Kadının işi hiç bitmiyor

GÜLDEN TÜMER / İSTANBUL

Ev hanımları da eşlerinden pek yardım beklemiyor zaten, kendi düzenlerini oturtmuşlar, karıştırmıyorlar. Çalışan kadınların bir günü ise ev hanımlarından çok daha farklı geçiyor. Onlar güne başladıklarında çay demlenirken bir diğer taraftan evi topluyorlar, evden çıkarken çamaşır makinesine çamaşırlar atılıyor, iş dönüşü çıkarılıp asılabiliyor ancak. Eğer çocuk küçükse işe giderken anneanne ya da babaaneye veya kreşe teslim ediliyor, dönüşte de aynı adresten alınıyor. Yemek yapılırken çocuklarıyla ilgilenen anneler, yemekten sonra rahat bir nefes alıyor. Ev hanımlarının aksine, çalışan kadın ev işlerinde eşlerinden yardım bekliyor. Çok kapsamlı işler yapmasa da eşlerinin ortalığın toplanmasına yardımcı olması, yemek yapılırken salatayı hazırlaması çalışan kadın için büyük önem taşıyor. Hafta sonlarını temizliğe ayıran çalışan kadın, ev hanımlarının haftalık yaptığı işleri daha seyrek yapıyor yine de. Halıların, koltukların silinmesi, camların, kapıların temizlenmesi gibi işlerin ayda bir yapılması onlar için yeterli. Peki ya emekli olan kadınlar... Çalışırken yapamadıkları çeşitli işleri emekli olunca ayrıntısıyla yapan emekliler de var, ev işini hızlı ve pratik yapmaya alıştığı için eski alışkanlıklarını devam ettiren de. Ama her durumda emekli kadınlar kendilerine ayırdıkları vakit arttığı için yeni uğraşlar buluyorlar. Tekrar çalışmayı düşünmeyen, ya da kendine dışarıda uğraş edinmeyen emekli kadınlar, çiçek bakıyor, örgü, el işi yapıyor.

Bekarken de çalıştığını ve evlendikten sonra işten ayrılmayı hiç düşünmediğini ifade eden Melek Türkmen, yoğun olmasına rağmen hayatından memnun olduğunu dile getiriyor. Çalışırken insanları, çevreyi tanıma fırsatı bulduğunu, işi gereği sosyal hayatın içinde olduğunu söyleyen Türkmen, hayatını planlı, programlı bir şekilde devam ettirdiğini, buna da mecbur olduğunu ifade ediyor. Senelik izne ayrıldığında daha çok vakti olmasına rağmen sürekli 'yarın yaparım' diyerek işlerini ertelediğini anlatan Türkmen, "Bir de bakıyorum iznim bitmiş, bütün ev işleri yine çalıştığım döneme kalmış" diyor. Hayatın koşuşturma içinde geçtiğini söyleyen Türkmen, bir gününü ise şu şekilde anlatıyor: "Sabah kalkıyoruz bir koşuşturma başlıyor. Kahvaltı, çocuğu okula bırakma derken, işime geliyorum. İlk iş, bilgisayarımı açar, ajandama bakarım. Arkadaşlarla günümüzü planlar, iş bölümü yaparız. Akşam iş dönüşü evin ufak tefek işleri, akşam yemeği derken de gün bitiyor zaten."

----------------- imza------------------