanımaya çalışmalıyız. Arap halklarıyla geç kalmış bir kucaklaşma, özlenen baharın müjdesi olacaktır. Yeni bir dünya düzeninde, yeni Türkiye'nin farkında olamayanlar; bölgedeki bu enerjinin oluşturduğu öfkeyi isyanları devrimleri anlamakta zorluk çekiyor. Tarih yazmak için ayağa kalkan Arap halkı, 80 yıldır uyuyan ve silkinen bir Türkiye'ye doğru koşarken, bazı çevrelerin hâlâ şaşkın bakışlarla olayları anlamaya çalışmaları hayret verici bir durum. Tahrir Meydanı'nın arkasında ABD ve Batı'yı arayanlar Mısır'da gelişen olaylar karşısında bu halktan özür dileyecekler mi? Suriye halkının arkasında ABD-Batı kışkırtması var inadını sürdürecekler mi hâlâ?