Şenol Güneş"i bekleyen büyük tehlike!

Testi kırıldıktan sonra akıl veren çok olur. Her şey yolunda giderken konuşmak, Şenol Güneş hocamı bekleyen büyük tehlikeyi haber vermek istiyorum.

Hocam diyorum; çünkü, "Cumhuriyet Ortaokulu"ndan "Sosyal Bilgiler" hocamdı.

İşini yapmakta ne kadar ciddi olduğunu taa o yıllardan, koca Asya coğrafyasında kimseciklerin yüzüne bakmadığı küçük bir ırmağın döküldüğü yeri sormasından bilirim.

Neyse; söylenecek çok söz var; hiç vakit kaybetmeden evvela "manzara-i umumiyye"yi hülasa edelim:

Trabzonspor halihazırda çok büyük bir avantaj ele geçirmiştir.

Ve, "üç büyükler" tesmiye edilen Fenerbahçe, Galatasaray ve Beşiktaş tarihinin en kötü günlerini yaşıyor.

Geçen senenin şampiyonu Bursaspor da (her ne kadar çok iyi organize olmuş bir ekip olsa da) Şampiyonlar Ligi''nde aldığı (maalesef) kötü sonuçlar nedeniyle kamuoyunun sempatisini (en azından bu sene) kaybetmiştir.

Öyle ki…

Geçen sene "Biz şampiyon olamıyorsak Bursaspor olsun" diyen taraftar grupları, bu sene "Biz şampiyon olamıyorsak Trabzonspor olsun" demeye başlamıştır.

Bu "empatiyi" kaybetmemek, dahası sinerjiye dönüştürmek için Trabzonspor taraftarına büyük sorumluluk düşüyor:

Söz konusu taraftar gruplarını incitebilecek her türlü tavırdan uzak durmaya özen göstermeli, sadece takımlarını desteklemelidirler.

Gerek "kolbastı" ve gerekse "61''inci dakika" coşkusuyla birkaç yıldan beri rakiplerine "folklorik" üstünlük kurmuşlardır.

Olimpiyat Stadı''nda 60 bin kişilik dev gösteriyle de, dosta düşmana "Biz bu sene şampiyon olacağız!" mesajını vermişlerdir.

Trabzonspor''u büyük yapan bu kararlılık, bu dirayet, bu inançtır.

Bu hasletler sayesinde, Giray Bulak''lı dönemden itibaren zaman zaman terennüm edilen "Yarışmacı takım olacağız…" şeklindeki "hedef küçültmelere" aldırış edilmemiş, şampiyonluk dışındaki hiçbir "hedef" başarıdan sayılmamıştır.

Hem "Yarışmacı takım" olmak da ne demek? İstanbul''un üç büyüklerine daha fazla zevk veren (tabiri caizse) "konsomatris takım" olmaktan başka!

Lafın tam burasında bir anekdot anlatmak isterim:

İnönü''de, Beşiktaş 7- 0 öne geçmiş, maçın bitmesine birkaç dakika kala Trabzonspor bir gol bulmuştu. Trabzonsporlu bir taraftar ayağa fırlayarak, "Hah, tamam, bizim uşaklar başladı…" diye haykırmıştı.

Demem o ki, bu denli pes etmeyen, inançlı ve inatçı bir taraftar kitlesini şampiyonluk dışında hiçbir şey avutmaz.

"Dolaysıyla saha sonuçları önemli değildir, önemli olan güzel futboldur…" yollu söylemler (hele bu saatten sonra) hiçbir anlam taşımaz.

"Küçük bir şehrin takımıyız… İstanbul 15 milyonluk… Bursa sanayileşmiş… Bunlarla yarışıyoruz…" gibi lakırdılar da hakeza!

Bursaspor şampiyon olduğu sene futbolcularının toplam değeri Trabzonspor''un dörtte biri kadar bile değildi, ne sanayisi?

Soru şudur:

Bunca taraftar 27 yıl aynı rüyayı görse, Hıncal Uluç''un "Çatladıkapıspor"u bile (hiç değilse bir kez) şampiyon olurdu. Trabzonspor neden şampiyon olamadı?

Ne Cem Papila''lar, ne Ali Şen''ler, ne şehir nüfusu, ne de sanayisi bu hali açıklamaya yetmez.

Bence sorun, Trabzonspor taraftarının büyüklüğüne ayak uydurabilecek vizyon veya ufuk yoksunluğundan ibaretti.

Yani…

Trabzonspor "futbol entelektüeli" bakımından rakiplerine nazaran çok geri kalmıştı.

Yazarçizerleri kasaba ezikliği içinde üç büyükleri yazmakla maruf yazarların ağzına bakar olmuştu.

Malum yazarlar Afrika''da egzotik mekan keşfeden Batılı bir edayla "rüşveti kelam" babından övgüler düzmüş, Trabzonsporlu yazarlar da fit olmuşlardı.

Yıllar yılı "Yerel basın büyük sorun … Trabzonspor''un tek sorunu birlik bütünlük…" gibi lakırdılara şerh düşüp durdular.

Bir de, bizim Haşmet Babaoğlu, "Yattara''yı izlemek büyük bir zevk" mi dedi, Trabzonsporlu anlı şanlı yazarlar da anında, "Yattara''n varsa kenarda tutmayacaksın…" raconu kesmeyi marifet bilmişlerdir.

İçlerinden biri de çıkıp, "Madem öyle, Fatih''in, Ogün''ün, Abdullah''ın peşine düşen üç büyükler, neden bu ''zevkin'' peşine hiç düşmez…" dememiştir.

Hayır yani, "Biraz da siz zevk verin, biraz da biz şampiyon olalım…" denmez mi yahu?

Şaka bir yana da, şimdi de Uğur Meleke başta olmak üzere, Trabzonspor''un ara transfere ihtiyacı olmadığını, transferin takımı bozabileceğini söylemeye başladılar.

Trabzonsporlu yazarlar yakında bu lakırdıları da terennüm ederlerse hiç şaşmam.

Ben de, bu takım gerekli yerlere transfer yapılmazsa asla şampiyon olamayacağını şuracığa yazıyorum, hadi bakalım.

Bu kadro yapısı (yetersizliği bir yana) her şeyden evvel gitgide artan psikolojik baskıyı kaldıramaz.

Ligi iyi tanıyan Emenike mi alınır, Fatih Tekke tekrar mı kazanılır, yurt dışından bir-iki yıldız mı getirilir orası Şenol Hoca''nın bileceği iş.

Ama bu takıma en az üç "yıldız" futbolcu alınmalı.

Sezon sonunda "üçe" alınacak futbolcuya gerekirse "beş" vermekten kaçınılmamalıdır.

Büyük düşünmeli; şampiyon olunduğunda kazanılacaklar hesaba katılmalı, ele geçirilen müthiş avantaj hiçbir şekilde riske edilmemelidir.

Çünkü…

Taraftar öyle ayağa kalkmıştır ki, şampiyon olunmadığı takdirde 96''dan daha büyük travma yaşanır.

O vakit 4 kişi intihar etmiş, Trabzonspor 15 yıl geriye gitmişti. Bu sefer nelerin olabileceğini düşünmek bile istemiyorum.

Şenol Hocam!

Her büyük takımın antrenörü şampiyonluk hesabı yapar, sen şampiyonluğa mahkumsun artık!

Yükün ağır.

Ama bilirsin, zaten devlerin yükü ağır olur!