Eşim kucağımda can verdi

Darbecilere karşı ailece direnen Hacer Konuş, 15 Temmuz gecesi yaşadıklarını anlattı. Kızımızın, vatanımızın geleceğini düşünerek meydana çıktıklarını söyleyen Konuş, “1975 doğumluyum, 1980 darbesini hayal mayal hatırlıyorum. Eşim (Ramazan Konuş) benden biraz büyük olduğu için darbenin memleketten neler götürdüğünü biliyor. Eşim dizlerine vurarak 'Eyvah, gitti çocuklarımızın geleceği' diye üzülmeye başladı. Cumhurbaşkan Recep Tayyip Erdoğan televizyona bağlandıktan sonra kızım eşime, 'Hadi baba gidelim' dedi. Eşim de 'Evet kızım, gidilecekse bugün gidilecek, ölünecekse bugün ölünecek' dedi, yola çıktık" dedi.

"Kızılay Güvenpark'a geldik. Genelkurmay'dan ateşler yükseldiğini gören vatandaşlarla birlikte o tarafa yürümeye başladık. Ellerindeki tek materyal bayrak, dillerinde tekbir, “Ya Allah Bismillah Allahuekber” diye yürüyüşe geçtik" diyen Konuş şöyle devam etti:

"Üzerimizden jetler geçti, tanklar geldi, insanlar tankları durdurmaya çalıştılar, yola bayrak serdiler, 'bayrağı çiğneyen Türk askeri olmaz' dediler, ama onlar bayrağı ezip geçtiler. Oradakiler, 'Bu işin dönüşü yok. Ya öleceğiz ya vermeyeceğiz” diyorlardı.

İnsanlar Genelkurmay'ın demir parmaklarından atlayıp içeri girdiler, girdikleri anda taradılar. Bomba atıyorlardı. Havadan bombalar attılar, o an herkes yere yattı. Atılan bombanın parçaları arasında kaldık. Eşim bütün darbeyi aldı, kızım yere düştü. Eşimi kucağımda kaybettim. Oradan sadece kızım ve ben tek sağ çıktık”

Darbe girişimini evinde duyan Ankara İl Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olan Muammer Han, yıllık izinde olmasına rağmen abdestini alıp emniyete koştu. Han, yaşadıklarını şöyle anlattı: “Yol üstünden polis arkadaşlarımı aldım. Ankara Emniyet Müdürlüğü'ne geldiğimizde iki tank, üç zırhlı araç veTOMA'lar oradaydı. Havaya ateş açtılar,biz geri çekilmeyince kurşuna dizer gibi

otomatik silahlarla taradılar. Kol kola girdiğim 3 arkadaşım şehit oldu. Silah olanelimi vurarak parmağımı parçaladılar.Cebimde telefonum vardı o kurşun telefonuma denk geldi. Beni sığınağa taşıdılar. Sığınakta boğulmamız için su borusunu hedef alarak vurdular. Halkın tekbir seslerini duyduk. Orayı vatandaşlarla birlikte kurtardık.”

28 Şubat'ta henüz çocuk yaştayken idamla yargılanan Halil Kantarcı, hainler tarafından Çengelköy'de şehit edildi. Kantarcı ile en son görüşen Gazeteci Yakup Köse, son konuşmalarını şöyle anlattı: “Ben işgal haberini alır almaz hemen gazeteye geldim. Canlı yayında sürekli Halil ile mesajlaşıyordum, onun verdiği bilgiyi vatandaşlar ile paylaşıyordum. İlk mesajı 'kardeşim ben şuan Çengelköy'deyim, dikkat edin, halk meydanları boş bırakmasın, bu şeref ve namus meselesidir' dedi. En son whatsapptan 'Yakup silah kullanıyorlar' yazdı. Halil'e ulaşamadık. Sonra hastaneleri araştırmaya başladık, Ümraniye Avrasya Hastanesi'den aradılar, 'Gelip cenazenizi alabilirsiniz” denildi.

Darbeci hainlerin halka kurşun sıktığı 15 Temmuz'da, Usta ailesinden üç kişi gazi oldu. Baba Ali ve anne Jale Usta, Sarıyer'deki Borsa İstanbul Binası'nın çatısındaki keskin nişancının kurşunlarıyla; oğulları Mehmet Fatih Usta ise araçların arasında kalarak yara aldı.

Usta ailesinin gazileri, benzer bir hadisenin olması halinde hiç tereddüt etmeden yine darbecilere karşı mücadele etmeye koşacaklarını dile getirdi. Aile reisi Usta, “Darbe ne demek, benim irademi ters yüz etmek, bana rağmen beni yönetmek demektir. Nasıl olur? 'Sen kimsin ki, beni yöneteceksin. Ben sana beni yönetme yetkisi verdim mi?' diyerek yola düştük” dedi.

Ali İhsan Lezgi, 15 Temmuz gecesi şehit olan kahramanlardan. 21 yaşındaki oğlu Yasin Lezgi ise yoğun bakımda yaşam mücadelesi veriyor. O gece Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'ne ele ele şehadet niyetiyle koşan vatandaşlardan olan baba - oğul, sabaha karşı Külliye yakınına atılan bombaların hedefi oldu. Baba Lezgi hastane yolunda hayatını kaybederken, oğlu ise babasının şehit olduğundan habersiz yoğun bakımda yaşam mücadelesi veriyor.