İçimizdeki İsrailliler!

Bugün İsrail''in pervasız bir şekilde kan dökmesini cesaretlendiren esas faktör Müslümanların içinde bulundukları durumdur. Neredeyse hiçbir Müslüman ülke ciddiye alınır bir konumda değildir. Bir hamaset olarak değil, var olan somut veriler üzerinden bir değerlendirme yaptığımızda uluslar arası alanda ve bölgede ciddiye alınabilen, alınması gereken tek ülke Türkiye''dir. Bundan dolayı da bölgede yeni bir güç aktörü olmak isteyen terör örgütleri de ilk önce Türkiye''ye saldırmaktadırlar. Söz gelimi bölgede en az beş altı ülkede Kürtler olmasına rağmen, Kürtler adına özgürlük savaşı verdiğini iddia eden PKK''nın ezelden beri tek bir hedefi vardır Türkiye. Çünkü güçlü aktörle çarpışmak zordur ama aynı zamanda o güçten pay kapmayı da beraberinde getirir.

Peki Türkiye''yi güçlü kılan nedir? Demokrasi, hukuk devleti ilkesinin varlığı, katma değer üretebilen ekonomik yapı, güven verici yatırımlar ve güçlü bir siyasi irade sahibi olmasıdır. Tarihsel ve toplumsal başka dinamiklerden de bahsedilebilir ama esas gücün buradan kaynaklandığı açıktır.

Elbette bahsi geçen alanlarda kusursuz da değiliz, dikensiz bir gül bahçesi yoktur. Pek çok alanda sorunların varlığından herkes haberdar. Demokrasinin sıklıkla sekteye uğradığı biliniyor, hukukun üstünlüğü ilkesi aslında hep kamu erkinin lehinde bir işleyişe sahip oldu. Üretim dahi sadece belli bir zümrenin imtiyazı olarak var oldu. Bütün bunlar doğru. Ama bu eleştirilere rağmen idare, demokratik yöntemlerle belirlenip el değiştiriyor ve halkın iradesi doğrultusunda yavaş yavaş şekillenmektedir. Çok zor şartlara rağmen Anadolu''nun zeki girişimcileri kendi imkanları ile bir üretim kanalı oluşturmayı başarıp kamudan bağımsız, otonom bir ekonomik sistem kurdular.

Devlet, toplum ve siyaset arasındaki ilişki AK Parti iktidarı ile birlikte nispeten daha uyumlu bir hale geldi. Daha önce her bir mekanizmanın (devlet, toplum ve siyasi aktörlerin) kendine has bir amacı ve hedefi vardı. Hatta her biri diğerinin hasmı olarak kendisini görmekteydi.

Siyasi istikrar, söz konusu alanlar arasında işleri koordine edip her birisinin kendi rolüne uygun işlevler yerine getirmesi için çok önemli imkanlar sundu ve bu sayede Türkiye, çok kısa bir sürede kişi başına düşen milli gelirini tam dört kat arttırmayı başardı. Çok önemli alt yapı sorunlarını giderdi. Ekonominin belini büken borç faizlerinin ana parasını ödedi. Devasa enerji projeleri ile dışa bağımlılığı idare edilebilir bir hale getirmeyi başardı. Alt yapı yatırımları ile birlikte toplumsal ve siyasal sorunlara da el atıp çözüm için projeler geliştirdi. Evet, bunlar belki kusursuz projeler değildiler ama hepsi yerli perspektifle şekillenmişlerdi. Hiç birisi dış dinamiklerin dayatması ile üretilmiş değildi.

İşler giderek rayına girmeye başlamış ve Türkiye, çevresinde sahip olduğu yumuşak gücü de gerçekten bir sinerjiye dönüştürerek hem bu coğrafya için iyi bir model hem de pek çok sorun alanı için arabulucu bir aktör haline gelmeye başlamıştı.

Dünyanın ekseninin Asya-Pasifik''e doğru kaydığı bir dönemde doğaldır ki Türkiye''nin pozisyonu çok büyük önem arz etmekteydi. Türkiye ve aynı zamanda Türkiye''deki siyasi iktidar tabi ki bu yeni yapılanma sürecinde belki de dünyada en çok operasyona maruz kalma ihtimaline sahipti ve öyle de oldu. Siyaset stratejisi açısından da Türkiye doğal bir hedefti çünkü güçlü bir aktör olma potansiyeli hep vardı ve var olmaya devam ediyordu.

