ÇOCUĞA ŞİDDET AİLE SIRRI

FATMA DURMUŞ

Psikiyatrist Zekeriya Kökrek annelerin çocuklara uyguladığı şiddetin çok sık karşılaşılan bir durum olduğunu söylüyor. Şiddetin toplumumuzda bir sorun çözme biçimi olarak algılandığını belirten Kökrek: "Şiddet, direkt şiddete maruz kalanı etkilediği gibi şiddete şahit olanıda aynı şekilde etkiliyor. Eşler arasındaki şiddet, ya da anne ya da babanın bir başka çocuğa uyguladıkları şiddet buna şahit olan diğer çocukları etkiler. Çocuklar çaresiz, güçsüz ve yapayalnızdır. Aile yapıları ve sosyal alışkanlıklar nedeniyle, yaşananlar daha çok aile içinde kalıyor. Yardım isteme ve şartların değişmesi çok zor. Genellikle çocuğa şiddet aile içinde ve yalnızken yapılıyor. Aile sırrı ya da aile yapısı diye kabullenildiği için de dışarıya aktarılması zor. Ayrıca, aile dışından karışılması ve müdahele edilmesi bizim toplumumuzda neredeysez imkansız. Psikiyatriste başvuran yetişkin insanlar bile bu konuları dile getirmek istememekte, sakınmakta ve gönülsüz davranmakta. Erişkinler böyle olunca, çocukların durumu daha iyi anlaşılır. Kader gibi, ya da asla değişmeyecek gibi, ya da herşeyi olduğu gibi kabullenme çaresizliği içine giriyorlar" dedi.

Toplumumuzda bireylerin anne ve baba olma sorumluluğunu yeterince kavrayamadıklarını söyleyen Kökrek, sözlerine şu şekilde devam ediyor; "Eşler arası ilişkilerde adeta "benim malım" istediğimi yaparım anlayışı hakim. Erkek eşine, eşte çocuklarına benzer davranış kalıbına göre hareket ediyor. İnsanı "insan" gibi görmemekte, adeta insanı bir mal, meta olarak görmektedirler. İstediğimi yaparım! Bu düşünce ise , aslında herkesin kendi "iktidar" alanında ve gücünün yettiğine "keyfi" davranması şeklinde anlaşılmaktadır." Çocukların dünyaya karşı kalkanı olan annelerinden gördükleri şiddetin etkileri bir ömür peşlerini bırakmadığını ifade eden Kökrek: "Yetişkin hastalarım arasında çocukluğunda ebeveyninden gördüğü şiddetin etkilerini yaşayanlar var. Çocuklara uygulanan şiddet, benlik ve kişilik gelişimini ciddi biçimde engelliyor. Anne gibi bebeklikten itibaren koruyan ve besleyenin uyguladığı "şiddet" çocuğu, derin bir çaresizliğe ve güvensizliğe itiyor. Duygu ve düşüncelerini ifade etmede ciddi sınırlılıklar yaşıyorlar. Şiddet gören çocuklar ileride kendi kabuğuna çekilen, insanlarla ve hayatla bağlarını koparmış insanlar haline geliyor. Uygulanan şiddete bağlı olarak travma izleri hayat boyu çocuğu "kabus" olarak rahat bırakmıyor" dedi.

Uluslararası Çocuk İstismarı ve İhmali Derneği'nin üyesi Doç. Dr. Fatoş Erkman Fenerbahçe'den Kartal'a, Eyüp'ten Etiler'e kadar İstanbul'un farklı sosyo-ekonomik katmanlarını temsil eden semtlerdeki devlet ve özel okullarda yaptığı araştırmaya göre çocukların yüzde 24'ü fiziksel ceza gördügünü söylüyor. Oysa anne babaların yüzde 48'i şiddet uyguladığını açıklıyor. Bu uygulamalar arasında popoya vurmak, tokat atmak, saç çekmek, kulak çekmek, itelemek, bir nesne ile vurmak, sert nesneler üzerine diz çöktürmek, uzun süre ayakta tutmak var. Fiziksel cezanın sanıldığından çok daha yaygın olduğunu açıklayan Erkman şunları söylüyor: "Çocugu özel okulda okuyan anneler çok fazla kontrol uyguluyorlar. Devlet okullarındaki çocuklara daha fazla fiziksel ceza uygulanıyor. Her kesimden babalar hem daha az şiddet uyguluyor, hem de annelere kıyasla daha az sıcaklık gösteriyorlar."

Koruma altına alınan çocukar arasında ilk sırayı aile içi fiziksel ve duygusal istismara uğrayanlar alıyor.

----------------- imza------------------