Halk meğer “Esed"i destekliyormuş!

Hükümeti eleştirmek başka bir şeydir, hükümeti eleştireceğim diyerek Suriye''de yaşanan olayları çarpıtmak başka bir şeydir.

Bir süredir, Suriye''ye giden bazı gazeteciler orada gördükleriyle burada anlatılanlar arasında büyük bir uçurum olduğu intibaını vermeye çalışıyorlar.

Zaten bazı gazeteciler de sırf zihinlerindeki yargıları teyit ettirmek için Suriye''ye gidiyorlar.

Bunu da gazetecilik olarak yutturmaya çalışıyorlar.

Sağlıklı iletişim imkanlarının kısıtlı olması yüzünden elbette her iddiayı gerçekmiş gibi kabul edemeyiz.

İddialara her zaman belli bir mesafeden yaklaşmak gerekiyor.

Ama bu mesafe, “Esed rejimi”nin karakterini bir kenara koymak suretiyle korunamaz.

Suriye''de olan-bitenler diğer Arap ülkelerini sarsan değişim dalgasından farklı değildir.

Özü değişimdir, diktatörlük rejiminin barışçıl şekilde tasfiye edilmesidir.

Bizler de başından beri barışçıl değişimden yana tavrımızı koyduk.

***

Türkiye de son beş altı yıldır “Beşşar Esed”in siyasi reformlar yapması için çabalayıp durdu.

“Arap Baharı” sürekli ayak direyen, aile saltanatından taviz vermeyen, hep oyalama taktiği güden Beşşar Esed''i ciddi olarak köşeye sıkıştırdı.

Esed rejimi barışçıl gösterilere, değişim taleplerine silahla, şiddetle, işkenceyle cevap verdi.

Şimdi diyorlar ki, halk “Baas diktatörlüğü”nden illallah etmiyormuş..

Esed rejimi halkı inletmiyormuş..

Beşşar Esed ciddi bir halk desteğine sahipmiş..

Hatta çoğunluğu oluşturan Sünni Arapların önemli bir kısmı bile Esed rejiminin değişmesini istemiyormuş..

Suriye halkının büyük çoğunluğu Esed''in etrafında bütünleşmişmiş..

Muhalefet bile bin bir parçaymış, vs, vs.

“Hürriyet” yazarı Ertuğrul Özkök de Suriye''ye giden gazetecilerin oluşturmaya çalıştığı bu havadan etkilenmiş.

Ya da Suriye''ye ilişkin gerçeklerin bu gazetecilerin söylediği gibi olduğuna inanmak istiyor.

***

Çok basit sorular soruyorum..

Madem Suriye halkı Esed''in etrafında bütünlemiş ise 10 binden fazla insan niye öldürüldü?

Esed rejimi niye bazı şehirlere tanklarla toplarla saldırıyor?

Niye sınır kapılarını kapatan Türkiye değil de Esed rejimi oluyor?

Madem Suriye halkının büyük çoğunluğu Beşşar Esed''i destekliyorsa neden “Baas” karşıtı adaylar ve partilerin de katılacağı özgür seçimlere gidip de hepimizi şaşırtmıyor?

Diktatörlük rejiminin değişmesini isteyen Suriyeliler de başından beri bunu talep etmiyorlar mıydı?

Demokrasi deneyimi yaşamayan Suriye''de muhalefetin parçalı olması ise gayet doğal..

Esed rejiminden sonra nasıl bir Suriye olacağına da keza alevisiyle sünnisiyle, laikliyle laik olmayanıyla Suriye halkı karar verecek.

Bunun yolu da “siyasi özgürlük” ve” özgür seçimler”, herşey bu kadar basit.

Ertuğrul Özkök''ün anlamadığı şey nedir, ben de bunu anlamadım.

''Sol'' iddiasındaki bir internet sitesinde, bir reklam filminde pespayelik fışkıran karakterin kullanılmasını eleştirmemi, sözkonusu karakteri canlandıran oyuncuyu hedef gösterdiğim şeklinde yansıtılmış..