Keza bunun içindir ki hükümet, PKK ve uzantılarının bütün şımarıklıklarına ve sabotajlarına rağmen terörün bitirilmesi konusunda ısrarcı olmaya devam diyor ve etmektedir. Yutkunarak da olsa bu sorunun bertaraf edilmesinden vaz geçilmemesinin asıl nedeni de kapıyı operasyonel entrikalara kapatmaktır. Doğaldır ki terörün kol gezdiği bir ülke her türlü operasyona açık olacaktır.

Bütün bu değerlendirmeler ışığında Gülen terör örgütünün Türkiye''ye ve Türk hükümetine karşı niçin ilk önce ise istihbarat üzerinden operasyon yaptığını daha net bir şekilde anlıyoruz. Her ne gerekçe ile olursa olsun terörün varlığı demek Türkiye''nin ''operasyonlara'' açık olması demekti. Terörü bitirme planlarını yürüten kurum ise istihbarat teşkilatıydı. Terörün devam etmesi için Gülenist eşkıyalar uzun bir süre sanki yeni gerçekleşiyormuş gibi hep bir ağızdan ve kışkırtıcı bir şekilde PKK''nın terör eylemlerini bahse konu edip bir kamuoyu oluşturup hükümeti çözümden vazgeçirmek istediler. Her gün örgütün yol kesmelerinden bahsedildi, haraç toplaması gündeme bilinçli bir şekilde taşındı. Tabii ki bunlar üzerinde durulması gereken konulardır ve elbette terör eylemleridir. Ancak bu işleri PKK şimdi yapıyor değildir. PKK kurulduğu günden bu yana terör elemleri yapmaktadır. Çözüm süreci ile birlikte örgütün güçlendiği, dağa daha çok eleman götürdüğü ve eylem yaptığı iddiaları tamamen yalan üzerine kurulu özel bir hedef için yapılan propagandaydı.

TV''lerinde, ulusalcı faşistlerin bile akıl edemediği bilinç altı mesajları ile derin bir Kürt düşmanlığı yaydılar ve her Kürt''ün doğal olarak PKK''lı olduğunu da ayrıca el altından ince ince işlediler.

Kafatasçıların bile aklına gelmeyen faşizan fikirlerin propagandasını din kisvesi altında yaparken tek amaç tüm mekanizmayı kontrol edecek bir düzen kurmaktı. Kürt meselesi mi, en iyi çözüm bizdedir. Eğitim mi, o zaten bizim işimiz. Güvenlik mi, biz bu iş için yaratılmışız, hükümete karşı bir girişim mi var, evelallah ancak bizim desteğimizle savuşturulabilir. Uluslar arası diplomasi mi, efendim bütün dünyada Türkçe konuşan liderler var artık bizim sayemizde deyip her işin kontrolünü ele alarak ülkeyi bahsi geçen müdahalelere açık bir hale getirdiler, getirmek istediler.

Her şeyi planladılar ama bir türlü istihbaratı ele geçiremediler. Önce MİT Müsteşarı''na oradan da Başbakan''a gidecek bir yol denediler ama olmadı. Onları kumanda eden müttefikleri o kadar onlara güvenmişti ki 17 Aralık darbe girişimini takip eden günlerde örgüt ele başı ile ilgili sorulan sorularla (hiç yapmadıkları bir şeyi yapıp) hep dalga geçtiler. Beyaz Saray sözcüleri, Pensilvanya''da ikamet eden Gülen terör örgütü lideri F. Gülen ile ilgili sorulara asla ciddi cevaplar vermedi.

Her ne kadar büsbütün ülkeyi işgal etmeyi başaramadılarsa da çok önemli ölçüde zayıflattılar. Özellikle de ülkenin uluslar arası diplomatik gücünü kıracak öldürücü darbeler vurdular.

Yabancı istihbaratlarla işbirliği içinde ilk önce Türkiye''nin Suriye''de kimi terör örgütlerini desteklediğine ilişkin propaganda yaptılar. Bu iddia ilk önce PKK tarafından dile getirildi ve daha sonra da Türkiye''de bulunan bazı casus-muhabirler tarafından delillendirilmeye çalışıldı. Gülenist eşkiyalar da bunun için medyatik propaganda yapmaya başladılar. Bu konudaki iddiaları dile getirenlerin ellerinde ürettikleri yalanların dışındaki tek maddi veri Suriye''deki bazı gruplara gidip katılan Türkiye uyruklu kişilerin varlığıydı. Oysa dünyanın pek çok ülkesinden pek çok terör örgütüne katılan insanların olduğu hepimizin malumudur. Daha sonra Türkiye''nin giderek anti demokratik bir rejime doğru kaydığının propagandasını yaymaya başladılar.

