Bu adam için mi kelime yakıyorum?

“Salaklar Sofrası" filmindeki "Hiç durmuyor" repliğini çağrıştırdığını daha evvel yazmıştım.

Gerçekten de hiç durmuyor!

Hem durmuyor, hem de tükenmiyor!

Hazine mübarek.

Ne ki, (paradoksal olarak) o değil siz "tükenirsiniz."

Her defasında "Bu adam için mi kelime yakıyorum!" bulantısını bencileyin yaşarsınız.

Bir de, hızına yetişemezsiniz. Siz "Yok artık!" derken o bir başka "yok artık"lık işe soyunur.

Mesela…

Dünkü naçizane yazımda "Madem benimle TV''ye çıkmaktan korkuyor, ona at yarışı dahil her dalda meydan okuyorum…" ifadesini bi ufaktan sarakaya almak için "Başka dalları bilmem ama ''eskrim''de veya ''kulplu beygir''de üstünlük sağlar gibime geliyor" demiştim ya, halt etmişim.

Zira…

Söz konusu söyleşinin bir sonraki gün yayımlanan kısmında şöyle dedi: "Recep Bey''e buradan meydan okuyorum. TV''ye çıkmaktan korkuyorsa at yarışı yapalım. Haa attan düşerim diyorsa yüzme yarışı yapalım. Yüzmekten de kaçarsa satranç oynayalım. Tavla oynayalım. Tarihten ekonomiye kadar bilgi yarışı yapalım. Sonuçta hangi dalda isterse karşılaşalım. Vatandaşlar da aramızdaki farkı görsün…"

Yaa işte böyle!

Tavla oynayacaklar; Erdoğan''ı iki ters bi düz yenecek; efkarıumumiye de bu adam tavlayı ki böyle oynuyor, memleketi uçurur deyip "fukarayı" oya boğacak!

İmdi, bunun nesini makaraya alacaksın; adam hem makara hem iplik birader.

Vatandaşlar farkı görecekmiş!

Sözcü gazetesindeki söyleşide "fark"ın kralını dermeyan ediyor, başka farka ne hacet:

"Ya vaatlerinizi yerine getirmezseniz…"

"Biz yeni CHP''yiz!"

"Ya başaramazsanız…"

"Tuttuğunu kopartmak benim özümde var…"

Bilemiyorum; belki de özü itibariyle iyi kavrayan, tuttuğunu koparan bir insan evladıdır.

Da…

Şimdiye değin neyi tutmuş ki neyi koparsın?

Bir SSK''yı tuttu, o da elinde kaldı işte.

Sözünde duracağına dair verdiği şu teminata bakın hele: "Bugüne kadar söz verip de yerine getiremediğim hiçbir şey yoktur…"

Sözünü yerine getirmekten geçtik, iki gün üst üste sözüne sadık kalsın kâfi.

Geçenlerde meydanlarda esti gürledi; Kürşat Tüzmen karşısına geçip "Ne söylüyorsan yüzüme söyle…" deyince de "Sana söylemedim…" diye çark etti.

Sonra tekrar meydanlara çıkıp Erdoğan''a, "Bakanların bile ''Ne olur dürüst olduğumuzu söyle'' diye bana yalvarıyor …" dedi.

Böylesi bir adama nasıl hesap sorulabilir ki?!

Hayati Yazıcı bunu ele geçirdi diyelim: "Yeğenime torpil istemişim öyle mi? Her şeyden evvel benim yeğenim yok. Şimdi yüzüme söyle bakayım, ben kime mail atmışım da torpil istemişim?"

"Sana söylemedim ki…"

Yüzüne karşı cevap bu olacaktır.

Ya meydanlarda?

"Senin bakanların kime mail gönderip torpil istediklerini bile bana soruyorlar!.."

Gülmeyin; der der.

Bundan her şey beklenir.

BU NASIL SORU?

Fuat Keyman ve Özge Kemahlıoğlu''nun "Türkiye''de Demokrasi Algısı" başlıklı saha çalışmasındaki bir soru canımı acayip sıktı.

"Kürtlerle bir arada yaşamak ister misiniz?.."

Soru bu!

Cevap mı?

Deneklerin yüzde 17,8''i Kürtlerle bir arada yaşamak istemediğini söylemiş.

Peki…

"Türklerle bir arada yaşamak ister misiniz?" şeklinde bir soru neden yok?

Deneklerin yüzde 78,5''i Türk, yüzde 12''si Kürt olduğu için "malûmu ilâm"a gerek duyulmadı mı yoksa?

Etnik yüzde yanıltmasın; yani o kadar da "malum" zannedilmesin.

Ben bir Türk''üm ve "Kürtlerle bir arada yaşamak ister misin?" diye soran bir Türk''le bir arada yaşamak istemem.