Referandum gibi seçim

Çevremdeki insanların büyük bölümü, 32 gün sonra sandık başına gideceğimiz 12 Haziran seçimlerini bilinen anlamda bir genel seçim gibi algılamıyorlar. Yeni bir referandum gibi görüyorlar. Hatta ''Referandum 2'' olarak isimlendirenler ve bu çerçevede anlam yükleyenler var.

12 Haziran''da yapılacak seçimi, geçtiğimiz yıl 12 Eylül''de gerçekleşen ve Anayasa''nın bazı maddelerinde değişiklik öngören referandumunun ikinci perdesi olarak görüyorlar. 12 Eylül referandumunun ardından gerçekleşen bazı değişikliklerin, 12 Haziran seçimlerinin ardından dünya ile rekabet etmeye aday yeni bir Türkiye''nin inşası için bir basamak oluşturacağına, Türkiye''yi bir adım daha öne çıkaracağına inanıyorlar. Dünkü Türkiye ile yarınlarda varolma mücadelesi veren yeni Türkiye''nin bir kırılma noktası olarak algılıyorlar. Sandığa bu düşüncelerle gideceklerini ifade ediyorlar.

12 Haziran seçimini eski Türkiye ile yeni Türkiye''nin hesaplaşması gibi görenler az değil. Kimi partilerin, dünkü Türkiye''yi temsil eden adaylara listelerin ön sıralarında yer vermesinden yola çıkarak, ülkede gerçek anlamda demokrasinin işlerlik kazanmasından rahatsızlık duyan çevrelerin direncini kırmak için, sandığı bir çözüm adresi olarak görüyorlar.

Çevremdeki insanlar seçim sandığını, içindeki kırlentlerin arasına ailenin 3-5 kuruş tasarrufunun saklandığı en az çeyiz sandığı kadar önemsiyor ve bir anlam atfediyorlar... Çoluk çocuğunun daha güzel imkanlara sahip bir ülkede yaşayabilmelerine giden yolun, 12 Haziran seçimlerinden geçtiğine inananlar hiç de azımsanmayacak ölçüde.

Ülkenin ihtiyaç duyduğu yeni Anayasa''nın içinde millet ve memleket olgusu olmayan pazarlıklara dayalı parçalı Meclis''ten değil, güçlü Meclis''ten geçtiğine inanıyorlar. Bunu çoğunluğun azınlığa tahakkümü gibi algılamıyorlar. Her bir bireyin haklarını korumanın yolunun da, ancak gücünü sandıktan alan ve milletten başka kimseye minnet borcu olmayan Meclis iradesi ile gerçekleşebileceğine inanıyorlar.

Hiç kuşkusuz aksini düşünenler de vardır.

Yapılan propagandaların etkisi ile memleket battı diye iddia edenler, ülke satıldı diye inananlar olabilir. Fakat ülkenin her geçen gün daha iyiye gittiğini içinde yaşarken biz fark etmiyor olsak bile, dünya şahitlik ediyor. Ülkemize imrenerek bakıyorlar. Kuşkusuz bundan sonra çok daha güzel de olacak.

Bizim apartmanın ilkokul mezunu kapıcısı bile son 10 yılın hesabını ve o günle bugün arasındaki farkı herkesin anlayabileceği dille anlatabilecek durumda iken, iktisatçı titri ile bize e-mail gönderenlerin, 2001 krizi sırasında bile Türkiye''de durumun bu kadar kötü olmadığını savunmalarına ancak ideolojik körlük denilir.

CHP lideri Kılıçdaroğlu bile, partisinin tek başına iktidara geleceğine inanmadığından olsa gerek, ''Türkiye en büyük kalkınmayı koalisyon dönemlerinde gerçekleştirmiştir'' diyebildi. Gerçeği bu kadar saptırabilen bir insana ne kadar güvenilebilir, bu konudaki takdiri kamuoyuna bırakıyorum.

Yazının hemen girişindeki ilk iki kelimeye yeniden dikkatinizi çekmek isterim; ''Çevremdeki insanlar'' diyerek başlamıştım yazıya. Evet, benim çevremdeki insanlar 12 Haziran seçimleri konusunda böyle düşünüyorlar...

Kaldı ki benim çevremdeki insanlar öyle günlük siyasetle pek içli dışlı değiller. Fakat kullandıkları oyları kendilerinin ifadesi ile altın kadar değerlidir. Kullanıla kullanıla köhnemiş tahta sandıklara oy atarken bile, değer verdikleri emanetlerini saklandıkları atlas kumaştan dokumalı, kadife kutu muamelesi yaparlar seçim sandığına.

Hoş, şimdi sandıklar değişti ve içi dışarıdan görülebilecek şekilde şeffaf oldu ya... Bu defa da, oyu kullandıktan sonra kapıdan çıkmadan önce geriye dönüp, bir daha bakarlar oy sandığına. Emanet gerçekten yerinde duruyor mu diye...

Her seçim günü oy kullanmaya giderken babamın anneme seslenişini hatırlarım; ''Hanım, vebalde kalma'' der ve öylece gönderir annemi sandığa...

Her şeye rağmen Türkiye''yi güzel günler bekliyor.

Türkiye yaralı bereli bir sisteme sahip olsa da, bir kısım eksiklikleriyle beraber neticede demokratik bir ülke. Ve bu ülkede sistem anlamında radikal dönüşümleri sandık yoluyla gerçekleştirmek mümkün olduğu gibi, başarısız hükümetleri iktidardan uzaklaştırıp yeni hükümetlere şans vermek de sandık yoluyla olabiliyor.

Demem o ki, Türkiye''nin ayağına prangalar vuran, ellerini zincirle bağlayan dünkü statükocu zihniyet artık son demlerini yaşıyor bu ülkede. Yeni Türkiye''nin inşası ve üzerimizde daha iyi duran yeni bir Anayasa''nın tesisi de, akl-ı selim sahibi insanların sandık basiretini ancak bu derinlikte ele almasıyla mümkün olacaktır.