KOSOVA

Balkanlar'da yüzyıllardır aynı topraklar üzerinde yaşamış, aynı havayı solumuş halklar, Batılı şoven kültürün kurbanı olarak birbirlerini yok etmeye çalışıyorlar. Onları karşı karşıya getiren, onları savaştıran görünmeyen plandaki güçler, bu kıran kırana boğazlaşmada kurtarıcı rolü oynuyorlar. Bugünkü sayfamızda araştırmacı-yazar İbrahim Ülger, 'Kanayan yara, Kosova' başlıklı yazısında Balkanlar'da oynanan oyunu tezgahlayanların içyüzünü anlatıyor.

Avrupa'nın "yumuşak karnı" Balkanlar kan ağlıyor. Yıllarca birlikte, kardeşçe yaşamış halklar, Batılı ırkçı kültürün kurbanı olarak boğazlaşıyorlar. Oysa bu halkların kaderi, dertleri, acıları, ortaktı. Arnavutlar ve Sırplar, 1389 Kosova Savaşı'nda, 1737 Avusturya işgali sırasında birlikteydiler. Ama bugün birbirlerini boğazlıyorlar.

Boğazlaşmanın perde arkası güçleri, önce savaştırıyor; sonra kurtarıcı rolü oynuyorlar. Ve bu tür çatışmaları, "etnik" çatışma olarak değerlendiriyorlar. Oysa, yüzyıllarca kader birliği yapmış halklar, ne oldu da, birdenbire birbirlerinin gırtlağına sarıldılar.

O halde, bu savaş, politik düzeyde politikacıların çatışma yaratmadaki rolünü göstermektedir. Zaten savaş da, sıradan siviller arasında çıkmayıp, yukarıdan yönlendirilen silahlı kuvvetler tarafından başlatılmıştır.

Günümüzde Balkanlar'da olan çatışmaları anlamak için, tarihi doğru kavramak gerekmektedir. Soykırım üzerine kurulmuş sömürgecilik tarihi, yeniden "tekerrür" etmektedir. Halkların boğazlanarak imha edilmeleri temelinde oluşan Batı idelojisi; insanlığın bir arada, kardeşçe yaşamasına müsaade etmemektedir. Çünkü Batı, huzur, güven, ve istikrarın düşmanıdır. Batı tarihi; barbarlık, soykırım ve etnik çatışmalar tarihidir. Dünyayı cehenneme çevirme sürecinin zirveye tırmandığı 18. yüzyılın ürünü olan Darwin, sözde "evrim teorisi"yle, soykırımları meşrulaştırır ve şöyle der: "... İnsan ırkları ve türleri (hangi terim kullanılırsa kullanılsın) birbirlerine gizliden gizliye sataşır, birbirinin yerine geçer ve bundan ötürü, sonunda bazıları tükenir mi? Bütün bu soruları, tıpkı aşağı hayvanlarda olduğu gibi, olumlu yanıtlandırmak gerektiğini göreceğiz." Darwin, etnik arındırmacılığın kaçınılmazlığını belirttikten sonra, "Barbarların yokolup gitmesinden üzülerek söz eden yoktur" diyerek soykırımları doğal karşılar.

Batılı düşünce sistemine göre, 'insan' yoktur. Georges Bataille'nin deyişiyle insan, "ekmeği yiyenin sabanıdır." Gün olur saban yetersiz gelir, "saban'ın" sahibi, Malthus'un ifadesiyle, "... Dünyaya gözlerini açan adam, ana-babasından haklı olarak talep edebileceği bir geçim olanağı sağlıyamıyorsa ve toplum onun emeğini istemiyorsa, yiyeceklerden en ufak bir pay isteme hakkının olduğunu öne süremez ve hatta gerçekte onun bulunduğu yerde işi yoktur. Marks ve Engels de "Doğa ona defolmasını söyler ve sofradaki bazı konukların acıma duygularını uyandırmayacak olursa, kendi buyruğunu derhal yerine getirir" diyor. Bu kültürle yetiştirilmiş Batılı ve onun uzantısı olan Sırp cellat Miloseviç, "doğanın sofrasında" yer vermeyi düşünmediği Kosovalılar'ı defetmek için etnik soykırıma tâbi tutuyor.

