Ava giden toplum mühendisi

AK Parti''nin tabii tabanı olan muhafazakar seçmen, öteden beri yerel ve genel seçimde farklı refleks ve kaygılarla oy kullanır. Teşkilata, belediye adaylarına ve genel politikaya olan rahatsızlık mesajlarını genel seçimde göstermez, bu rahatsızlık ve memnuniyetsizliklerini daha çok yerel seçimde ifade etmek ister. Genel seçimde rahatsızlıkları parti değiştirmeyi gerektirecek kadar olmadığı için ülkenin istikrarı için bazı rahatsızlıklarını sineye çekerek hareket eder. Bu sebeple yerel seçim ile genel seçim arasında ortalama 10 puanlık bir fark olur.

Daha doğrusu olurdu.

Ama gerek kamuoyu anketleri ve gerekse de farklı kesimlerden gözlemcilerin tespitleri, bu kez durumun farklı olduğunu, iktidar partisinin oy arttırdığını söylüyor. İlginç ve ironik olan, bunda onu alaşağı etmek isteyenlerin payı.

Toplum mühendisliğinin başarısızlığını gösteren bu süreç şöyle yaşandı:

Genel seçim ile yerel seçim arasındaki bu 10 puanlık tabii farkı fırsata çevirmek mümkündü. Buna cemaatin 3-4 puanlık oyu ile yolsuzluk propagandası ile düşecek 5-6 puan daha eklenecek olursa, yerel seçimlerdeki 20-25 puanlık bir oy azalışı, hükümeti düşürmeye götürecek bir süreci başlatabilirdi. Hesap matematiksel olarak çok iyi görünüyordu. Teori güzel, eldeki araçlar mükemmeldi.

Ancak hep söylendiği gibi, pis bir gerçek güzelim teoriyi altüst etti. Memnuniyetsizliğini ifade etmek için yerel seçimi fırsat gören muhafazakar taban, bu hassasiyetlerinin yanlış istikamete çekildiğini hissetti ve yerel seçim reflekslerini terk etmeye başladı. Seçmenin büyük oranda yerel seçim reflekslerinden ziyade genel seçim refleksiyle hareket etmesi bu yüzdendi.

İşte tam da bu nedenle, şu anki tabloya göre 30 Mart, tam bir ava gidenin avlandığı seçim olacak gibi görünüyor. Masa başı siyaseti dizayn etmek isteyenlerin sonu gelmez trajedilerinden biri bu...

Seçim sonunda büyük ihtimalle bu çok daha net anlaşılacak. Çünkü normal bir yerel seçim süreci olsaydı belki birçok yerde seçimi kazanma ihtimali olanlar, sırf bu hava yüzünden kaybedecekler. Kampanyayı başında büyük bir fırsat olarak görenler, sırf bu yüzden kaybettiklerini anladıklarında derin bir hayal kırıklığı ile birbirlerini suçlanmaya girecekler.

Ayrıca halk da yerel seçimi, bir yerel seçim gibi yapamadığı, iktidardan çeşitli rahatsızlıklarını ifade edemediği için haklı olarak kendisini bu tercihe zorlayanlara kızgın olacak.

Sonuçta yerel bir seçimi normal vasatının dışına çıkarmaktan hiçbir kesim kar etmeyecek. Tabii en çok zarar verilmek istenen ama en çok yarar sağlayacak olan AK Parti dışında, ama o da rakamsal olarak…

Görünen o ki, geçiş süreci tamamlanıncaya, siyaset normalleşinceye kadar biz bunları yaşayacağız. Ya da toplu mühendisliğinin işe yaramadığı anlaşılıncaya kadar.

Dileyelim kısa sürsün bu geçiş.