Ege bölgesinden yapılan tüm ihracatın yüzde 25'ini Ege Giyim Sanayicileri Derneği üyeleri gerçekleştiriyor. Dernek başkanı S. Timur Yaykıran ile yaptığımız röportajda öncelikle sektörün durumu ve geleceği üzerine konuştuk. Yaykıran'a ucuz işgücü ve ucuz mal üretimiyle 2005 yılı sonrası için tüm ihracatçıların korkulu rüyası haline gelen Çin hakkında sektörün planlarını sorduk. EGSD Başkanı ile yaptığımız röportajın detayları şöyle:
Üretimin rakamsal olarak karşılığı 1 milyar dolardır. Ege Bölgesinde 250.000 kişi hazır giyim sektöründe çalışmaktadır. Ayrıca hazır giyim ile birlikte çalışan kumaşçı, nakışçı, boyahaneler, baskıcı, yemek fabrikaları, gümrükçüler ve nakliyeciler gibi birçok yan sektörle birlikte, bölgenin en büyük sanayi dalıdır.
Biz de en çok diğer üretim kolları gibi ücretler üzerinde uygulanan dünyadaki en yüksek oranlı yüzde 43 sosyal güvenlik ve gelir vergisi yüklerinden şikayetçiyiz. Bunun dışında dengesiz ve istikrarsız uygulanan döviz kuru politikaları ve kurlarla ilgisi olmayan hammadde fiyat artışları de sektörde büyük yük oluşturmaya başladı.
Bir de yüksek faizli finansman maliyetlerini önümüzdeki büyük engellerden sayabiliriz.
Hazır giyim ihracatının özellikle AB pazarında yoğunlaşmasının nedenleri, pazara yakın olmak, alıcı ve satıcı arasındaki iletişimin hızlı ve kolay olması, Türk hazır giyim alt yapısı ve teknolojisinin AB isteklerine uygun makine parklarından oluşması ve bu ülkelerden gelen yoğun fason üretim isteğidir. Türk hazır giyim İhracatı yaklaşık 11 milyar dolar seviyesinde olup bu ihracatın yüzde 70'i AB ülkelerine ve yüzde 25'lik bölümü de Amerika kıtasına yapılmaktadır. Bu oranlar Ege içinde benzer özellikler taşımaktadır. Amerika pazarına yapılan ihracat da AB'ye yapılan ihracat oranlarında artmaktadır.
ABD pazarına yapılan ihracatın AB seviyesinde olmamasının en büyük nedeni aramızdaki coğrafi mesafe ve bu ülkeye yakın olan diger ihracatçı ülkelerin ciddi fiyat rekabetidir.
Biraz az. Burada Ortadoğu ve Afrika'ya yapılan ihracatımızın yok denecek kadar az olmasının 2 nedeni var: Birinci neden bu ülkelerdeki kişi başına düşen gelirin oldukça düşük olması, ikinci neden ise yetersiz ve tanımlanması zor olan taleptir. Ne alacağı konusunda karar veremeyen alıcının tercihi markadır, Türkiye'de ise markalaşma yeni başlamıştır.
Çin tüm dünya sanayicileri için bir korkulu rüyadır. Şu anda Çin'deki yatırımcı Amerikalı, Avrupalı ve Uzakdoğulu'dur. Kullanılan teknoloji en üst düzeyde ve işçilik ise dünyanın en ucuz işçiliğidir. Bu özellikler olarak bizlerin aynı şartlarda rekabet etmesi söz konusu değildir. Egeli ihracatçılar bu şartların değiştiği hızlı sevkiyatın ve modanın gerektiği pazarlara mal satmayı sürdürecektir. Markalaşmak da önemli bir çözüm olacaktır.
Markalaşma her toplum için bir evrimdir ve süreç gerektirir yani her toplumda, markalaşma olacaktır, önemli olan bu markanın koyulacağı ürünün altyapısının hazır olmasıdır. Türkiye'de marka bilinci başlamış ve hergün büyüyen bir trend içinde yürümektedir. Markalaşma, ürün ile ilgili yatırımların büyük bir parçasıdır, zaman ve ciddi sermaye gerektirir.
----------------- imza------------------
----------------- imza------------------

Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.