Hükümet-cemaat savaşının sonu

MİT Krizinden sonra Hükümetin Cemaate yönelik ilk hamlesi dershaneler üzerinden geldi. Ancak Cemaat savunmasını ve karşı hamlesini kendi sahasında yani polis, yargı ve kısmen Jandarma merkezli 'hukuk ve yargı' alanında yapmayı tercih etti. Yolsuzluğu silah, yargı bağımsızlığını savunma kalkanı olarak kullandığı görüldü. İttifaklarına gelince içeride CHP ve TÜSİAD dışarıda küresel güçler olduğu anlaşılmaktadır.

AK Parti cephesinde ise, hükümet etme yetkisi, Meclis'te tek başına kanun çıkarabilme gücü ve MİT bulunuyor. Adalet Bakanlığını bu cephede yer almıyor çünkü buradaki bürokratlar, hakim-savcı kökenli olmaları nedeniyle HSYK'da egemen iktidarı karşısına alacak girişimler özenle kaçınırlar.  

Savaşın başlangıcını 'Dershane tartışmaları' olarak kabul edersek, Eylül ve Ekim itibarıyla her iki tarafın niyeti karşısındakine 'had bildirmekten' ibaretti. Hükümet, yaklaşan yerel seçimler ve Cumhurbaşkanlığı seçimlerini dikkate alarak, meseleyi fazla büyütmeden, Cemaate haddini bildirerek yoluna devam istiyordu. Aynı şekilde Cemaat de, Hükümete -konumunu ve gücünü kendisine borçlu olduğunu ifade ederek- 'haddini bildirmek' istiyordu.

Ancak aşağıda kronolojik olarak açıkladığımız gelişmelerin ardından niyetler de hızla değişti. Hükümet, Cemaatin asıl niyetinin kendisini iktidardan düşürüp, aile fertleri de dahil olmak üzere hapse gönderme, Cemaat ise Hükümetin niyetinin, kendisini tamamen bitirme olduğu düşüncesine gelmiş durumda. Bu nedenle her iki tarafın baştaki 'had bildirme' niyetini 'birbirlerini yok etme' şeklinde değişmiş oldu.

Cemaat, -klasik devlet hiyerarşisi ve işleyişi dışında-, önceden tahkimat yaptığı farklı devlet alanlardaki güçlerinin son derece organize hareketiyle 17 Aralık itibarıyla ilk hamlesini yaptı. Ardından 25 Aralık Operasyon teşebbüsü geldi. Dershane krizi sonrası yoğun şekilde medyada yer aldığı üzere bu iki hamle aslında hükümetin beklediği yerden yani 'yolsuzluk' cephesindendi. Beklemediği yer ise 'Tır aramaları' idi.

Peş peşe gelen bu üç operasyon -7 Şubat 2012 Krizine rağmen- hükümet kanadının istihbarat alanında zaaf içerisinde olduğunu gösterdi. Anlaşılan o ki, sadece Hükümet üyeleri değil MİT de en gizli operasyonlarına kadar adım adım izlenmiş. Tır olayının diğer bir boyutu ise Cemaatin Jandarma içerisindeki etkinliğini gündeme getirmesi oldu. Bir başka yönü ise, tır olayına kadar, Hükümet hedefin kendisi olduğunu dile getirirken, bu olaydan sonra, Cemaatin amacının TC Devletini ve kurumlarını savaş suçlusu ve terörist olarak ilan etmek olduğunu ilan ederek, baştaki hedef tanımlamalarını revize etti. Daha öz ifade edersek Hükümete göre Cemaat sadece kendisine değil devlete de savaş ilan etmiş durumda. Yolsuzluğun iç, tır olayının ise özellikle dış kamuoyundaki propaganda etkisi dikkate alındığında bir savaşın kazanılmasında en önemli olan iki unsur; 'istihbarat ve psikoloji' üstünlüğünün Cemaatte olduğu görülmekteydi.

Bu operasyonların ardından tam da 'hükümet gider' denilen bir anda, Cemaat aleyhine olacak dinleme ve bilgiler sızdırıldığını gördük. Örneğin Cemaate mensupları arasında Kanada ve ABD arasında yapılan telefon görüşme dinlemeleri internete servis edildi. Kasım ayında kaydedilen bir başka görüşmede ise üstü kapalı şekilde 17 Aralık Operasyonu işaret ediliyor ve bu operasyonun ardından hükümetin kesin olarak gideceği konuşuluyordu. Cemaati bir komplo içerisinde gösteren bu görüşmeleri kim kaydetmiş olabilir? Akıllara hemen MİT gelebilir ancak 7 Şubat operasyonunu yani kendi müsteşarını da tutuklamaya yönelik girişimi ancak kapısına gelince haberdar olabilen teşkilattan böyle bir performans beklemek tutarlı olmasa gerek. Diyelim ki, bu yorum doğru değil ve gerçekten MİT dinledi;  o halde 4 Bakan'ın istifasına ve Hükümeti ciddi şekilde sıkıntıya girmesine yol açan operasyonu Hükümeti haber vermedi? Operasyon sonrası gelişmeler ve Hükümet açıklamaları MİT'in bilgisi olmadığını ortaya koyuyor. Kanada ile ABD arasındaki telefon görüşmesinin kaydedilmesi bile tek başına işin dış kaynağına işaret etmektedir.