Roma imparatorluğun kuruluşundan bu yana, Batı tarihi, etnik arındırma ve soykırım tarihidir. "Üstün ırk" teorisine dayalı düşünce sistematiğine sahip olan batılı, "barbar" veya "vahşi" gördüğü halklara yaşam hakkı tanımamaktadır.

"Batı barbarlığı-Darwin sapkınlığı-Sömürgeciyim" adlı kitabımda, batının ırkçı, etnik arındırmacı karekterini belgeleriyle ortaya koymuş, şöyle belirtmiştim: "Kendisini 'yeryüzünün tanrısı' sayan Roma, her türlü katliam hakkını kendinde görüyor ve kendini dünya devleti olarak ilan ediyordu... O günden bu yana devam eden egemenlik ilişkilerinin en bağnaz, en yozlaşmış, en düşkün temsilciliğini yapan Roma anlayışı, varlığını devam ettirebilmek için her türlü yolu denemekten çekinmemiştir.

Batılı barbar, vahşi, soykırımcı tarihini gizlemek için, kendisi dışındaki tüm insanlığın tarihini "barbar ve vahşi" olarak değerlendirerek, yavuz hırsızlık yapmıştır.

Bu nedenle, Doğu uygarlıklarının bir parçası olan Osmanlı'nın Balkanlar'daki egemenlik dönemini "barbarlık" olarak değerlendirmiştir. Oysa, gerçeğin böyle olmadığını, yine Batılı aydın Noel Malcolm belgeleriyle ortaya koymaktadır. Malcolm, Batılılar'ın bu saptırmacı düşüncelerine atıfta bulunur: "Osmanlılar, ele geçirdikleri her yerde, filizlenmekte olan ulusal kültürü yakıp yıkmış Asya kökenli barbarlar olarak tarif edilir." Halbuki durum tam tersidir: "İlk yıllarında (yani en azından 16. yüzyıla kadar) Balkanlar'da Osmanlı hakimiyeti çok iyi düzenlenmiş bir yönetim sistemine dayanıyordu ve bu sistemin yarattığı hayat koşulları da Avrupa'nın başka birçok yerine kıyasla gayet iyiydi.

"Tümüyle yabancı bir sistemi dayatmak şöyle dursun, aslında Osmanlı İmparatorluğu, fethettiği Hıristiyan devletlerde karşısına çıkan hayatın -yönetimle, toplum yapısıyla, ayin ve merasimlerle vb. ilgili- birçok yönünü korumuştu." (Noel Malcolm, Kosova-Balkanlar'ı Anlamak İçin, s. 125-126)

Bu belirlemeden sonra denilebilecek tek şey; eğer Osmanlı'nın son yıllarında, "bir etnik arındırma" sözkonusu ise, bunun asıl sorumlusu Osmanlı değil, bizzat Batı'nın kendisidir. Çünkü, Osmanlı, Batılı tarafından, "hasta adam" düzeyine düşürülmüş; tabiri caizse Osmanlı, Osmanlı olmaktan çıkarılmıştır.

Darwin, "Uygar uluslar dünyanın her yerinde barbar ulusların yerini kapmaktadır ve onlar, daha çok, zekanın ürünleri olan sanatlarından ötürü başarılı olmaktadır. Bundan dolayı zihni yetiler, insan soyundan daha çok doğal seçmeyle ve yavaş yavaş yetkinleşmiş olabilir" (Darwin, İnsanın Türeyişi, s. 215) diyor. "Zekanın ürünü olan sanatları"nı, savaş, vurgun, ganimet ve soykırım üzerine kurgulamış Batılı, kendisi dışındaki halkları birbirine düşürerek "doğal seleksiyon"la dünya üzerindeki egemenliğini daha da arttırmanın çabası içindedir.

Kafatasçı Miloseviç, Darwin'in deyişiyle "yüce kurallar toplumsal içgüdülere dayan"dığından olsa gerek(!) atalarının izinde uygun adım ilerlemeye devam etmektedir.