Yazımda “sosyal sorumluluk” dedim, “kamusal sorumluluk” dedim ama bu sitenin “sosyal” olmanın ne anlama geldiğini bildiğinden bile şüpheliyim.

Kamu hissesi bulunan kuruluşların “sosyal sorumluluk” ve “kamusal sorumluluk” çerçevesinde reklam temalarını seçmelerini istemek bir kusur mudur?

Sözkonusu yazımı yazarken bir oyuncuyu hedef göstermek aklımın ucundan bile geçmedi.

Oyuncu ile oynadığı karakteri özdeşleştirmek gibi bir saçmalığa tevessül edebilir miyim hiç?

Bu farkı bilhassa belirttiğim, oyuncunun adını bile kullanmadığım halde, sözkonusu sitenin sanki oyuncuyu hedef göstermişim gibi yansıtmaları zavallılık.

Kendileri sözkonusu karakter ve repliğini yarı-kamu bir kuruluşun reklam teması olarak kullanmasında beis görmeyebilirler ama hem vergi veren bir yurttaş, hem de aldığım hizmet bakımından başka bir seçeneği bulunmayan bir müşteri olarak bunu hoş karşılamadığımı ifade etme hakkına sahip değil miyim?

O gereksiz ve abuk sabuk reklam için sözkonusu oyuncuya verilecek üç yüz bin liraya da mı acımıyorlar?

“Eleştiri”nin bunların lügatinde karşılığı demek ki “hedef göstermek” oluyor.

Hülasası, ''sol'' iddiasındaki sitenin “ucuz politika” kokan bu tutumundan bir parça midem bulandı.

Aslında 1 Mayıs 1977''de Taksim''de 34 kişinin öldüğü olaylardan sol fraksiyonların sorumlu olduğunu “Taraf”tan yıllar önce de sol görüşlü kişiler tarafından dile getirilmişti.

O zaman bu kadar gürültü koparmamıştı bu açıklamalar.

İlk kurşunun,” Maocu” grubu alana sokmak istemeyen karşıt fraksiyondan bir militan tarafından atıldığını 1 Mayıs olayları sırasında gözaltına alınarak yargılanan meşhur bir solcunun kaleminden okumuştum iki yıl kadar önce.

“Sular İdaresi”nin arka tarafında, alana giriş noktasında durdurulan Maocu gruptan militanların da silahlarını çekerek karşılık verdiklerini anlatıyordu.

Maocu grup olay yerine intikal eden polisle de kıyasıya çatışmışlardı.

Bu tanığa göre Sular İdaresi''nin üstünden de, “İnterkontinental Oteli''nden de kalabalığın üzerine ateş açılmamıştı.

Sular İdaresi''nin üstünde fotoğraflanan silahlı polisler ise olaylar bittikten sonra oraya gelmişlerdi.

Yani, ilk silah atışlarını gerçekleştirenler iki. ayrı fraksiyona mensup militanlardı.

Çünkü herşey bu tanığın gözleri önünde cereyan etmişti.

Sonrasında olanlar bir arkadaşlarını kaybeden polislerin nefret ve şiddet kokan davranışlarının bir ürünüydü.

1 Mayıs 1977''yi takip eden günlerde “Cumhuriyet” gazetesine konuşan bazı gazeteciler de sol grupların birbirleriyle çatıştıklarına şahit olduklarını söylemişlerdi.

Bunları da “Cumhuriyet” gazetesinde okumuştum.

Elbette bu olaylarda ''derin devlet provokasyonu'' da sözkonusu olabilir ama bu açıklamaları da yok sayamayız

Durum böyleyken “Taraf”ın iki yazarı, gazetenin “sol” gruplara dikkat çeken eleştirel yaklaşımını protesto ederek gazeteden ayrılmıştı.

Ayrılanlar arasına gazetenin tarih yazarı Ayşe Hür de katılmış.

Diğer iki yazar neyse, ama tarih yazarının-eğer gerekçesi diğerleriyle aynıysa-istifasına çok şaşırdım.

1 Mayıs 1977''de sol grupların rolüne dokunan “Taraf” gazetesi cezalandırılıyor mu diye düşünmeden edemedim.