Operasyonların ardından Hükümet, 4 bakan ve 7-8 milletvekili kaybetmesi, yolsuzluk iddiaları ile sarsılmasına karşın sağ-dindar-muhafazakâr kitlede saldırının aynı zamanda kendilerine yapıldığına ilişkin oluşan algı nedeniyle durumu nispeten toparladı. Cemaat ise kendisini var eden uhrevi havanın yok olması yanında ve kırk yıllık kazanımlarını kaybetme gibi ciddi bir tehlike ile karşı karşıya geldi. 2 operasyonla Hükümetin gönderileceği konusunda ikna edilen Cemaat, kendisini ölüm-kalım savaşı içinde buldu.

Operasyon sonrası Hükümetin yerinde kalması ve üstelik HSYK'daki dengeleri değiştirecek bir yasa teklifini meclise getirmesi, örgüt elemanları içerisinde ciddi bir panik havasına neden oluşturdu. Denge Hükümet lehine Cemaat aleyhine doğru bozulmaya başladı. Örgüt, elemanlarını içine girdikleri panik havasından kurtarmak amacıyla, 'merak etmeyin her şey kontrolümüz altında istediğimiz şekilde gidiyor' telkini ile yoğun bir moral-motivasyon desteği yaptı. Ancak bu yeterli değildi. HSYK değişiklik teklifinin geri çekilmesi için TÜSİAD'ın açıklamaları, CHP'nin ciddi mücadelesi ve bunun yanında Avrupa'nın yoğun baskısı beklenen neticeyi vermesiyle birlikte, Cemaat mensuplarının bozulan morallerini düzeldi. Nitekim teklifin dondurulmasının ardından 'Tır Operasyonu' geldi.

Son on yılda yaşanan olayların ardından Cemaatin gücü artmış olmakla birlikte gerçeğinin olağanüstü şekilde üzerinde gösterildiği de bir gerçek. Cemaat mensuplarında buna inandırılmış durumda. Burada dikkat edilmesi gereken husus, güç algısı büyütülürken, imajı göstergelerin trajik bir şekilde düşme eğilimine girmesi. Başlardaki müspet olan imaj ve algı son derece menfi yönde ilerlemekte. Daha açık bir ifade ile Cemaat, iyilik hareketi olarak algılanmaktan çıkıp, özel hayatın gizliliğinin ihlali, sahte delil üretme, sermaye ile ihale ilişkileri ile anılmaya başlaması yanında, Müslümanları öldüren, işkence eden, İslam ülkelerini yakıp yıkan küresel güçlerin aracı olarak zihinlere kazınıyor.

İlk başta hükümet ve Cemaat arasında bir had bildirme şeklinde ortaya çıkan kriz, derinleşerek birbirlerini yok etme gibi kaotik hale dönüştü. Başta Hükümet ve Cemaat arasından olan çatışma, giderek tüm toplum kesimlerini ve ekonomiyi de içine aldı. Bu aşamada kalır mı yoksa daha kötüye mi gider? Camianın imamlarının internete düşen telefon kayıtlarına bakıldığında, 'seçimlerin sabote edilmesi, PKK'ın yeniden devreye sokulması, toplumsal kargaşanın artması için diğer dini tarikat ve cemaatlerin lider ve üst düzey yöneticilerin kelepçelenip hapse atılması,' türünde bir takım yeni operasyonların sahneye konulacağını haber alıyoruz. Bu hafta içinde medyada, Paralel yapının, yüksek yargı üyesi hakim ve savcılara verdiği talimatın ses kaydı başlıklı haberde 'Hayrı kesir için şerri galil irtikap edilir. 150 devlet içinde hizmet hareketimiz ve müesseselerimiz var. Bu hizmetin bekaası için gerekirse Türkiye feda edilir. 5 bin savcı o kadar hakim, onbinlerce polis ve asker şehit olmaya hazır. Kayıplar önemli değil. Türkiye'deki mücadelede ABD'nin yanında yer alırsak güçlü çıkarız' ifadeleri doğru ise verilen talimat bir 'iç savaşı' işaret etmekte yer alıyor. 

İç savaş senaryosu çok fazla abartılı bulunabilir. Fakat Cemaat'in Türkiye'yi feda etme, şehit verme açıklamaları bunun doğrulamıyor. Üstelik içinde yaşadığımız bölgeye baktığımızda hiçte garip durmuyor böyle bir senaryo. Domino taşı gibi ülkelerin birbiri ardına sürüklendiği durumun adıdır, birebir yaşadığımız gerçeğin adıdır iç savaş. Irak, Libya, Mısır ve Suriye'nin içine sürüklendiği bu yıkımdan Türkiye'nin muaf olduğunun garantisi veya göstergesi var mıdır? Tersine bu ülkeleri ateşe atan küresel güçlerin Hükümet ve Cemaat savaşında benzer yöntemleri izledikleri de artık giderek artan şekilde dillendirilmekte.