Şerr"in Kamus"u

Şerr''in Kamus''uyla Kur''an okunmaz. Kur''an kelimelerine doğru anlamı verebilmek için Allah''a şığınmak ve Şerr''in diline değil, Sevgi''nin, İman''ın, ümidin diline, Mantık-ut- Tayr''a aşina olmak gerekir. Yunus söylüyor: Paşa, bu kuş dilidir/ Bunu Süleyman bilir!

Tagut Yayınevi''nin son baskı kamusundan "Mantık-ut-Tayr" öğrenilmez. İnsan da divane değilse, Şerr''in Kamusu''yla anlamını ters yüz ederek kullandığı her sözden sorumludur.

Önceki yazımda, geçenlerde Esenler Belediyesi''nin nazik davetiyle katıldığım bir sohbetden sonra bana temel felsefi sorularını ileten kızımızın bu önemli sorularına "kamuya açık" cevap vermek istiyordum. Ne var ki 24 Nisan günü başka bir konuya devam etmek gerekti.

İnsan; içinde bulunduğu olumsuz şartlar dolayısıyla Şerr''in zulmünü eliyle önleyemiyor, diliyle de feryad edemiyor, eleştiremiyorsa, Yüce Sevgili''nin (s.a.) öğütünü tutarak hiç değilse "gönlünde isyan ve zalimden nefret" olmalıdır. Bu da imanın en zayıf derecesidir. Yoksa zalimin tetikçisi, celladı, hatta duacısı, mazideki zalimlerin de şakşakçısı olursa, zebani denen manevi sağlık görevlilerinin ihtimamında Cehennem Uluslararası Hastanesi''nin yoğun bakım birimine gitmek üzere terliklerini ve pijamasını vs. hazırlasın. Zulmü öven, o zulmün sorumluluğunda ortak olur.

Huseyn''i mazlum bilen bir kimse, hiçbir zulmü aklayıp pâklayamaz; - Ermeni''ye yapıldıysa zulüm değil - Yok, Yahudi''ye yapıldıysa değil- Ne demek efendim! Gurmançi''ye, Zaza''ya, Arab''a yapıldıysa adalet, bunların dışında medeni kavimlere yapıldıysa zulümdür" gibi sözleri de hâlâ ve ne yazık ki söyleyebilenler de bu hazırlığı yapsın! Şefaat beklemesin!

Bir Ülke''de bir cemaat veya halka zulmediliyorsa, gerçek Hukuk Devleti''ni kurabilmiş ve elleri temiz diğer bir topluluğun bu zulmü önleyecek gücü varsa, fetvası Fakıyr''den, hiç durmasın o ülkeye girip mazlumları kurtarsın, ne var ki kurtardıktan sonra yağma ve talana girişmeksizin çekilmesi şartıyla! "Emperyalizm yaksın-yıksın, yağmalasın, sonra da bizim Şirketler''e iş alanı açılsın!" düşüncesiyle başka bir ülkeye girilmez. Zulmün sonucunun ne olduğunu bilenler ve bu sonucu göze alanlar, bir de bilmesi gerekenler; buyursunlar, girsinler! Ancak, sonunda da "uyarılmadık!" demesinler (s.a)

Almanya da İkinci Dünya Savaşı''nın "kurtarıcılar"ını unutmasın! İsa''yı gerçekten seven; Huseyn''i de sever ve İslam ülkeleri ve Müslüman halk toplulukları söz konusu olunca bunlara çifte standardla bakmaz. İsa (a.s.):

-Önce kendi gözündeki merteği, sonra başkasının gözündeki çöpü çıkar!" buyurmadı mı? Grass''ın sözlerine karşı söylenen resmi sözlere bizden bir tepki oldu mu? Ne denmişti? - İsrail ile İran''ı aynı kefeye koymak kabul edilemez! Ne denmek istendiğini anladınız. Bizden nasıl ses çıksın ki? Füze kalkanıyla çelişkili davranışa düşmüş olmaz mıyız? Hiç değilse Grass''ın sözünü tekrarlayalım ki zevahir kurtulsun: - İslam''ın İsrail''i İran''dır! Oh, sen sağ, ben selamet! Seksenli yılların içinde de bir Hazret-i Şâir "Tahran, İslam''ın Moskovası''dır" buyurmamış mı idi? Yine o yıllarda ber-hayat olan Leopold Weiss da, son demlerini yaşarken "Humeyni, İslam''ın Hitler''idir" buyurmadı mı? Biz adeta" övgülü" bir dille, "Humeyni Amerika''nın taşeronudur" demişiz. Çok mu?

O sıralarda Amerika''nın İran''a saldırttığı ve Cumhuriyet''ten Müşerref Hekimoğlu''nun anlatışına göre, insancıl, halkçı, sevecen yüzünde ışıklı gülümsemesiyle güller açan Saddam değil de İmam Humeynî nasıl Amerikan taşeronu oluyor? - Fazla kurcalama! Elimdeki Kamus''a göre bu soru bile mezhepçiliktir.- Fesübhanallah vesselam!

Zulüm ve zalimden gönülden tebberrası ve Yüce Sevgili''ye (a.s.) gönülden tevellası olmayana "sâlûs" denir. Yunus (sırrı kutlu olsun) "Yürü var ebkem ol ey/ Ne sâlûsluk satarsın?" demedi mi?

Tal''at Paşa İlkokulu''ndan me''zun olan ben; 2008 yılı Haccı''nda Mekke''de iken, İstanbul''dan telefonla "özür bildirisi"ni imzalama teklifimi aldım, ben ve hanım, "imzamızı koyun!" dedik ve akşam namazı için Kâbe''ye gittik, namazdan sonraki tavafımızda çok yoğun bir manevi lezzet duyduk. "Hrantımız" iken şimdi yine "Hrant Dink" olarak anılan "Mazlum" ile o tarihten on yıl önceki ilk konuşmamı hatırladım: Benim bu faciayı tasvib etmediğimi görünce gözleri dolarak artık başka soru sormaya gerek duymayıp kaydedicinin düğmesine basmıştı. Ruhu şad olsun!

Biz, bütün Hristiyan ve Musevilerden -mütekabiliyet şartına bağlamayarak- aynı "tek ölçütlülüğü" bekliyoruz: Gelin hep birlikte Sevgi ehli olalım! Kıvırmayın ve kaytarmayın! Yoksa Musa (a.s.) ve İsa (a.s.) zalime şefaatçi olmaz. 1915 olaylarında kıvıranlar da ancak Tal''at Paşa''dan şefaat beklesinler.

Babamın vefat ettiği yaşı sürüyorum ve Berzah Alemi''ne giderken "yoğun bakım ünitesi el çantamı" birlikte almaya niyetim yok. Bu Dünya''da sırtımda yumurta küfesi de yok. Benim sözlerime kulaklarınızı tıkayacaksanız ben ne yapabilirim? Bari hiç değilse "Hüsnü Mahalli"nin "Ortadoğu''da Kanlı Bahar" başlıklı kitabını okuyunuz. Buna da "hayır!" derseniz, Yahya Kemal''in "Selim-name"sini aşk-u şevk ile okuduktan sonra, "Muhteşem Yüzyıl"ı da aynı aşk-u şevk ile izlemeye devam buyurunuz.(Tabiidir ki bu tavsiye bütün okuyuculara hitaben yapılmakta değildir.) Yahut hiç değilse- bütünüyle iyi olmasa bile Büyükelçi ve eski Dışişleri Bakanı Yaşar Yakış''ın Taraf''ta Neşe Düzel''e yaptığı açıklamalara bir atf-ı nazar buyurunuz. Selam!