Abant ruhunu yitirirse

Yıl 1998'in Temmuz ortaları. Yer, doğal güzellikleri ve gölüyle Bolu dağlarının arasına gizlenmiş meşhur Abant. Çoğu ilk defa bir araya gelen bir gurup aydının çabalarıyla kuruldu Abant Platformu. Birbirlerine ilk defa seslendiler, birbirlerini ilk defa dinlediler. Başlangıçta varolan ürkeklik dostluğa, mesafeler anlayışa, sert bakışlar, sürtüşmeler nüktelere, fikri atışmalara, farklılıklar zenginliğe dönüştü kısa zamanda.

1998'den 2006'ya Abant toplantıları sürprizlere açık olarak yol buldu. Her yıl katlanarak büyüdü, içeriği derinleşti, etkisi sınırları aştı. Çok kısa sürede bir gelenek haline geldi ve Abant ruhu ortaya çıktı. 2004'ten itibaren bir ayağı Türkiye'de kalmak şartıyla, öteki ayağıyla Washington'a, Brüksel'e, Paris'e uzandı. Bu hareketlilik ve sabitenin iç içe olması yerelden evrensele, evrenselden yerele dünyada Türk aydınının rolüne işaret ediyordu.

Her şey yolunda giderken geçen yıl Erzurum'da "eğitimi" tartışmak üzere toplanan Abant platformu tarihinin ilk yarasını almıştı.

Paris toplantısında Erzurum yarası sarılmış olarak Abant'a gelinmiş, "Küresel politikalar ve Ortadoğu'nun geleceği" masaya yatırılmıştı. O anda İsrail'li savaş makinelerinin saçtığı ölümlerden derlenen "ölü çocuk fotoğrafları" hafızalara kaydediliyordu. Bu tablo Abant'a dönük beklentileri de yükseltiyordu. Öyle ki son yıllarda medya hiç bu kadar ilgi göstermemişti. Milliyet'ten Metin Münir, Semih İdiz, Sabah'tan Mehmet Atlan, Hürriyet'ten Cengiz Özdemir, Referans'tan Eyüp Can, Eser Karakaş, Star TV'den Nuray Başaran, Lamia Ayhan, Yeni Şafak'tan Yasin Aktay, Mehmet Ocaktan, Zaman'dan Ali Bulaç, Şahin Alpay, Elif Şafak, Nihal Bengisu, Mümtaz er Türköne, Aksiyon'dan Kerim Balcı, Ahmet Taşgetiren, KanalA'dan Alper Tan, Tempo'dan Murat Sabuncu, Tercüman'dan Ömer Lütfü Mete, Osman Özsoy, Star'dan Şeref Oğuz, Mahir Kaynak, Yeni Asya'dan Mustafa Özcan, New Anatolian'den İlnur Çevik, Recep Güvelioğlu, Sunday Times ve Al Ahram'dan Gareth Jenkins, Lemonde'den Sophie Shihab, BBC'den Dorian Peter Jones, Evrensel, Metin Boran...

Katılımcı profilinde Mısır, İsrail, Ürdün, Lübnan, İran, Japonya, Rusya, İngiltere, Fransa, Amerika ve Avusturya'dan gelenler vardı. İki gün boyunca hararetli tartışmalara sahne oldu ve "en zor ikinci Abant" unvanını hak etti. "Bağlayıcılığı olmayan değerlendirme metni" tartışması düşük profilli de olsa toplantıya gölge düşürdü. Sonuç bildirisi yayınlanmayacağı duyurulduğu halde, ateşi yükseltilmiş beklentilerin oluşturduğu kaygılar tertip komitesine hata yaptırdı.