Biz sadece meyveler daha tatlı olsun diye savaştık

İstiklal Savaşı'nın yaşayan son yedi gazisiyle görüşen gazeteci Ersin Kalkan, dinlediği anılardan yola çıkarak bir kitap yazdı. Gazilerden dördünün bir yıl içinde ebedi hayata göç ettiğini söyleyen Kalkan, Cumhuriyet'in bugünkü bekçilerine son gazilerin ortak mesajlarını şu cümlelelerle aktarıyor: "Yurdun için savaşacak ve karşılığında hiç birşey beklemeyeceksin. Kimseye kin beslemeyeceksin. Geçmişini unutmayacaksın."

İstiklal Savaşı'na katılarak bu ülkenin bağımsızlığı için savaşan binlerce kahramandan geriye kalan Gazi Ömer Küyük, Gazi Yakup Satar ve Gazi Veysel Turan'la birlikte Cumhuriyet'in 81. yılını kutladık. Geçen yıl Anadolu'yu karış karış dolaşarak yaşayan son 7 gaziye ulaşan ancak bir yıl içinde 4'ünün ebedi hayata göç ettiğini anlatan gazeteci Ersin Kalkan, gazilerin Cumhuriyet'in bugünkü emanetçilerine verdiği ortak mesajı şu cümlelerle aktarıyor: "Yurdun için savaşacak ve karşılığında hiç birşey beklemeyeceksin. Kimseye kin beslemeyeceksin, geçmişini unutmayacaksın." Gazilerin anlattıklarını dinlerken de yazarken de zaman zaman boğazının düğümlendiğini söyleyen Kalkan'ın Doğan Kitapçılık Hürriyet Yayınları arasında çıkan ve önceki gün okuyucusuyla buluşan "Son Kahramanlar" adlı kitabın yazılışı kadar ortaya çıkış hikayesi de ilginç. Uzun zamandır Kurtuluş Savaşı üzerine kafa yorduğunu söyleyen Kalkan, Mustafa Kemal Paşa'nın ordusunda yer alan 300 bin askerin neler yapıp ettiklerini zaman zaman okuyup dinledikçe "bir gün onların hikayelerini yazmalıyım" diye düşünürmüş.Ta ki bir haftalık dergide yer alan röportajda "Yaşayan son İstiklal Savaşı gazisi" başlığını görünceye dek. "Sadece benim tanıdığım üç gazi vardı" diyen Kalkan, konuyu araştırmaya başlamış: "Genelkurmay'a, Gaziler Cemiyeti'ne, Türk Tarih Kurumu'na başvurdum. Hiçbirinde kayıt yoktu, hiçkimse kaç gazinin yaşadığını bilmiyordu. "

Kalkan, uzun bir araştırmanın sonunda yaşayan son 15 gazinin isimlerini tespit etmiş. Ancak yapılan görüşmelerinin sonunda onların da bir kısmının vefat ettiğinin ortaya çıktığını dile getiren Kalkan, "Sonunda yedi gazimizin yaşadığını kesinleştirdik. Avanoslu Gazi Hüseyin Zorlu ile telefonda uzun uzun konuştuk. İyi ki öyle yapmışız. Çünkü biz yola çıkmadan iki gün önce Hak'ın rahmetine kavuşmuş." Tespit ettikleri gazilerle görüşmek için yola çıkan Kalkan ve foto muhabiri Kutup Dalgakıran'ı gaziler büyük bir şaşkınlıkla karşılamışlar. Böylesine yoğun duygularla karşılanmalarının sebebini Kalkan şöyle açıklıyor: "Çünkü yıllardır kapılarını çalan olmamıştı. Çorum'un İskilip ilçesi Çatkara köyünde yaşayan Ömer Küyük, bizimle bir şartla konuşacağını söyledi. Onu zavallı, yoksul ve çaresiz göstermemem şartıyla. Ve şöyle demişti: "Bak çocuk, yoksulluk her zaman mutsuzluk, zenginlik ise mutluluk getirmez. Niye sefalet çekelim ki, insan daha ne ister bu fani dünyada. Bak işte görüyorsun elmalar dalından, petekler balından geçilmiyor. Üstelik bu nimetler istiklali olan bir topraktan çıkıyor. Lezzeti de oradan geliyor. İşte böyle yaz. . Ne makamda gözümüz oldu, ne de mevkide...''

Kurtuluş Savaşı'ndan bugüne kadar geçen uzun ve çileli yılların onlarda geçmişe ve düşmana karşı bir hoşgörü oluşturduğunu gözlemlediğini anlatan Kalkan, "Geçen seneler kinden eser bırakmamış. Hatta Gazi Hamza Akbulut, 'Acaba, Yunan'da bizimle savaşan kaç kişi kalmıştır hayatta?' diyerek beni şaşkınlık içinde bıraktı" diyor. Gazi Akbulut'un söylediği yoldan gidip Yunanistan'da Anadolu'nun işgaline katılan askerlerden kaç kişinin hayatta kaldığını da araştıran Kalkan, onlardan da sadece dört kişi hayatta olduğunu tespit etmiş.

Gazi Ömer Küyük: "Elimde sancak vardı çocuk. Gece ıssız ve karanlıktı. Biz 90 bin kişiydik. Cephelere dağılmış taarruz için emir bekliyorduk. Düşünsene evlat, birbirine sırtını vermiş 90 bin genç adam, yalnızca hep beraber soluk alıp verseler vadilerde gök gürültüsü gibi yankılanır. Ama biz nefeslerimizi tutmuş büyük emri bekliyorduk. Arada bir çekirgelerin sesi geliyor, dağlarda çakallar uluyordu. Ve emir geldiğinde artık büyük gök gürültüsü başlamıştı. 90 bin kişi bir bedene dönüşmüştük. Sanki aynı anda nefes alıyor, ayağımızı aynı zamanda toprağa basıyorduk. Toprağın altında sanki bir dev kükrüyordu. Bir ara durdum, kulağımı toprağa dayayıp bu büyük akışın sesini dinledim. Yüreğim kabardı, sancağı elime alıp önlere, önlerde savaşan öncü birliklere doğru seyirttim. Artık bir millettik onu hissettim. Yenilmeyecektik, ezilmeyecektik, esir olmayacaktık. Sehere doğru koşuyorduk. Gün şafağa eriştiğinde artık ebediyyen hür olacaktık. Buna inandık çocuk. Buna hakikaten çok inandık. Ve kazandık..."

AYŞE OLGUN / İSTANBUL

----------------- imza------------------

----------------- imza------------------