Muhalefet mahkemenin siyasi kararından yarar sağlama peşinde

Bir diktatörlük olan Çin Halk Cumhuriyeti'nden Türkiye'ye geldikten sonra gördüklerimden çıkardığım sonuç şuydu: Bardağın yarısı dolu. Münih'ten Bern'den veya Berlin'den bardağın yarısı boş görülüyor olabilir. Ancak ben 3 yıl önce Türkiye'ye geldikten sonra ne kadar çok reform yapıldığını ve ne kadar çok ileri gittiğini görünce çok büyük bir mutluluk duydum. Ne var ki geçtiğimiz bu iki üç yıl içinde bu mutluluk biraz yerini hayal kırıklığına bıraktı. Zira Türkiye'de antidemokratik çevrelerin Türkiye'de ne kadar çok güçlü olduğunu gördüm. Ve onların Türkiye'deki olumlu gelişmeleri engellediğini gördüm. Bu tabii ki çok üzücü.

Yani Cumhurbaşkanlığı seçimleri sırasında yaşanan gerilim nedeniyle seçimlerin öne çekilmesi ve ordunun buna müdahil olması, şimdi de Anayasa Mahkemesi'nin başörtüsü ile ilgili kararı buna örnek olabilir. Anayasa Mahkemesi bu kararında bariz bir şekilde yetkisini aştı. Şimdi de muhalefet bundan yarar sağlamaya çalışıyor.

AK Parti'yi beğendiğim için değil demokrasi için savunuyorum. Meclis'te her şeye rağmen AK Parti en demokratik parti. AK Parti çok büyük hatalar yaptı. Buna karşı mücadelenin yolu demokratik bir muhalefetin olmasıdır. AK Parti bu hatalarıyla çok açık bir alan bırakıyor. Aklı başında muhalefet AK Parti'ye karşı çok puan toplayabilirdi. Ancak şu anda baktığımızda AK Parti'nin yaptıklarına antidemokratik şekillerle müdahale edildiğini görüyoruz. Demokrasi saf dışı bırakılmak isteniyor.

CHP kendini sosyal demokrat olarak niteliyor. Ancak bence bu yüzyılın şakası. CHP izlediği siyasetçi çizgide bazı alanlarda MHP'yi bile geride bıraktı. Bence CHP'nin Sosyalist Enternasyonal'dan ihraç edilmesi gerekiyor.

Laikliğin birçok tanımı var ancak Kemalistlerin getirdiği laik tanımı biz laikiz 80 yıl boyunca da laik bir devlettik iddiasının Avrupa'daki laiklik iddiasıyla bağdaştığı söylenemez. Laikliğin vatanı Fransa'da bile bu kavram çok farklı yorumlanıyor. Biz Batı Avrupalılarda laikliğin en önemli unsuru din ile devlet işlerinin birbirinden ayrılmasıdır. Bunu Türkiye'de görmüyoruz. Din devlet tarafından kontrol ediliyor. Bir Diyanet İşleri Başkanlığı var imamların maaşlarını bu kurum ödüyor. Hatta Cuma camilerde verilecek hutbeleri bile bu kurum belirliyor. Bunun laiklikle ne alakası var. Türkiye'de laik tanımlanan iktidar sahipleri din üzerindeki etkilerini sürdürmek istiyor. Bence bunun Avrupa'daki laiklik anlayışı ile bir alakası yok.