Demokrasinin kanlı çiçekleri

Hindistan'ın bağımsızlık sembolüydü. İngilizlerin Hindistan'dan çekilmesini sağlayan "Pasif direniş"in mimarıydı. İngilizlere karşı çıkanların bir gece kapısının önüne bir mum yakmasını istemiş, milyonlarca mumun yaydığı ışıkta, işgalci gücü karanlığa gömmüştü. İngilizleri Hindistan'dan söküp atan bu "sessiz direnişçi" 1948 yılında aşırı milliyetçi bir Hintlinin düzenlediği suikastle yaşamını noktaladı. Eşi Kasturbai ise İngilizlere karşı başlattıkları direniş sırasında kendisiyle birlikte atıldığı hapishanenin ağır koşulları altında hayatını kaybettiğinde ise 76 yaşındaydı. Hindistan siyasetine damgasını vuran ikinci Gandhi ise Bayan İndira'ydı. Bağımsızlık mücadelesinde Hindistan'ın önde gelen isimlerinden Nehru'nun kızıydı. Gandhi soyadı alması ise Firoze ile yaptığı evlilik sonucu oldu.

Nehru'nun kızı olmak, Gandhi soyadı taşımak onun siyasi kariyerinde önemli yer tutsa da hayatını trajik bir şekilde kaybetmesini engelleyemedi. 1959 yılında parti lideri olarak Hindistan siyasetine zirvede başlayan Gandi'nin ölümü Sih olan yakın korumalarının açtığı yaylım ateşi sonucu oldu. 1984 yılında öldüğünde Başbakan'dı. Aynen kendisinden 7 yıl sonra bir intihar eylemcisinin düzenlediği suikast sonucu öldürülen oğlu Rajiv'in olduğu gibi.

Aynen komşu ülke Pakistan'da Butto ailesinin başına gelenler gibi.

Kanlı çiçekler açtı hep Pakistan'da adı Butto olan. Zülfikar Ali Butto, tüm teamülleri bir kenara bırakıp Ziya Ül Hak'ı Genelkurmay Başkanı yaptığında, Türkiye'den Çağlayangil, "Uyardım ama bana (en güvendiğim adam) dedi" diye not düşmüştü günlüğüne. "En güvendiği adam" bir darbe sonucunda devirdi Zülfikar Ali Butto'yu.

Türkiye'nin, "Butto'yu idam etme" telkinlerine, "Etmeyeceğim" yanıtını verdi. "Butto'yu asma bize ver. Türkiye'de sürgünde yaşasın" önerisine, "Asmayacağım" karşılığını verdi. Türkiye ile birlikte dünyayı oyalayıp, 4 Nisan 1979'da bir sabaha karşı Rawalpinh'de Butto idam edildi.

26 Aralık 2007'ydi. Butto'nun idam edilmesinden tam 28 yıl sonra Rawalpinh bir Butto'nun daha kanlı bedenini sarıyordu bağrına. Bu kez ölen Butto hanedanının son üyesi Başbakanı Benazir Butto'ydu.

Türkiye'de Menderes ailesinin dramı ise Butto'lardan önce başladı. Tek parti döneminden demokrasiye geçişin simgesi, milyonların sevgilisi, demokrasinin şehidiydi Adnan Menderes. Kalkınması için canla başla çalıştığı ülkesinde demokrasinin bedelini 17 Eylül 1961 günü darağacına çekilerek ödemişti Menderes. Dünyanın en etkili liderleri arasında gösterildiği bir sırada 27 Mayıs darbesiyle devrildi. Zaten o günden sonra Menderes ailesi için kabus gibi geçen yıllar başladı. Yüksel Menderes intihar süsü verilerek ortadan kaldırılırken, Mutlu Menderes'in yaşamı kendisine çarpan bir taksinin tekerlekleri arasında sona erdi. Üç aile. üç dram. Ya da bağımsızlık ve demokrasinin kanlı çiçekleri....