Geçmiş zamanda, yeşil ve beyazla...

Siz bu yazıyı okurken Türkiye Süper Ligi şampiyonunu biliyor olacaksınız. Oysa ben bu yazıyı son hafta maçları oynanmadan önce yazıyorum. Herkese sürpriz gibi görünecek olan sonucun ortaya çıkmasını ve Bursaspor''un ipi en önde göğüslemesini en çok isteyenlerden biriyim. Bunun, şampiyonluğu kuvvetle muhtemel diğer adayın Fenerbahçe olmasıyla bir ilgisi yok. Varsa da çok küçük bir ilgisi var. Asıl mesele Bursaspor… Onun yeri ayrı bende… Daha ilkokula bile gitmediğim çağlarımda o yeşil beyazlı tribünlerde maç seyretmişliğim, tezahürat yapmışlığım var çünkü.

Nasıl olduysa olmuş, bir amatör takımın idarecileri arasına girmişti babam. Stada serbest giriş kartı vardı bu yüzden. Hava uygun olduğu zamanlarda beni kolumdan tutar, çocukluğumun masal ülkelerinden Kültür Park''ın hemen girişindeki Atatürk Stadına götürürdü. Tarih yetmişlerin başı, Bursaspor kurulalı 10 yıl bile olmamış daha… Ama sıkı takım o zaman da Bursaspor, İstanbul''un büyüklerine kafa tutan iyi oyuncuları var. Cemil, Haluk, Hayrettin, Sedat, Kemal, Orhan Mesut, Rasim hep o takımın oyuncularından… İsimleri tuhafıma giden Güvenç, Tezcan, Baykul yine sahada canlı izlediğim isimlerden… Bir de tribünlerdeki ismiyle ''Deli Vahit'' var tabii… Kupa Galipleri Kupası maçında İskoçya''nın Dundee United takımına turu getiren bir gol atmış, zamanın yerel gazetelerinden biri spor sayfasına “Vahit, Dundee''yi ''Dannn'' diye vurdu” diye kocaman bir başlık atmıştı. Çocuk aklımda kalmış öylece…

Sezonun son haftalarında iddiası nedeniyle yayıncı kuruluş yayın planına Bursaspor''u da alınca maç maç izleme imkânı buldum ve dalıp gittim hep o günlere. Çocukluğumun o güzel Bursa''sına, Emir Sultan''a, Yeşil''e, Altıparmak''a, stadyuma varıncaya kadar dizlerime kara sular inen o uzun maç yürüyüşlerine… Su satılan, simit satılan, çekirdek satılan, pek kavgası gürültüsü olmayan o yeşil beyaz tribünlere…

Derwall''le başlayıp UEFA Kupası''na uzanan süreçte Avrupalı rakiplerine karşı amansız bir mücadeleye giren Galatasaray aklımı çeldi sonraki yıllarda, ama Bursaspor''u da terk etmedim hiç. Özellikle bu yıl son yedi-sekiz hafta keyifsiz Galatasaray''ı tamamen bir tarafa bırakarak Bursaspor heyecanını yaşadım. Ama ne garip ki, Bursaspor eğer kaybettiyse Galatasaray maçında atamadığı gol yüzünden kaybetti şampiyonluğu.

Herkesin diline dolanan o klişe ilk kez bu kadar doğru aslında. Pazar gecesi kupanın kimin elinde kaldığı pek o kadar önemli değil, gönüllerin şampiyonluğunu haftalar öncesinden kazandı Bursaspor. Hakettiği gibi kutlamalı bu başarıyı Bursa şehri… Mütevazı ve beyefendi hocaları Ertuğrul Sağlam ve oyuncuları… Son yıllarda rastlamadığımız bir amatör heyecanla ter akıttılar sahada. Maddi olarak İstanbullu rakiplerinin 10''da birine bile erişmeyen bir maliyetle oluşturulmuş bir takımla, hiç tartışmasız ligin en kayda değer performansını yakaladılar. Galiptir bu yolda mağlup deyip yola devam etmeliler… Yok, küçük ihtimal gerçekleşip Pazar gecesi kazanan Bursaspor olmuşsa, ne âlâ! Demek ki iyi oynayan ve hak eden kazanmıştır. Kutlu olsun!