Yarışmalar masumiyet sınırlarını aşıyor

Televizyon önemli bir iletişim aracı olmanın yanında, aynı zamanda, toplumu yönlendirebilmenin de etkili bir vesilesi. Ondaki bir haber veya film hatta yarışma, ihtiva ettiği mesajları bilinçaltlarına enjekte ediyor.

Kısa bir süre öncesine kadar, yarışma programı denince, aklımıza ilk gelen 'bilgi yarışmaları' olurdu. Ancak son yıllarda 'bilgi gerektirmeyen' yarışmaların sayısında anormal bir artış meydana geldi. Kazanmanın, bilgi, kültür, eğitim v.b. gerektirmediği, başarılı olmanın insani ol(may)an muhtelif yetenekler üzerine bina edildiği o kadar çok program türedi ki; maalesef, yarışma dendiğinde aklımıza 'bilgi yarışma programı' çok fazla gelmiyor.

Tekdüze ve monoton bir bilgi-kültür yarışması izleyicinin dikkatini çekmeyebilir ancak bu alanda da kamuoyunda 'duayen' haline gelmiş başarılı yarışma sunucuları ve programları yok değil. İçeriğinde herhangi bir bilgi veya kültür kırıntısı olmayan ve izleyicide 'sırf ilgi çekmek amacıyla yapıldığı' izlenimi uyandıran programlar, her ne kadar reyting anlamında başarılı görünse de, ahlaki yozlaşma ve bunun yol açtığı sosyal çözülme alanında da oldukça başarılı(!) olmaktalar.

Bu tarz programlar sebebiyle, Türkiye toplumunun mili-manevi, tarihi değerleriyle çelişen birçok anlayış, televizyonun etkili gücü nedeniyle, masummuş gibi görünüp zamanla kabulleniliyor. Milletin hassasiyetleri yavaş yavaş kırılarak his ve duygu dünyaları duyarsızlaştırılıyor.

Sözümona 'güveni' ön plana çıkardığı izlenimi veren bir takım yarışmalar, katılımcıların para konusundaki zafiyetini göz önüne almayıp, insanın bu konudaki şehvet derecesine varan arzusunu nazardan uzak ederek, yarışmacının bütün bir kamuoyu önünde Allah ve Kur'an gibi iki iki kutsal değer üzerine yemin etmesine kapı aralıyor. Bu şekilde yapılan bir yemine, doğal olarak, herkesin, özellikle de muhatabın inanması sağlanıyor. Mecbur ve mücbir bir sebep olmaksızın bozulmaması gereken böyle bir söz, üzerinden çok kısa bir süre bile geçmeden, rahatlıkla, bozulup vazgeçilir olabiliyor.

Oysa yarışma programları, başta bilgi olmak üzere, insanın kabiliyetlerini ortaya çıkaran farklı alanlarda, insani meziyet ve değerlerden taviz vermeyen yapımlarla izleyicinin karşısına çıkmalı. Böylece bir yandan izleyiciyi eğlendirirken diğer yandan da toplumun müsbet anlamdaki gelişmesine katkıda bulunabilsin.

Yayın kuruluşlarının duracağı noktayı belirleme adına Radyo Televizyon Üst Kurulu görev yapıyor. Televizyon yayıncılığının kriterlerini bu kuruluş belirliyor.

RTÜK'ün yayın hizmeti ilkelerinin 8. maddesinin 'f' fırkası, yayınların'toplumun millî ve manevî değerlerine, genel ahlaka ve ailenin korunması ilkesine aykırı olamayacağını' savunuyor. Milli manevi değerler, genel ahlak ilkeleri ve aile bu ülkede yaşayan her bir ferdin ilk başta kendi selameti adına muhtaç bulunduğu, olmazsa olmaz değerlerimiz. Bunların yıpratılmasının yıpratanlar başta olmak üzere hiçbir kimseye yararı söz konusu değil.

Bu gerçeklere rağmen bahsi geçen maddenin alanına giren konularda bir ihlal oluyorsa, RTÜK, millet adına daha aktif olmalı. Seçilmiş iktidarın denetimi ve yönetiminde olan bu kuruluş, milletin değerleri noktası ve hissiyatı hususunda daha duyarlı bir duruş sergilemeli. Çünkü bu manadaki bir denetim, basın özgürlüğüne bir darbe vurmak değil; insan onur, haysiyet ve hürriyetine hizmet etmek anlamına gelir. Her kurumun asıl görevi de insana ve insanlığa hizmet etmek değil midir?