Söyleyecek bir şey kalmadı

Maçla ilgili ne konuşulabilir ki? Ya da sahadaki Galatasaray hakkında... Tarihi fark olabilirdi dün gece. Galatasaray''ın gücü yok, isteği yok, doğal olarak özgüveni yok. Bu kulübü yönetenlerin, bu futbolculara giydikleri formanın sorumluluğunu ve ağırlığını hatırlatması lazım.

Böyle kötü bir savunma kurgusu, Galatasaray tarihinde yoktur. Ankaragücü akıllı ve bilinçli futboluna, beceriyi de eklese, 5-6 gol bulabilirdi. Hatta durum o noktaya doğru giderken, Ufuk çaresizlikten kırmızı kart görüp, kendi adına olmasa da takımı adına hayırlı bir iş yaptı. Baros ve Sabri dışında sahaya kendini veren bir Galatasaray''lı futbolcu yoktu. Ankaragücü''de tam tersi, istekli hırslı, istekli, homojen ve yardımlaşan bir takım haline gelmiş. Haddini bilip, doğru ve akıllı paslarla etkili kontrataklar yaptılar. Galatasaray defansı da zaten onların işini olabildiğince kolaylaştırdı. Mustafa Sarp''ın bu takıma hiçbir katkısı yok, aynı şekilde Pino''nun da... Bunları görmek ve onlarda ısrarcı olmamak çok da zor olmasa gerek. Takım halinde ne savunma ne hücum yapabiliyor zaten bu takım. Çünkü defans ve hücum arasındaki köprüyü oluşturacak, orta sahadaki isimler o kadar yetersiz ve güçsüz ki... Baros her yere koşturmaktan, her topa depar atmaktan yine sakatlandı. Belki takım arkadaşlarına ders olması gereken bir sakatık.

Galatasaray, lig yarışından kopmak üzere, henüz sekizinci hafta. Ben böyle bir senaryoya, izlediğim yıllar boyunca hiç şahit olmadım. Sanırım, daha üst nesiller de çok az şahit olmuştur.

Sorumluluğu alması ve gereğini yapması beklenenler, krizi yönetebilecek gibi durmuyorlar, ama Galatasaray adına kayıp üçüncü sene ve tarihi ''başarısızlıklar'' devam ediyor.