Peki daha sonra ne oldu? İsrail, Nevzat Yalçıntaş''ın, Ali Bulaç''ın, Doğu Perinçek''in Kemal Kılıçdaroğlu''nun, Soner Yalçın''ın, Fethullah Gülen ve örgütünün, Ekmelettin İhsanoğlu''nun, Mustafa Kamalak ve saz arkadaşlarının birlikte küfrettikleri Türkiye''yi Gazze saldırılarının sorumlusu olarak işaret etti.

Meğer 1945''ten bu yana masum bir ülke olarak barışçıl bir şekilde var olan İsrail bugün Kürecik''te kurulan üssten elde ettiği bilgilerle bir canavara dönüşmüş. 1960''lardan bu yana dünyaya hizmet için Filistin topraklarında hibrit tohumlar yetiştiren İsrail bugün Türkiye''den satın aldığı yakıtla jetlerini uçurup Golan tepelerini bombamaya başlamış. Türkiye ile yaptığı ticaretten elde ettiği güçle daha yeni Gazze''ye bomba yağdırmaya başlamış (!)

Efendiler! İsrail bir haydut devlettir. Bu coğrafyanın kalbine emperyalist Batılılar tarafından kasıtlı olarak saplanmış zehirli bir hançerdir. Her gün yüreğimizi kanatmaya ve kardeşliğimizi bozmaya devam edecektir. Varlığı gayri meşru olduğu için de onu davet edebileceğimiz hiçbir meşru zemin yoktur. Hamas''ın, El Fetih''in ya da bir başka gücün onu oradan kovmaya ya da sökmeye yönelik mücadelesine karşı koyması da asla ''meşru savunma hakkı'' olamaz. Bu tarz bir söylem ise basitçe İsrail yandaşlığıdır.

İsrail, uluslar arası aktörlerin desteği ve onayı ile var olan bir terör devletidir. Onu bertaraf edecek olan da yine uluslar arası bir örgütlenmedir, diplomasidir. Bu konuda en uygun aktör Türkiye''dir. Var olan siyasi iktidardan bağımsız olarak Türkiye halkı bu konuyu diğer Müslüman ülkelerden iki kat daha önemsemektedir. Hem Müslümanların kalbine saplanan bir hançer olarak görmektedir hem de Filistin''i Sultan Abdülhamit''in (velev ki öyle olmadığı söylense de) şahsına tapuladığına inanıp kendi mülkü olarak gördüğünden İsrail''in varlığını hep bir işgal olarak görmektedir.

Türkiye, Birleşmiş Milletler''in yapısına ve işleyişine daha önce bugünkü durumu görerek itiraz etmekteydi. Herhangi bir ilkesi ve yaptırımı olmayan bir sistemin dünyanın gidişatında olumlu bir katkı yapması mümkün değildir. Batıya da bunun için rezervli durmaktadır.

Gezi darbe girişimini yirmi dört saat canlı veren ve polisin çapulcuları dağıtmaya yönelik yaptığı meşru müdahaleyi ''derebeylik'' olarak dünyaya duyuran Batı medyasının İsrail''in canavarca katliamlarını ''savunma hakkı'' olarak tanımlaması her şeyi açık bir biçimde göstermektedir.

Ez cümle bu katliama ancak diplomasi ile karşı durulabilir. Diplomasi için de güçlü bir ülke olmak gerekir. Türkiye''nin güçlü olmak için attığı adımları engelleyenler ile İsrail''in Gazze''de yaptığı soykırımın sorumlusu olarak Türkiye''yi, Türkiye''nin siyasi iradesini işaret edenler aynı. Gülenist eşkıyalar, özel bir tim ile ülkeyi aşağılamak için profesyonel bir çalışma yürütmektedirler. Türkiye''yi aşağılayan yazıları, Anadolu insanından topladıkları paralarla pek çok dile çevirerek dünya medyasına servis etmektedirler. Keza ilk girişte bahsettiğim demokrasi, hukuk devleti ilkesi, güçlü sivil irade ve ekonomi alanında kelimenin tam anlamıyla ifsat edici bir bozgunculuğu yürüten kim? Gülen Örgütü.

Söyleyecek başka söz var mı?